Name: Απεργιακή συγκέντρωση
Start: 2025-10-01T11:00
End: 2025-10-01
Location: Χαυτεία, Αθήνα

τι; : συγκέντρωση θεματική : απεργία από :

email iCal

Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2025 στις 11.00

Πού : Αθήνα

Χαυτεία
Σταδίου & Αιόλου
(1' περπάτημα από σταθμό ΟΜΟΝΟΙΑ)

35 εκδηλώσεις στην τοποθεσία

12 καλέσματα : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Απεργιακή συγκέντρωση

Σύσκεψη εργατικών σωματείων και συλλογικοτήτων σε μια προσπάθεια συντονισμού των δράσεων τους ενάντια στον αντεργατικο νόμο Κεραμεως

Την Πέμπτη 12/9 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη εργατικών σωματείων και συλλογικοτήτων σε μια προσπάθεια συντονισμού των δράσεων τους ενάντια στον αντεργατικο νόμο Κεραμεως

Η ανάγκη για συσπείρωση και κοινή δράση απέναντι σε αυτή την νέα επίθεση είναι ορατή σε όλους μας.

Απευθύνουμε κοινό κάλεσμα σε συλλαλητήριο, την Τρίτη 23/9 στις 19:00 στις αρχές της Ερμού.

Συμμετέχουμε στην πανελλαδική απεργία την Τετάρτη 1/10, 11:00 στα Χαυτεία

Την Πέμπτη 2/10 η σύσκεψη θα επαναληφθεί ώστε να γίνει ο σχεδιασμός και των επόμενων δράσεων

Στην σύσκεψη παραβρέθηκαν τα σωματεία:

Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου - Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού (ΣΣΜ)

Σωματείο Εργαζομέων στην Έρευνα και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

Σύλλογος Εργαζομένων στον ΕΛΓΟ Δήμητρα

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε «Αριστοτέλης»

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε «Κ. Σωτηρίου»

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε «Ηρώ Κωνσταντοπούλου»

Σωματείο Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου - ΣΒΕΟΔ (ως παρατηρητής)

Και οι συλλογικότητες:

Πρωτοβουλεία Εργαζομένων Ανέργων στα Νότια

Ταξική Πορεία

Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε

Πρόταση Προοπτικής Εθνικής Τράπεζας

Εργατικός Τομέας Ρουβίκωνα

Αριστερή Πρωτοβουλία Τεχνικών

Αγωνιστική Ταξική Ενότητα ΕΚΑ

πηγή : https://bookworker.wordpress.com/2025/09/19/σ…

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 1η ΟΚΤΩΒΡΗ

ΣΥΒΧΨΑ

πηγή : https://bookworker.wordpress.com/2025/09/24/γ…

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Δεν θα γίνουμε δούλοι

Κάτω τα εργασιακά 13ωρα και οι αντεργατικοί νόμοι

Αφεντικά και Κεραμέως θέλουν να γίνουμε δούλοι τους με «ελεύθερη επιλογή» μας

Απαντάμε: Πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών - Παλεύουμε για να γίνουμε κύριοι του εαυτού μας και του πλούτου που παράγουμε! Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς - επιστροφή δώρων - επιδομάτων στο δημόσιο τομέα

Κυβέρνηση και αφεντικά επανέρχονται δια στόματος Κεραμέως, στο μεγάλο και απαρέγκλιτο στόχο τους να μας μετατρέψουν σε δούλους. Με το νέο νομοσχέδιο που οδεύει προς ψήφιση, η Κεραμέως και όλος ο κυβερνητικός συρφετός με πρώτο-πρώτο τον Πρωθυπουργό, διατείνονται με συλλογιστικές ασυναρτησίες, ότι ικανοποιείται το αίτημα πολλών εργαζόμενων να δουλεύουν 13 ώρες την ημέρα! Τι άλλο θα ακούσουμε; Παρόλα τα φούμαρα που ξεστομίζουν και το σανό που θέλουν να μας ταϊσουν ξέρουν πολύ καλά και τι θέλουν και τι κάνουν. Όσο οξύνεται η καπιταλιστική κρίση, τόσο θα επανέρχονται για να κάνουν τη ζωή των εργαζόμενων μία πραγματική κόλαση, καθώς το μόνο κέρδος που μπορούν να βγάλουν είναι από το ξεζούμισμα του εργαζόμενου. Kαι αν πριν 200 - 300 χρόνια ο καπιταλισμός βρισκόταν στην απαρχή του, τώρα, με μια άλυτη από το 2008 επιδεινούμενη κρίση και ιστορική παρακμή, οδηγεί την ανθρωπότητα στην καταστροφή ενός τρίτου παγκόσμιου πολεμικού σφαγείου - η γενοκτονία του φίλου και "στρατηγικού συμμάχου" του Μητσοτάκη σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ κατά του λαού της Παλαιστίνης είναι μια προειδοποίηση για όλους.

Σε αυτόν τον πόλεμο που δέχεται η εργατική τάξη όλα αυτά τα σκληρά χρόνια, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία έχει επιτελέσει ιστορική προδοσία εναντίον των εργαζόμενων, με τη ΓΣΕΕ να πρωτοστατεί και να βάζει πλάτη για να ανασχεθεί οποιαδήποτε ελπιδοφόρα απάντηση από την πλευρά του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος. Σε αυτή τη γραμμή, επιμένει απέναντι στον αντεργατικό αρμαγεδώνα που έχει εξαπολυθεί, να στέκεται απαθής με απεργίες-τουφεκιές. Πού και πού θυμάται να παραπονεθεί ότι δεν υφίσταται βάση για συλλογικές ρυθμίσεις, ότι κυριαρχούν οι ατομικές διευθετήσεις με τον εργοδότη και ότι δεν της επιτρέπουν να παίξει το ρόλο της. Τι να περιμένει κανείς από μια συνδικαλιστική ηγεσία που στην εποχή του πιο ανελέητου ταξικού πολέμου, βλέπει και φαντάζεται τον εαυτό της ως κοινωνικό εταίρο! Η ΑΔΕΔΥ, η οποία συμμετέχει στην απεργία διεκδικώντας επιστροφή των δώρων και επιδομάτων, στηρίζοντας παράλληλα τον αγώνα των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα ενάντια στο νόμο Κεραμέως, παρά την "αριστερόστροφη" γραμμή της εξαντλεί τη δραστηριότητά της στις 24ωρες απεργίες περισσότερο ως μέσο πίεσης στα κυβερνητικά επιτελεία παρά ως μια πραγματική νικηφόρα σύγκρουση με στρατηγική και σχέδιο. Το ΠΑΜΕ, όπως αποδεικνύεται σε άπειρες περιπτώσεις, με κορυφαίο παράδειγμα την εγκατάλειψη της πανεργατικής ανεξάρτητης γενικής απεργίας κατά του νόμου Χατζηδάκη τον Ιούνιο του 2021, μέσα σε αυτές τις δεκαετίες του ολομέτωπου ταξικού πολέμου, αντί μιας γραμμής ρήξης και ανατροπής με απευθείας πολιτική σύγκρουση του εργατικού, συνδικαλιστικού κινήματος με τις κυβερνήσεις που φέρνουν την καταστροφή στους εργαζόμενους, παραμένει στη στρατηγική της ήττας, με περιχαράκωση και απομόνωση των αγώνων και με το γενικό σύνθημα «ο νόμος να μείνει στα χαρτιά» και με την προσδοκία μιας εργατικής εξουσίας στο μακρινό κι απροσδιόριστο μέλλον. Το ανεξάρτητο, ταξικό εργατικό κίνημα καλείται να κηρύξει τον πόλεμο ενάντια σε αυτές τις πολιτικές, για ανατροπή της κυβέρνησης και κάθε κυβέρνησης που απεργάζεται την ακραία εκμετάλλευση της εργασίας, με όρους δουλείας. Δεν θα γίνουμε σκλάβοι. Δεν θα γίνουμε ανδράποδα. Κανένας νόμος για 13 ώρες εργασίας, απλήρωτες υπερωρίες, ατομικές διευθετήσεις τού χρόνου εργασίας, ευέλικτα ωράρια και κάθε ρύθμιση που υποβιβάζει τον άνθρωπο σε «ζωντανό στο υποστατικό του αφεντικού». Ο νόμος που ετοιμάζουν να γίνει η «ταφόπλακα» της κυβέρνησης και όχι ακόμα μία δική μας στο νεκροταφείο που θάβονται το ένα μετά το άλλο, εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα! Να θάψουμε την αντεργατική κυβέρνηση μαζί με τα σκάνδαλά της, να σαρώσουμε τα νομοθετικά 13ωρα εκτρώματα μαζί με τους ΟΠΕΚΕΠΕδες τους.

