kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

‘Α(ν)θρωσις | Quo Vadis

'Α(ν)θρωσις | Quo Vadis

ΕΛ

Quo Vadis | 'Α(ν)θρωσις

η φύση είμαστε

Πώς απομακρύνθηκε ο άνθρωπος από εκείνο το αρχέγονο σημείο ισορροπίας;
Πότε η ανάγκη για επιβίωση μεταμορφώθηκε σε ανάγκη για κυριαρχία; Πότε η δημιουργία έγινε φιλοδοξία;
Κάποτε ήταν ένα πλάσμα σε αρμονία με τη φύση, κι ύστερα, άρχισε να πλάθει, να εφευρίσκει, να ελέγχει. Να οικοδομεί κόσμους τεχνητούς μέσα στον κόσμο που του δόθηκε. Το σώμα, κάποτε απλό, οργανικό, συνδεδεμένο με τη γη, αρχίζει να μαθαίνει τον εαυτό του από την αρχή. Πέφτει, δοκιμάζει, δυναμώνει. Αλλάζει. Προσπαθεί να σταθεί, να ελέγξει το ίδιο του το βάρος, να δαμάσει την ίδια του την ύλη. Μπορεί, όμως, να σταθεί χωρίς ρίζες;

Η κίνηση γίνεται πάλη. Η πρόοδος γίνεται εμμονή. Ο άνθρωπος φτάνει όλο και ψηλότερα, μέχρι που ξεχνά από πού ξεκίνησε. Θέλει να πετάξει, να γίνει πουλί, να γίνει θεός. Μα πώς να αγγίξει το θείο όταν έχει διαγράψει τη γη;

Και όταν όλα καταρρέουν, όταν η ταχύτητα της καταστροφής ξεπερνά τη δύναμη της αποκατάστασης, έρχεται η σιωπή. Ένα σώμα μόνο, γυμνό, αδύναμο, κουρασμένο από την ίδια του τη φιλοδοξία. Τι απομένει τότε;
Ίσως μια ανάσα. Μια επιστροφή. Μια μνήμη του χώματος που το γέννησε.

Ίσως η λύση δεν βρίσκεται πιο ψηλά, αλλά πιο βαθιά, εκεί όπου ο άνθρωπος θυμάται πως είναι φύση, όχι απέναντί της, αλλά μέσα της.

Η Quo Vadis διερευνά τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, μια σχέση που από ένωση μετατράπηκε σε απόσταση. Θέτει ερωτήματα για το πού κατευθύνεται η ανθρώπινη φιλοδοξία και αν, τελικά, η πραγματική υπέρβαση είναι η επανένωση με μία φύση που ξεχάσαμε πως να φροντίζουμε.

Το έργο "Ά(ν)θρωσις" είναι μία συνομιλία επί σκηνής ανάμεσα στην performer-πλάσμα και τον μουσικό-πηγή. Το πλάσμα μεταμορφώνεται σε σώμα (γυμνό από τη φύση που το περιβάλλει) ταπεινό και αδύναμο προσπαθεί να αναγνωρίσει τις ικανότητές του, να δυναμώσει, να προσπαθεί παρά τις αποτυχίες, να πατήσει στα πόδια του, να συντονίσει το όχημα που λέγεται σώμα ώστε να μπορέσει να πατήσει στα δύο πόδια, να κάνει το πρώτο βήμα. Σε αυτό το ταξίδι, παρούσα είναι η πηγή, ο μουσικός, που συνθέτει τον ήχο τη στιγμή που γεννιέται. Ο ρόλος του συμβολίζει τη δημιουργό αρχή, τη δόνηση απ' όπου ξεκινά κάθε μορφή ζωής. Ο ήχος γίνεται ύλη, ρυθμός, ανάσα. Η δόνηση, συχνότητα που διαπερνά τα πάντα, το σώμα, τον χώρο, τον χρόνο. Ο μουσικός δημιουργεί την αρμονία και παραμένει σταθερός συνοδοιπόρος: παρών στην άνοδο, στην πτώση, ακόμη και στην αυτοκαταστροφή του πλάσματος. Και όταν εκείνο φτάνει στο ελάχιστο σημείο της ταπείνωσης, η «πηγή» του προσφέρει ξανά τη δόνηση που χρειάζεται για να συνεχίσει· να ανακαλύψει την ουσία, να επιστρέψει σε αυτό που έχει πραγματική σημασία και δεν βρίσκεται στο «πέρα», ούτε στο «πίσω» αλλά στο «μέσα»: στην σύνδεση, στη φροντίδα, στην αποκατάσταση.