Κάτω η Κυβέρνηση Μητσοτάκη - Όχι στις νέες αντεργατικές ρυθμίσεις Κεραμέως - Κάτω οι νόμοι Χατζηδάκη, Γεωργιάδη, Κεραμέως και κάθε αντεργατικός νόμος - Εμπρός για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης από τα δεινά της με οργάνωση των αγώνων και τη Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας για την εργατική εξουσία!

Λευτεριά στην Παλαιστίνη - Κόψτε τις σχέσεις με το Ισραήλ! -

Στηρίζουμε την Παγκόσμια Απεργία για την Παλαιστίνη στις 10 Οκτώβρη που πρέπει να γίνει υπόθεση ΟΛΩΝ ΜΑΣ!

ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

πηγή : email που λάβαμε στις 25 Σεπτεμβρίου 23h

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΝΟΙΚΙΩΝ - ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ

ΟΧΙ 13ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΟΙΚΙΑ ΚΑΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ

Συμμετέχουμε στην απεργιακή συγκέντρωση στα Χαυτεία

Τετάρτη 1 Οκτώβρη, στις 10.30 πμ.

Σωματείο Βάσης Ενοικιαστών Αθήνας

---

svea.gr

Ανοιχτή συνέλευση κάθε Πέμπτη στις 7 μμ στα νέα γραφεία μας στην Σήστου 7 (πλ. Αττικής)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ - ΚΑΤΩ Η ΜΙΣΘΩΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ

Γενική Απεργία: Τετάρτη 1 Οκτώβρη | 11:00 | Χαυτεία

Την Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου ολοκληρώθηκε η διαβούλευση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου με τον ψευδεπίγραφο τίτλο "Δίκαιη Εργασία για Όλους", το οποίο ετοιμάζεται προς ψήφιση και το μόνο που προωθεί είναι το βάθεμα των όρων εκμετάλλευσης των εργαζομένων και την μετατροπή τους σε αναλώσιμα εξαρτήματα στα χέρια των αφεντικών, κατοχυρώνοντας την 13ωρη και 6ήμερη εργασία ως "διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη". Το υποχρεωτικό (όπως το ορίζει η διάταξη του Άρθρου 6 του νομοσχεδίου) 13ωρο εργασίας, το οποίο θα μπορεί ανά εβδομάδα να μεταβάλλεται από τα αφεντικά, καταστρατηγεί τον ελεύθερο χρόνο των εργαζόμενων, καθιστώντας τους βορά στις ορέξεις των αφεντικών, και δημιουργεί μια εξοντωτική σωματικά και ψυχολογικά συνθήκη για την τάξη των καταπιεσμένων στην οποία καλούνται να συμβιβαστούν υπό τον φόβο της απόλυσης ή μιας εκδικητικής μεταχείρισης λόγω μη "καλής πίστης", όπως ορίζει το Άρθρο 11 του Εργατικού Κώδικα (ΠΔ80/2022).
Η σαρωτική επίθεση των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών κλιμακώνεται με αιχμή τη συνέχιση των αντικοινωνικών κρατικών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που απαξιώνουν τις βασικές κοινωνικές ανάγκες όπως την υγεία, την παιδεία, τη στέγαση, τη σίτιση και τη μετακίνηση και εντείνουν συνεχώς τους κοινωνικούς και ταξικούς αποκλεισμούς. Η νεοφιλελεύθερη και ακροδεξιά πολιτική διαχείριση επιχειρεί έτσι να ανατρέψει τα εργατικά κεκτημένα - τα οποία αποτελούν προηγούμενα σημεία συμβιβασμού της ταξικής πάλης μεταξύ των αφεντικών και των εργατών - που κερδήθηκαν μέσα από σκληρούς και αιματηρούς αγώνες του παρελθόντος, όπως το 8ωρο και η απεργία. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται και το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο που ως στόχο έχει την αύξηση των ωρών εργασίας ως και 13 ώρες ημερησίως. Τα απελευθερωμένα ωράρια, η ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, η αδήλωτη και μαύρη εργασία, η έλλειψη μέτρων προστασίας στους χώρους δουλειάς, η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, η καταπάτηση της 8ωρης εργασίας και το νέο νομοσχέδιο είναι που διαμορφώνουν τη σύγχρονη εργασιακή πραγματικότητα.
Πρόκειται για μια διαρκώς κλιμακούμενη επίθεση του Κράτους και των αφεντικών στην κοινωνική βάση, η οποία έχει ως προϋπόθεση το τσάκισμα κάθε κοινωνικής και ταξικής αντίστασης, όπου αυτή επιχειρείται να εκδηλωθεί, όπως καταδεικνύεται και από τις τελευταίες εργατικές αναδιαρθρώσεις οι οποίες ποινικοποιούν τις εργατικές κινητοποιήσεις, τη συνδικαλιστική δράση και την απεργία. Χαρακτηριστικό όλης της προαναφερθείσας κατάστασης είναι βέβαια και η προσπάθεια καταστολής τόσο διοικητικά όσο και ποινικά της οποιασδήποτε εργατικής κινητοποίησης με απολύσεις εργαζομένων που συμμετέχουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις ή ακόμη και αντίστοιχες πειθαρχικές διώξεις χιλιάδων απεργών εκπαιδευτικών. Ταυτόχρονα, η απελευθέρωση των απολύσεων, ο καθημερινός εκφοβισμός και η απειλή της ανεργίας, η γιγάντωση των μορφών εργασίας με μειωμένα δικαιώματα, όπως αυτή με μπλοκάκι, η εντατικοποίηση των συνθηκών εργασίας είναι τα όπλα που έχει προσφέρει το κράτος στη φαρέτρα των αφεντικών για την περαιτέρω εκμετάλλευση των εργατών. Όλες αυτές οι «παρεκτροπές» που νομοθετούνται επίσημα τις τελευταίες δεκαετίες συνεχών αναδιαρθρώσεων, έρχονται να επισφραγίσουν την αφαίμαξη και εξάντληση της κοινωνίας, τη δολοφονία της στο βωμό του κέρδους των αφεντικών.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένοι συνεχίζουμε να πληρώνουμε με το αίμα μας τη διατήρηση και αναπαραγωγή του βάρβαρου εκμεταλλευτικού καταπιεστικού συστήματος που καταδυναστεύει, δολοφονεί και εξαθλιώνει. Αυτό καταδεικνύουν οι δεκάδες δολοφονίες εργατών στα κάτεργα της σύγχρονης δουλείας, που μόνο για τους πρώτους 9 μήνες του 2025 έχουν σημειωθεί ήδη 152, ενώ περισσότεροι από 235 εργάτες έχουν τραυματιστεί σοβαρά. Παράλληλα το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη 2,5 χρόνια πριν, αλλά και η εμπειρία από προηγούμενα μαζικά κρατικά εγκλήματα, όπως στη Ρικομέξ, το Σάμινα, την Ηλεία, τη Μάνδρα, το Μάτι και την Πύλο καταδεικνύουν με τον πιο εμφατικό τρόπο την αθεράπευτα αντικοινωνική και δολοφονική φύση του επιβαλλόμενου εξουσιαστικού και ιεραρχικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας από το κράτος και το κεφάλαιο.
Σε τούτη την παρατεταμένη περίοδο γενίκευσης και όξυνσης της επίθεσης των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών απέναντι στους πληβείους, γίνεται εκκωφαντικά ξεκάθαρο ότι ο χρεοκοπημένος κόσμος της εξουσίας δεν έχει να προσφέρει τίποτα πλέον στους από τα κάτω πέρα από πόλεμο και φασισμό, τίποτα πέρα από προσφυγιά, εξαθλίωση και θάνατο. Η γενοκτονία που συντελείται σήμερα εναντίον του παλαιστινιακού λαού αποτελεί την κλιμάκωση του εδώ και 77 χρόνια διωγμού του λαού της από τη γη του από το κράτος του Ισραήλ και τους συμμάχους του, κομμάτι των οποίων αποτελεί το ελληνικό κράτος, με την ανάπτυξη των σχέσεων συνεργασίας μέσα από μία σειρά στρατηγικών ενεργειακών, στρατιωτικών και οικονομικών συμφωνιών. Η κυριαρχία κλιμακώνοντας την επιθετικότητα της σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, εξαπολύει μια ολομέτωπη επίθεση απέναντι στην κοινωνική βάση, στους φτωχούς και τους απόκληρους και επιχειρεί να αναχαιτίσει την όποια έκφραση κοινωνικής δυσαρέσκειας, στοχεύοντας στην πλήρη καθυπόταξή της ανθρωπότητας στους σχεδιασμούς κράτους και αφεντικών.
Μέσα σε όλο αυτό κλίμα τρομοκρατίας και συνεχούς υποβάθμισης της ζωής μας, από την πλευρά μας αντιλαμβανόμαστε ότι ο μόνος δρόμος που έχουν οι καταπιεσμένοι και εκμεταλλευόμενοι είναι ο αγώνας για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση, ο αγώνας που έχουμε να δώσουμε όλοι μαζί και όχι σαν εξατομικευμένες μονάδες μπροστά στην υπεροπλία ενός εχθρού που προορίζει για τους φτωχούς μόνο εκμετάλλευση, δυστυχία, πολέμους και θάνατο. Η υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων, των αναγκών, της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας περνά μέσα από την κοινή, οριζόντια συντονισμένη, οργανωμένη από τα κάτω δράση. Η οργάνωση των αντιστάσεών μας αποτελεί κομβικής σημασίας ζήτημα, ειδικά μέσα σε μια περίοδο συνολικής και οργανωμένης επίθεσης του κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος. Η συλλογικοποίηση, η κοινή δράση και η συναντίληψη βάσει των αναρχικών αξιών είναι τα εργαλεία μας απέναντι στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό κράτους και κεφαλαίου, απέναντι στην προσπάθειά τους να μας πείσουν ότι έχει επέλθει το τέλος της Ιστορίας, πως δεν υπάρχει καμία προοπτική πέρα από το δυστοπικό παρόν και το σύστημα εξουσίας που το δημιουργεί και πως αν επιλέξουμε το δρόμο του αγώνα και της αξιοπρέπειας θα συντριβούμε. Η ιστορία των κοινωνικών και ταξικών κινημάτων που διεκδίκησαν και πάλεψαν για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση μας δείχνει πως οι προλετάριοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τους θεσμούς, τα κοινοβούλια, τις γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες και τους διαμεσολαβητές της ταξικής πάλης. Το όραμα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, για μια κοινωνία Ίσων δεν θα δικαιωθεί μέσα από τα ατομικά, μερικά ή αυθόρμητα ξεσπάσματα της δίκαιης οργής μας αλλά μέσω των πλατιών, οργανωμένων στη βάση, μαχητικών και ριζοσπαστικών αγώνων ενάντια στους καταπιεστές μας. Ο δρόμος που καλούμαστε να επιλέξουμε είναι ο δύσκολος δρόμος, αυτός που έχει ως πυξίδα τον καινούριο κόσμο που κουβαλάμε στις καρδιές μας, που ξεγεννά την Ιστορία και παλεύει για την Υπόθεση. Την Κοινωνική Επανάσταση.

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΥΓΕΙΑ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΤΡΟΦΗ - ΣΤΕΓΑΣΗ - ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ
ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση

πηγή : email που λάβαμε στις 26 Σεπτεμβρίου 20h

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

1η Οκτώβρη: Όλες και όλοι στην απεργία.

Ξεσηκωμός, πανεργατικός αγώνας, κίνημα ρήξης κι ανατροπής

Μπλόκο στο το αντεργατικό τερατούργημα και στα αντιλαϊκά μέτρα - Για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της

Η κυβέρνηση της ΝΔ βουλιάζοντας στην ανυποληψία, στον βούρκο των σκανδάλων και της συγκάλυψης των εγκλημάτων σε Τέμπη και Πύλο, και ενώ είναι συνένοχη και συμμέτοχη στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, θέλει να κλείσει τις όποιες εκκρεμότητες έχει με την εργοδοσία και το κεφάλαιο.

Με νομοσχέδιο για τις 13 ώρες δουλειάς την ημέρα θέλει να μας γυρίσει στην εποχή που ο εργάτης δούλευε ήλιο με ήλιο και να επιβάλλει εργασιακή χούντα!

Το νομοσχέδιο Κεραμέως αποτελεί περαιτέρω αντιδραστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και συνολικά ενισχύει τη σχέση μισθών-κερδών υπέρ των κερδών.

Είναι το τρίτο σε σειρά νομοθέτημα της κυβέρνησης ενάντια στο σταθερό χρόνο εργασίας που φέρνει την «ελευθερία» της 13ωρης σκλαβιάς. Ο χρόνος εργασίας ρευστοποιείται, όλος ο χρόνος ζωής γίνεται εργάσιμος.