Συντελεστές:

Ιδέα / Σύλληψη: Ζαφειρία Τσιρακάκη

Χορογραφία / Δραματουργία: Ζαφειρία Τσιρακάκη, Χρήστος Σάντα Μαρία

Ερμηνεύτρια: Ζαφειρία Τσιρακάκη

Μουσικός επί σκηνής: Zedohseakay

Σχεδιασμός / Κατασκευή κοστουμιού: Ομάδα Ρεσάλτο (Ράνια Μουρελάτου - Μάκης Δρόσος)

Σχεδιασμός Φωτισμού: Αναλογικός

Trailer - επίσημη φωτογράφιση: Σαράντος Γκαντής

Παραγωγή: Quo Vadis 2025

ΕΝ

Quo Vadis | "A(n)throsis"

nature within

How did humanity drift away from that primordial point of balance?
When did the need for survival transform into the desire for dominance? When did creation become ambition?
Once, human was a being in harmony with nature. Then, it began to shape, to invent, to control, to build artificial worlds within the one it was given. The body, once simple, organic, connected to the earth, begins to rediscover itself from the beginning. It falls, it tests, it grows stronger. It changes. It strives to stand, to control its own weight, to tame its very substance. But can one stand without roots?

Movement turns into struggle. Progress becomes an obsession. Humanity climbs higher and higher, until it forgets where it began. It wants to fly, to become a bird, to become divine. Yet how can it touch the divine when it has erased the ground?

And when everything collapses, when the speed of destruction surpasses the power of restoration, silence arrives. A single body, naked, fragile, exhausted by its own ambition. What remains then?
Perhaps a breath. A return. A memory of the soil that once gave it life.
Perhaps the answer lies not above, but beneath, where humanity remembers that it is nature, not apart from, but within.

Quo Vadis explores the relationship between humanity and nature, a relationship that once meant unity but has turned into separation. It asks where human ambition is leading us, and whether the true transcendence might be a reunion with a nature we have forgotten how to listen to.

The performance "A(n)throsis" unfolds as a dialogue on stage between the performer-being and the musician-source. The being transforms into a body, stripped of the nature that once embraced it, humble and frail, trying to recognize its capacities, to strengthen, to persist despite its failures, to find balance, to coordinate the vehicle called "body" so that it may rise on two feet and take its first step.

In this journey, the Source, (the musician) is present, composing sound in the very moment it is born. His role embodies the creative principle, the vibration from which all life emerges. Sound becomes matter, rhythm, breath. Vibration becomes frequency, pulsing through everything, body, space, and time. The musician generates harmony and remains a constant companion: present in the ascent, the fall, even in the being's self-destruction. And when it reaches the lowest point of humility, the Source offers once more the vibration needed to continue, to rediscover essence, to return to what truly matters, found not "beyond," nor "behind," but within: in connection, in care, in restoration.

Creative Team

creator: Zafeiria Tsirakaki

choreographers: Zafeiria Tsirakaki, Christos Sta Maria

performer: Zafeiria Tsirakaki

live music: Zedohseakay

costume creation: RESALTO (Rania Mourelatou, Makis Drosos)

light design: Aanalogue

Trailer - official photo: Sarantos Gantis

production: Quo Vadis 2025