Προβλέπει «fast track προσλήψεις» για δουλειά δύο ημερών ενώ καταργεί την κεκτημένη ενιαία θερινή άδεια των εργαζόμενων. Κατοχυρώνει την «ευέλικτη προσέλευση», ώστε να συνεχίζεται η αδήλωτη εργασία. Χτυπάει τα ασφαλιστικά ταμεία καθώς απαλλάσσει την εργοδοσία από τις προσαυξήσεις στις ασφαλιστικές εισφορές σε υπερεργασία, ή υπερωρίες και γενικά στις αποδοχές που υπερβαίνουν τις συμβατικές αμοιβές. Θα ακολουθήσει νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο που θα αυξήσει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και θα εντάξει πιο οργανικά στο ασφαλιστικό σύστημα τα λεγόμενα «επαγγελματικά» ταμεία και τον ιδιωτικό τομέα.

Παράλληλα, με νόμο που ψήφισε το καλοκαίρι, η κυβέρνηση της ΝΔ επιχειρεί να επιβάλει νέο πειθαρχικό για τους δημοσίους υπαλλήλους, που μετατρέπει κάθε φωνή αντίστασης σε «παράπτωμα». Η επιλογή της κυβέρνησης είναι ξεκάθαρη: συντριβή δικαιωμάτων, επιβολή σιωπής και φόβου, γενικευμένη πειθάρχηση.

Ένα νομοσχέδιο κομμένο και ραμμένο για τα κέρδη του κεφαλαίου

Η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει την 13ωρη εργασία σαν «ευελιξία» και «επιλογή του εργαζόμενου». Στην πραγματικότητα πρόκειται για εξαναγκασμό, σε μια αγορά εργασίας που χαρακτηρίζεται από ανεργία, ανασφάλεια και φτώχεια. Η κυβέρνηση υλοποιεί κατά γράμμα την πολιτική της ΕΕ και του κεφαλαίου: περισσότερη δουλειά, λιγότερα δικαιώματα, μεγαλύτερη εκμετάλλευση.

Δεν είναι «μοντέρνο» ούτε «αναγκαίο» μέτρο. Είναι το νέο βήμα μετά από δεκαετίες αντεργατικών επιθέσεων: μνημόνια, διάλυση του 8ώρου, κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, ελαστικοποίηση χωρίς όρια. Είναι συνέχεια της πολιτικής που θέλει να φορτώνει την κρίση, την ακρίβεια, τον πληθωρισμό στις πλάτες μας, για να διατηρούνται και να αυξάνονται τα κέρδη του κεφαλαίου

Την ώρα που εκατομμύρια εργαζόμενοι δεν τα βγάζουν πέρα με τον μισθό, οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι τράπεζες και οι πολυεθνικές ανακοινώνουν ρεκόρ κερδών. Η κυβέρνηση της ΝΔ πληρώνει δισεκατομμύρια για τους εξοπλισμούς και την πολεμική προετοιμασία, αλλά και για την «συμμαχία» με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ.

Να απαντήσουμε με ανυποχώρητο αγώνα

Η απάντησή μας δεν μπορεί να περιοριστεί σε «διαμαρτυρίες». Οι πρόσφατοι αγώνες σε εκπαίδευση, υγεία, ναυτεργάτες, οι μεγάλες διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα για τα Τέμπη, το κίνημα υπεράσπισης του παλαιστινιακού λαού, δείχνουν ότι η κοινωνία μυρίζει «μπαρούτι», που μπορεί να «βάλει φωτιά» στο σκηνικό συναίνεσης.

Η πανεργατική απεργία της 1ης Οκτώβρη είναι η αφορμή για να νεκρώσουν εργοστάσια, λιμάνια, εργοτάξια, γραφεία, σχολεία και μαγαζιά, να γεμίσουν δρόμοι και πλατείες με χιλιάδες φωνές αντίστασης. Να εμπνευστούμε και να βαδίσουμε στους «καυτούς» δρόμους του λαού της Γαλλίας και αλλού, που αποδεικνύουν στην πράξη τι θα πει λαϊκή κοινωνική αντιπολίτευση και πόσο την τρέμουν τα καθεστωτικά επιτελεία.

Η 1η Οκτώβρη μπορεί και πρέπει να αποτελέσει βήμα ανυποχώρητου απεργιακού αγώνα που θα βάλει στο κέντρο τις δικές μας ανάγκες και θα ανατρέψει την κυβέρνηση και την πολιτική της. Με οργάνωση από τα κάτω, με συνελεύσεις σε χώρους δουλειάς, με επιτροπές αγώνα και συντονισμό σωματείων. Για να ξεπεράσουμε τα εμπόδια που διαρκώς βάζουν οι συμβιβασμένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που χρόνια τώρα υπογράφουν την υποταγή και που ούτε μπορούν, ούτε θέλουν να οργανώσουν τον αγώνα.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ

· Παλέψουμε για να μην κατατεθεί και ψηφιστεί το νομοσχέδιο-έκτρωμα του Υπουργείου Εργασίας / Να ακυρωθεί το νέο πειθαρχικό των δημοσίων υπαλλήλων

· Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων, Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, μείωση του εργάσιμου χρόνου με 5ημερο - 7ωρο - 35ωρο, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς με 1200 καθαρά κατώτερο μισθό,

· Ακύρωση κάθε μορφής ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίησης των δημόσιων αγαθών. Επιστροφή στο δημόσιο με εργατικό έλεγχο για να λειτουργούν σε όφελος του λαού.

· Κατάργηση του αντιλαϊκού συμφώνου σταθερότητας της ΕΕ, που θυσιάζει τον λαό για τα ματωμένα πλεονάσματα και το χρέος. Για σχολεία και νοσοκομεία αντί για Rafale και φρεγάτες. Για την υπεράσπιση της ζωής και της ειρήνης απέναντι στην πολεμική οικονομία και τους ΝΑΤΟϊκούς φονιάδες, του παλαιστινιακού και των άλλων λαών.

· Τέρμα στον πόλεμο, μπλόκο στο reArm Europe. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!

Όλοι, όλες στην απεργία

Αθήνα: Χαυτεία 10.30 πμ

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ
Γενική Απεργία ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο, τη μισθωτή σκλαβιά, την εργοδοτική τρομοκρατία και την κρατική καταστολή

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο γενικευμένης όξυνσης της επίθεσης των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών απέναντι στους πληβείους, μέσα από το βάθεμα των αντικοινωνικών αναδιαρθρώσεων σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας με την ψήφιση μιας σειράς νομοσχεδίων που άπτονται της υγείας, της παιδείας, της εργασίας, της στέγασης, της φορολογίας, της πολιτικής και κοινωνικής έκφρασης, της δικαιοσύνης και της φύσης. Κράτος και αφεντικά στοχεύουν στην όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευση των φτωχών, βαθαίνοντας συνεχώς τους όρους καταπίεσης. Η κατεύθυνση, αυτή, προς την επιβολή του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, βάσει της οποίας κινείται η νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά κυβέρνηση της Ν. Δημοκρατίας, αποτυπώνεται σε ένα πλήθος αναδιαρθρώσεων, που εξυπηρετούν διακηρυγμένες και πάγιες στοχεύσεις του κόσμου της Εξουσίας, ανεξαρτήτως πολιτικής διαχείρισης. Στην πραγματικότητα όμως ο λόγος που η δεξιά σήμερα επιβάλει με τέτοια ευκολία την ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού και επεκτείνει την πολιτική της επιτιθέμενη στους εργαζόμενους, τους ανέργους και όλους τους από τα κάτω, είναι γιατί η προηγούμενη πολιτική διαχείριση, η κυβέρνηση της σοσιαλδημοκρατίας στο όνομα της ριζοσπαστικής αριστεράς συνέτριψε τα κινήματα, σκόρπισε αυταπάτες και ψευδαισθήσεις σε μεγάλα κοινωνικά κομμάτια μόνο για να βάλει άλλο ένα τούβλο στο οικοδόμημα του σύγχρονου ολοκληρωτισμού και να εδραιώσει ακόμη παραπάνω την αντίληψη πως δεν υπάρχει καμία εναλλακτική για τους πληβείους, κανένας άλλος κόσμος πέρα από αυτόν του κράτους και του καπιταλισμού.

Η εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου μοντέλου στο εργασιακό πεδίο, μέσω των συνεχιζόμενων αντικοινωνικών μεταρρυθμίσεων, έχει διαμορφώσει για τον κόσμο της μισθωτής εργασίας συνθήκες ακραίας εκμετάλλευσης και τρομοκρατίας. Τα ελαστικά ωράρια, η αδήλωτη και μαύρη εργασία, η απουσία μέτρων προστασίας στους χώρους δουλειάς, η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και του 8ώρου, η απελευθέρωση των απολύσεων, ο καθημερινός εκφοβισμός και η απειλή της ανεργίας, η ανάπτυξη των μορφών εργασίας με περιορισμένα δικαιώματα όπως η εργασία με "μπλοκάκι", η εντατικοποίηση των εργασιακών συνθηκών καθώς και οι εκδικητικές απολύσεις που αποτελούν απάντηση στις εργατικές διεκδικήσεις, συνιστούν τα όπλα που το κράτος έχει παράσχει στην φαρέτρα των εργοδοτών για την περαιτέρω εκμετάλλευση των εργαζομένων. Προς αυτή την κατεύθυνση του νεοφιλελεύθερου προτύπου καθοριστικό ρόλο έχει διαδραματίσει το αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη, το οποίο δεν ήταν έμπνευση αποκλειστικά της τρέχουσας ακροδεξιάς διαχείρισης του κράτους αλλά ήρθε να στηριχθεί σε αντεργατικούς νόμους που ψηφίστηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ αλλά και να προετοιμάσει το έδαφος για την κλιμακούμενη εκμετάλλευση του κόσμου της εργασίας με νέους νόμους-εκτρώματα όπως το νομοσχέδιο Γεωργιάδη. Μέσω αυτού του νομοσχεδίου διάφοροι εργοδότες αποκτούν τη δυνατότητα να απασχολούν έως και 13 ώρες ημερησίως τους εργαζόμενους και 6 ημέρες εβδομαδιαίως. Αυτές είναι συνθήκες που ήδη επιχειρούνταν να κυριαρχήσουν. Στη σειρά αυτών των νομοσχεδίων, η νυν υπουργός εργασίας Νίκη Κεραμέως εισάγει ένα νέο αντεργατικό νομοσχέδιο όπου πλέον ο ίδιος εργοδότης θα έχει το δικαίωμα να απασχολεί έως και 13 ώρες ημερησίως τους εργαζόμενους, ενώ θα ελαστικοποιήσει ακόμη περισσότερο τον χρόνο εργασίας εντός του έτους. Το κράτος και τα αφεντικά επιχειρούν να ανατρέψουν τα εργατικά κεκτημένα (τα οποία αποτελούν προηγούμενα σημεία συμβιβασμού της ταξικής πάλης μεταξύ των αφεντικών και των εργατών), που κερδήθηκαν μέσα από σκληρούς και αιματηρούς αγώνες του παρελθόντος, όπως το 8ωρο και η απεργία. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο που πρόκειται να έρθει προς ψήφιση, βάσει του οποίου ο ελεύθερος χρόνος των εργατών θα πάψει να υφίσταται και ο εργαζόμενος θα μετατραπεί σε "ελατήριο" για τις ανάγκες του κεφαλαίου, "διαθέσιμος" κάθε στιγμή για τις ορέξεις των αφεντικών.

Όλες αυτές οι «παρεκκλίσεις» είναι που νομοθετούνται επισήμως, τις τελευταίες δεκαετίες συνεχών αναδιαρθρώσεων, σφραγίζοντας την αφαίμαξη και εξάντληση της κοινωνίας, τη θυσία της στον βωμό των κερδών των εργοδοτών. Εντός αυτού του πλαισίου οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένοι συνεχίζουμε να πληρώνουμε με το αίμα μας τη διατήρηση και αναπαραγωγή του βάρβαρου εκμεταλλευτικού καταπιεστικού συστήματος που κυριαρχεί, δολοφονεί και εξαθλιώνει. Αυτό αποδεικνύουν οι δεκάδες δολοφονίες εργατών στα κάτεργα της σύγχρονης δουλείας, που μόνο για τους πρώτους 9 μήνες του 2025 έχουν σημειωθεί ήδη 152, ενώ περισσότεροι από 235 εργάτες έχουν τραυματιστεί σοβαρά. Διότι η διαιώνιση της εξουσίας και των κερδών των οικονομικών και πολιτικών κυρίαρχων διέρχεται μέσα από την όξυνση της εκμετάλλευσης της τάξης μας, τη λεηλασία της ύπαρξής μας και τη σίγαση και καταστολή όλων όσων αρνούνται να αποδεχτούν αυτή τη βαρβαρότητα ως τη μόνη προοπτική.

Από την εξελισσόμενη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και τον εκτοπισμό του από τη γη του ως κορύφωση των επί 77 χρόνια θηριωδιών που συντελούνται στην Παλαιστίνη από τους σφαγείς του Ισραήλ, τον πόλεμο στην Ουκρανία που συνεχίζεται εδώ και 3 χρόνια μετά την εισβολή ρωσικού στρατού αφήνοντας πίσω του χιλιάδες νεκρούς, εξαθλιωμένους και ξεριζωμένους πληθυσμούς, έως τις καθημερινές εργατικές δολοφονίες στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, τον εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις δολοφονίες μεταναστών/τριών στα χερσαία και υδάτινα σύνορα της Ευρώπης Φρούριο, τους θανάτους στα υποστελεχωμένα νοσοκομεία και στα διαλυμένα και απαξιωμένα τρένα, τις πυρκαγιές που κάθε χρόνο κατακαίουν τα δάση και το οικοσύστημά τους και καταστρέφουν τις τοπικές κοινωνίες, το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα δεν έχει να υποσχεθεί τίποτα περισσότερο από θάνατο, πόλεμο, ξεριζωμό και εκμετάλλευση.

Η υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων, των αναγκών, της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας περνά μέσα από την κοινή, οριζόντια συντονισμένη, οργανωμένη από τα κάτω δράση. Η οργάνωση των αντιστάσεών μας αποτελεί κομβικής σημασίας ζήτημα, ειδικά μέσα σε μια περίοδο συνολικής και οργανωμένης επίθεσης του κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος. Η συλλογικοποίηση, η κοινή δράση και η συναντίληψη βάσει των αναρχικών αξιών είναι τα εργαλεία μας απέναντι στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό κράτους και κεφαλαίου, απέναντι στην προσπάθειά τους να μας πείσουν ότι έχει επέλθει το τέλος της Ιστορίας, πως δεν υπάρχει καμία προοπτική πέρα από το δυστοπικό παρόν και το σύστημα εξουσίας που το δημιουργεί και πως αν επιλέξουμε το δρόμο του αγώνα και της αξιοπρέπειας θα συντριβούμε. Σε κάθε ανοιχτό μέτωπο του κοινωνικού και ταξικού αγώνα, όπου εκδηλώνεται η επιθετικότητα του κράτους και του κεφαλαίου, επιχειρώντας την ριζοσπαστικοποίηση των αγώνων μέσα από τη σύνδεσή τους με το καθολικό κοινωνικό όραμα της κοινωνικής και ταξικής χειραφέτησης, προτάσσοντας τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο που έχουν οι καταπιεσμένοι, την οργάνωση του αγώνα για την κοινωνική επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό. Για να χτίσουμε μια χειραφετημένη κοινωνία με βάση την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία, την αλληλεγγύη, έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο.

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Υγεία - Παιδεία - Τροφή - Στέγαση - Μεταφορές
ΟΛΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ - ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Απεργιακές διαδηλώσεις Τετάρτη 1η Οκτώβρη
Αθήνα: Χαυτεία, 11.00 (διαδηλώνουμε με το μπλοκ της Συνέλευσης Αναρχικών για την Κοινωνική & Ταξική Χειραφέτηση)
Θεσσαλονίκη: Καμάρα, 10.30

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση - Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

πηγή : email που λάβαμε στις 29 Σεπτεμβρίου 01h

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Κάλεσμα στην πανεργατική απεργία της 1ης Οκτώβρη, ενάντια στη νέα επίθεση που δέχεται η τάξη μας, μέσω του νομοσχεδίου Κεραμέως:

Τετάρτη 1η Οκτώβρη, 11.00, συγκέντρωση στα Χαυτεία και πορεία προς το Σύνταγμα. Στηρίζουμε τα μπλοκ των σωματείων βάσης.

Αναλυτικά το κείμενο του καλέσματος:

Η κυβέρνηση της νέας δημοκρατίας, ως ο τωρινός διαχειριστής του ελληνικού κράτους και ικανοποιώντας τις πάγιες ανάγκες της ελληνικής αστικής τάξης και του δυτικού/ευρωπαικού καπιταλιστικού μπλοκ, φέρνει προς ψήφιση το νέο εργασιακό νομοσχέδιο το οποίο ονόμασε ευφάνταστα "Δίκαιη εργασία για όλους", στις αρχές Οκτωβρίου. Ας δούμε γιατί μας ενδιαφέρει σαν εργάτριες και ποια είναι η πολιτική μας θέση ως αναρχικοί απέναντι στη νέα επίθεση που εξαπολύεται από το κεφάλαιο στην τάξη μας.

Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τις εξείς βασικές ρυθμίσεις:

Επέκταση των νόμιμων ωρών εργασίας από 12 σε 13 ώρες, πατώντας πάνω στην οδηγία της Ε.Ε. για μείωση του απαραιτήτου ελεύθερου χρόνου των εργαζομένων σε 11 ώρες (επίσης προβλέπει ειδική "άδεια" σε επιχειρήσεις για εργασία άνω των 13 ωρών).
Χαρίζει τις προσαυξήσεις των ασφαλιστικών εισφορών που θα πλήρωναν τα αφεντικά για τις επιπλέον ώρες εργασίας μας.
Κατάτμηση των αδειών μας. Από εκεί που τα αφεντικά αναγκάζονταν να δώσουν μεγάλο μέρος της άδειας μας 20 Ιουλίου έως 20 Αυγούστου, πλέον έχουν την δυνατότητα διάσπασης της άδειας και χορήγησης της σε κομμάτια οποιαδήποτε στιγμή του χρόνου.
2μερες "fast-track" συμβάσεις εργασίας. Πρόσληψη και απόλυση εργαζομένων με το πάτημα ενός κουμπιού για διάστημα 2 ημερών.

Φυσικά όλα αυτά, με τη "σύμφωνη γνώμη του εργαζομένου". Ποια είναι όμως αυτή η περίφημη συναίνεση μεταξύ εργαζόμενου και αφεντικού? Η εργασία, στην τωρινή της μορφή εντός του καπιταλιστικού συστήματος και όπως καθορίζεται από την σχέση του εργάτη με τον εργοδότη και τα μέσα παραγωγής/υπηρεσιών, δεν είναι παρά ο εξαναγκασμός μας - μέσω της απειλής της φτώχειας - στην παροχή χρόνου, φυσικής και διανοητικής δύναμης με την οποία παράγονται εμπορεύματα, υπηρεσίες και αυξάνονται τα κέρδη των αφεντικών. Για να υπάρξει δηλαδή, χρησιμοποιεί τον εξαναγκασμό, ο οποίος υπαρχει ως δομική σχεσή καθόλη τη διάρκεια της ζωής μας. Δούλεψε λοιπόν 13 ώρες όλο το καλοκαίρι και πάρε άδεια το χειμώνα, αλλιώς απολύεσαι και βρες μετά τρόπο να πληρώσεις τα υπέρογκα ενοίκια ή τις εξεφτελιστικά ψηλές τιμές βασικών αγαθών στα σουπερμαρκετ. Αυτοί μιλάνε για "συναίνεση", εμείς οι εργαζόμενοι ξέρουμε πολύ καλά πως απλά μας βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό.

Το νομοσχέδιο, ως ο επόμενος κρίκος της αλυσίδας των συνεχών αντεργατικών ρυθμίσεων (νόμος Χατζηδάκη και άλλες), ήρθε για άλλη μια φορά να νομιμοποιήσει παράνομες συνθήκες εργασίας που επικρατούσαν και στη συνέχεια να ωθήσει το σύνολο του εργατικού δυναμικού σε αυτές. Τα 13ωρα, η κατάτμηση των αδειών μας ανάλογα με τις ανάγκες των αφεντικών και την πολιτική κέρδους ελληνικού/ευρωπαικού καπιταλισμού συνιστούν την απόλυτη εντατικοποίηση της εργασίας μας και την συσσώρευση ακόμα μεγαλύτερων κερδών από τα αφεντικά. Οι 2μερες συμβάσεις εργασίας, διαλύουν τον ενιαίο χρονικό χαρακτήρα της δουλειάς σε έναν εργοδότη, κάνωντας αδύνατες τις διεκδικήσεις μας και δημιουργούν ένα τεράστιο εφεδρικό "στρατό" ανέργων, από τον οποίο τα αφεντικά θα προσλαμβάνουν εργαζόμενους εκβιαστικά επιβάλλοντας απάνθρωπες συνθήκες εργασίας. Γνωρίζουμε τις συνθήκες στις οποίες δουλεύουμε (9ωρα/10ωρα, απλήρωτες υπερωρίες, εξαντλητικές συνθήκες εργασίας) που με αυτό το νομοσχέδιο επεκτείνονται χρονικά και ποιοτικά. Μας το θυμίζουν οι νεκρές και οι νεκροί της τάξης μας, που έγιναν αριθμοί στις στατιστικές κράτους-κεφαλαίου και βαφτίστηκαν ατυχήματα. Γνωρίζουμε ότι η εντατικοποίηση της εργασίας και τα 13ωρα είναι οι προσυμφωνημένες εργοδοτικές δολοφονίες από τη μεριά του κράτους και των αφεντικών. Την ίδια στιγμή, αυξάνεται η συσσώρευση του πλούτου τους, αφού οι 13 ώρες με τον ίδιο εργαζόμενο καλύπτουν σχεδόν 2 βάρδιες σε πολλούς χώρους εργασίας συνδυασμένες με την κατάργηση των προσαυξήσεων στις ασφαλιστικές εισφορές, με αποτέλεσμα οι εργοδότες να μειώνουν τα πάγια έξοδα τους (ασφαλιστικές εισφορές, μισθοί).

Η επίθεση που δεχόμαστε ντύνεται με όμορφους όρους. Άλλωστε και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης είχαν σαν κεντρικό σύνθημα "Η εργασία απελευθερώνει". Τώρα η εργασία είναι "δίκαιη" και για "όλους", με το μότο της "κοινωνικής κινητικότητας" να αποτελεί το ιδεολογικό επιστέγασμα του νομοσχεδίου, άρα και τον βασικό εχθρό μας. Το ψέμα της ταξικής ανέλιξης, της υποτιθέμενης δυνατότητας μας να αναρριχηθούμε κοινωνικά, πατώντας επί πτωμάτων και αναπαράγωντας τις σχέσεις εξουσίας και εκμετάλλευσης. Διακυρήσσουν ότι οι αγώνες δεν "συμφέρουν" πλέον, ότι πρέπει δουλέψουμε σκληρά ώστε κάποια στιγμή να γίνουμε κ εμείς μικρά αφεντικά, κάποιου μικρού μαγαζιού. Έτσι διατηρούν τις εργαζόμενες μάζες στη μισθωτή σκλαβιά, εντατικοποιούν τις συνθήκες δουλειάς, αυξάνουν την παραγωγή και φυσικά τα κέρδη από την δική μας εργασία.

Το νομοσχέδιο αυτό δεν ήρθε σε κενό χρόνο, ούτε οφείλεται στον "κακό" χαρακτήρα της ακροδεξιάς υπουργού Ν. Κεραμέως. Το πολιτικό προσωπικό του συστήματος δρα ως εντεταλμένο όργανο των αποφάσεων του ευρωπαικού καπιταλισμού, μετατρέποντας τις ευρωπαικές αποφάσεις σε ευνοικές συνθήκες για την αύξηση των κερδών της ελληνικής αστικής τάξης. Ταυτόχρονα, ως οργανικό κομμάτι της (αφού εφαρμόζει την πολιτική της τάξης που ανήκει) επωφελείται από το αποτέλεσμα των νόμων που περνάει, είτε μέσω των επιχειρήσεων που διαθέτει, είτε μέσω του συστήματος της διαφθοράς, είτε και από τα δύο. Η Ε.Ε. λοιπόν αποφάσισε μείωση του ελεύθερου χρόνου μας στις 11 ώρες, και στη συνέχεια η οδηγία αυτή προσαρμόστηκε στις ανάγκες των κατά τόπους περιφερειακών και εθνικών οικονομιών, ώστε να συνεχιστεί απρόσκοπτα η κοινή πορεία του ευρωπαικού καπιταλισμού.

Η επίθεση που δεχόμαστε λοιπόν ως εργατική τάξη, είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ταξικού πολέμου και του αδιάκοπου κοινωνικού ανταγωνισμού, που μέσα από αυτήν αναδεικνύει την οξύτητα της διαπάλης ανάμεσα σε εμάς, που ζούμε από την εργασία μας και σε αυτούς, που κερδοφορούν από την εργασία όλων των άλλων. Οι χώροι που δουλεύουμε μετατρέπονται πια σε πεδία μάχης, μεταξύ του αγώνα για ζώη ή της υποταγής στην αργή βασανιστική επιβίωση της μισθωτής σκλαβιάς. Κάθε κεκτημένο μας, πρέπει να γίνει χαράκωμα του κοινωνικού-ταξικού αγώνα, κάθε σωματείο βάσης, αναρχική/ριζοσπαστική συλλογικότητα, πρέπει να γίνει ο τρόπος οργάνωσης και να παράξει τα υλικά και πολιτικά μέσα αγώνα για την αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη και την αντεπίθεση των από τα κάτω. Το μεγάλο δίλλημα παραμένει: κοινωνική επανάσταση ή καπιταλιστική βαρβαρότητα.

13 ΩΡΕΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΝ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΤΑΞΙΚΑ ΚΑΙ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΑ

ΚΑΘΕ ΧΩΡΟΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ 1 ΟΚΤΩΒΡΗ-ΟΛΕΣ/ΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

Αναρχική πρωτοβουλία αντίστασης και δράσης

"Francisco Ascaso"

Εικόνες:

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1637771/

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Σωματείο Εργαζομένων στην Εταιρεία RetailWorld A.E.- Καταστήματα Public: Στις 1/10 έχουμε κάθε λόγο να απεργήσουμε!

Στις 1/10 έχουμε κάθε λόγο να απεργήσουμε!

Προσυγκέντρωση: 11 π.μ. στα Χαυτεία

Το νομοσχέδιο που πρόκειται να ψηφίσει η κυβέρνηση της ΝΔ αποτελεί για άλλη μια φορά μνημείο εκδούλευσης προς όφελος των εργοδοτών. Προστιθέμενο στα αντεργατικά εκτρώματα των νόμων Χατζηδάκη και Γεωργιάδη οδηγεί στην εξαφάνιση κάθε έννοιας προστασίας και δικαιωμάτων των εργαζομένων. Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με τις διατάξεις του οι εργοδότες θα μπορούν:

α) να υποχρεώνουν τους εργαζόμενους σε μέχρι και 13 ώρες δουλειά την ημέρα. Η διευθέτηση του χρόνου εργασίας, έτσι όπως σχεδιάζεται, διαλύει κάθε σταθερότητα και προγραμματισμό για ανάπαυση, αναπλήρωση δυνάμεων, προσωπική ζωή και ανάπτυξη του εργαζόμενου. Ο ισχυρισμός ότι ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να αρνηθεί χωρίς τον φόβο της απόλυσης είναι άλλο ένα τερατώδες ψέμα αφού εκ των πραγμάτων η διαπραγματευτική ισχύς του εργαζόμενου και μάλιστα ατομικά, δεν είναι ίδια με αυτή του εργοδότη.

β) να αυξομειώνουν τον χρόνο εργασίας μέσα στην ίδια εβδομάδα, επιβάλλοντας τη «διευθέτηση» του χρόνου εργασίας και διαλύοντας κάθε έννοια προγράμματος για τους εργαζόμενους. Δίνεται στους εργοδότες το ελεύθερο να επιβάλλουν 13ωρο συνεχούς απασχόλησης ή τροποποιώντας το πρόγραμμα εργασίας κάθε εβδομάδα και δίνοντας ρεπό έναντι απλήρωτων υπερωριών. Μία τέτοια διευθέτηση του χρόνου εργασίας, διαλύει κάθε σταθερότητα και προγραμματισμό για ανάπαυση, αναπλήρωση δυνάμεων, προσωπική ζωή και ανάπτυξη του εργαζόμενου επαναφέροντας τη βαρβαρότητα των δουλικών σχέσεων εργασίας του 19ου αιώνα.

γ) να εφαρμόζουν την «ευέλικτη προσέλευση» ως και ±120 λεπτά κάθε μέρα, «νομιμοποιώντας» πρακτικά την αδήλωτη εργασία.

δ) να σπάνε την ετήσια άδεια των εργαζομένων, σε πενθήμερα καταργώντας το δικαίωμα μας σε συνεχόμενη 10ήμερη θερινή άδεια

ε) να προσλαμβάνουν εργαζομένους ακόμα και με συμβάσεις δύο ημερών και με ένα απλό κλικ στο κινητό τους, δημιουργώντας μία ζούγκλα μία νέα κατηγορία εργαζομένων του Σαββατοκύριακου που βρίσκονται συνεχώς σε stand by στο κινητό τους με την αγωνία αν η σύμβασή τους θα ανανεωθεί κάθε δεύτερη ημέρα.

στ) Οι εργοδότες απαλλάσσονται από τις ασφαλιστικές εισφορές σε υπερεργασία, υπερωρίες, νυχτερινά και αργίες που προβλέπονται από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, καθώς και από τις ασφαλιστικές εισφορές για «προσαυξήσεις που χορηγούνται οικειοθελώς από τον εργοδότη». Αυτό πρακτικά για εμάς τους εργαζόμενους σημαίνει μείωση μισθού αφού οι ασφαλιστικές εισφορές και οι παροχές που συνδέονται με αυτές είναι κομμάτι του μισθού μας. Το γεγονός ότι οι εργοδοτικές εισφορές που θα πληρώνει ο εργοδότης περιορίζονται γύρω από τον βασικό μισθό, οδηγεί σε κατάρρευση, τα ήδη καταληστευμένα από κυβερνήσεις κι εργοδότες, ταμεία μας και θα σημάνει νέους περιορισμούς για το ταμείο ανεργίας, αύξηση συμμετοχής στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, και από σύνταξη… καλό θάνατο.

Πιο εξοργιστικό και από τα άθλια ψέματα που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση στην επιχειρηματολογία της υπέρ του νομοσχεδίου είναι η εμετική διαστρέβλωση της πραγματικότητας με το νεοφιλελεύθερο επιχείρημα ότι ο εργαζόμενος είναι «ελεύθερος» να εργαστεί 13ώρες ημερησίως προκειμένου να ενισχύσει το εισόδημά του (!). Τη στιγμή που οι μισθοί έχουν στην πραγματικότητα μειωθεί κατά 40% την τελευταία 15ετία, που λόγω της ακρίβειας, της φοροληστείας στα βασικά είδη κατανάλωσης και του κόστους των ιδιωτικοποιημένων υπηρεσιών δεν φτάνουν ούτε για τα μισά του μήνα, θέλουν να μας πείσουν ότι θα σωθούμε από τις αμοιβές των υπερωριών που οι ίδιοι έχουν κατά συρροή μειώσει. Δηλαδή με άλλα λόγια αυτό που θέλουν να πουν είναι ότι από εδώ και στο εξής αυτός είναι ο μόνος τρόπος. Να είμαστε αναγκασμένοι να ζούμε για να δουλεύουμε και όχι να δουλεύουμε για να ζούμε!

Την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι στα Public έχουμε κάθε λόγο να απεργήσουμε ακριβώς διότι γνωρίζουμε καλά ότι η εργοδότρια εταιρεία έχει πρωταγωνιστήσει στην εφαρμογή του δόγματος ζεις για να δουλεύεις. Αυτό αποδεικνύει η πρόσφατη επαίσχυντη εφαρμογή του νόμου Χατζηδάκη με την υπογραφή συμβάσεων 4ημερου/10ωρου σε ουκ ολίγα καταστήματα αλλά και το περίφημο υβριδικό μοντέλο εργασίας (FlexWork) που μεταφράζεται σε καθημερινά σπαστά ωράρια (09:00 - 13:00 τηλεργασία και 17:00 - 21:00 σε κατάστημα), ρεπό μόνο Δευτέρα ή Τετάρτη (!) και το Σάββατο 8ωρο στα καταστήματα. Αυτό αποδεικνύουν οι γενικότερες συνθήκες με τις μόνιμες πια ελλείψεις προσωπικού σχεδόν σε όλα τα τμήματα και καταστήματα, με όλο και πιο πιεστικούς στόχους και κάθε είδους πρόσθετα καθήκοντα ακόμη και απαιτήσεις για τηλεκπαίδευση εκτός ωραρίου. Αυτό αποδεικνύει η ραγδαία μείωση των συναδέλφων που δουλεύουν με 8ωρες συμβάσεις, το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία αμείβεται με τον κατώτατο μισθό. Τέλος, αυτό αποδεικνύει το εξοργιστικό γεγονός, ότι ακόμη και οι ελάχιστοι συνάδελφοι που αμείβονταν με μισθούς που υπερέβαιναν τον κατώτατο, παράλληλα με τις ονομαστικές αυξήσεις του κατώτατου μισθού, η εργοδότρια εταιρεία μείωνε την «οικειοθελή παραχώρηση» της (ακόμη και αν αφορούσε επιδόματα προϊσταμένων) με αποτέλεσμα και αυτοί πια να πληρώνονται λίγο-πολύ με τον κατώτατο μισθό. Οπότε δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι θα σπεύσει να εφαρμόσει τις διατάξεις του νέου αντεργατικού εκτρώματος αν εμείς οι εργαζόμενοι δεν αντισταθούμε.

Κυβέρνηση, εργοδότες και οι καλοπληρωμένοι παπαγάλοι τους, προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν υπάρχουν «λεφτόδεντρα» για τις δικές μας ανάγκες. Υπάρχουν όμως βοσκοτόπια ολόκληρα από λεφτόδεντρα για τους Φραπέδες και τους Χασάπηδες, για κάθε είδους σκάνδαλα και ρεμούλες σε βάρος μας, για φοροαπαλλαγές και εισφοροδιαφυγές των εργοδοτών, για φοροαπαλλαγές και αγύριστα δανεικά σε τραπεζίτες και πληρωμές σε τοκογλύφους της ΕΚΤ και του ΔΝΤ. Υπάρχουν πακτωλοί χρημάτων για το νέο αναπτυξιακό μοντέλο της ΕΕ, δηλαδή εξοπλιστικά προγράμματα - μαμούθ ώστε μας οδηγήσουν στο σφαγείο του πολέμου με δικά μας έξοδα. Η επίθεση κυβερνήσεων και εργοδοτών δεν πρόκειται να σταματήσει, αν δεν τους σταματήσουμε εμείς. Το δυνάμωμα του σωματείου μας όπως και του κλαδικού σωματείου (ΣΥΒΧΨΑ) είναι απαραίτητος όρος για να αντισταθούμε και να διεκδικήσουμε: