Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2025 στις 18.00
Μικροφωνική - Πορεία
Η οργή που καίει μέσα μας ας κάψει τα πάντα τριγύρω μας
Η ΟΡΓΗ ΠΟΥ ΚΑΙΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΑΣ ΚΑΨΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΤΡΙΓΥΡΩ ΜΑΣ
"Αλήθεια, μπορείτε να φτιάξετε μια φυλακή
που να χωρέσει όλο το μίσος μου;"
Αγωνιστής από τις φυλακές Κορυδαλλού
Στις 6 Δεκεμβρίου 2008 ο 15χρονος μαθητής Αλέξης Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός από τη σφαίρα του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα. Έτσι, ένα απλό Σάββατο σταματάει ο χρόνος και το "γιορτινό" κλίμα της Αθήνας μετατρέπεται σε κλίμα συλλογικής οργής και εξέγερσης, το οποίο πλαισιώνεται από ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, θέτοντας την αντιβία ως απάντηση στην νομιμοποιημένη βία του κράτους που εξαθλιώνει, σκοτώνει και βιάζει. Παράλληλα τα τελευταία 17 χρόνια ο φίλος του, Νίκος Ρωμανός, στου οποίου τα χέρια έπεσε νεκρός ο Αλέξης, βρίσκεται αντιμέτωπος με διαρκείς βασανισμούς μέσα και έξω απο τις φυλακές. Κάθε Δεκέμβρης συμπυκνώνει το νόημα της αντίστασης στην κρατική βία και μας θυμίζει ότι οι εξεργέσεις ενάντια σε κάθε εξουσία είναι πάντα επίκαιρες.
Για εμάς ο Δεκέμβρης του '08 δεν είναι τα απομεινάρια μιας άλλης εποχής, μία ακόμη επέτειος, αλλά αντιθέτως ο κόσμος του αγώνα, ο α/α χώρος τον φέρνει μέσα του ως περιεχόμενα αμφισβήτησης και επίθεσης. Από τα Τέμπη μέχρι την γενοκτονία που συντελείται, και με τη συνενοχή του ελληνικού κράτους, στην Παλαιστίνη με μαζικές δολοφονίες αμάχων και ολική κατάρευση πόλεων στην ανατολική μεσόγειο και από το έγκλημα στην Πύλο μέχρι τη συγκάλυψη οικονομικών σκανδάλων, ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωπα με κανονικοποιημένα κρατικά εγκλήματα. Το κράτος διατάζει και οι μπάτσοι οπλίζουν δολοφονώντας ρομ άτομα (Φραγκούλη, Σαμπάνη) και βασανίζοντας μέχρι θανάτου μεταναστά σε αστυνομικά τμήματα (Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ),ενώ στην Κρήτη σε "τυχαίο" έλεγχο δολοφονείται από τα ΤΑΕ Σούδας,ο Κώστας Μανιουδάκης. Παράλληλα, μέσα σε ένα βαθιά πατριαρχικό - ομοφοβικό καθεστώς, γυναικοκτονίες και ομοτρανσφοβικές επιθέσεις (δολοφονία Ζάκι, επίθεση σε κουίρια στη Θεσσαλονίκη) αποτελούν την ωμή πραγματικότητα. Η κοινωνία συνηθίζει να σιωπά μπροστά στην έμφυλη βία, να την αναπαράγει και καθημερινά υποθάλπτει υποθέσεις βιασμών και σεξ τράφικινγκ, ενώ η γνωστή σε όλες μας φράση "το περιπολικό δεν είναι ταξί" αντικατοπτρίζει πλήρως την κανονικότητα της καταπίεσης. Τέλος, με την υπόθεση των Αμπελοκήπων με νεκρό τον ένοπλο αγωνιστή Κυριάκο Ξυμητήρη, τραυματισμένη τη συντρόφισσα Μαριάννα και τις παράλληλες συλλήψεις των συντρόφων Δήμητρα Ζ. και Δημήτρη Π., το αίσθημα του μίσους απέναντι σε κάθε τι που μας καταπιέζει μεγαλώνει και εκφράζεται μέσα από τις συλλογικές μας αντιστάσεις. Απέναντι στον ζόφο της καθημερινότητας οι αγώνες, οι συγκρούσεις και οι εξεγέρσεις αποτελούν μονόδρομο.
Παράλληλα σε μια κοινωνία αποστειρωμένη από το συλλογικό, με την πολεμική προετοιμασία του κράτος αλλά και ευρύτερα του δυτικού κόσμου να χτυπάει κόκκινο, κάποια άλλα κόκκινα παιδιά εμφανίζονται στο τρίημερο του Πολυτεχνείου ως παρακρατικοί και επιτίθενται σε αναρχικά συντρόφια στέλνοντας τα στο νοσοκομείο και έπειτα τραυματισμένα στην ΓΑΔΑ θυμίζοντας τις γνωστές στο κίνημα πρακτικές των ταγμάτων εφόδου. Η αριστερή αυτή οργάνωση ονόματι ΑΡΑΣ παίρνοντας ρόλο προβοκάτορα και με την πρόφαση του κινδύνου περι ακύρωσης του τριημέρου λόγω επικείμενης κατάληψής του από τον α/α χώρο, αποφάσισε να "αποκαταστήσει την τάξη" λειτουργώντας ως το μακρύ χέρι του κράτους, θυμίζοντάς μας για ακόμη μία φορά ότι οι πρακτικές τους είναι όμοιες με αυτές των μπάτσων. Τέτοιες ενέργειες δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν και στεκόμαστε ενάντια μέχρι την εξοστράκιση τους από το πολιτικό έδαφος.
Ο φετινός Δεκέμβρης μας βρίσκει σε μια συγκυρία όπου η κατασταλτική επίθεση πολλαπλών μορφών επεμβαίνει διαρκώς σε κάθε κομμάτι της ζωής μας. Όντας σε μία εξευγενισμένη πόλη βιώνουμε καθημερινά περιορισμούς για χάρη του τουρισμού. Οι κάμερες σε κάθε γωνιά της πόλης, οι ασφαλίτες που ελέγχουν τις πλατείες, οι ιδιωτικοί φύλακες που έχει προσλάβει το ΠΚ, συνδυαστικά και με τον νέο ποινικό κώδικα μας θυμίζουν διαρκώς πως δεν είμαστε ευπρόσδεκτα στον τόπο μας. Συγχρόνως, οι εργοδότες -γνωστοί τραμπούκοι της περιοχής- χρησιμοποιώντας τις άκρες τους διαπράττουν αυθαιρεσίες σε συνεργασία με τους κρατικούς φορείς. Ταυτόχρονα, πατώντας στις δικές μας πλάτες και με το νόμο στο χέρι, μας ξεθεώνουν καθημερινά στο χώρο εργασίας, γεγονός που καταλήγει στο να βγαίνουμε απο το σπίτι μονάχα για δουλειά. Έχοντας δημιουργήσει αυτή την αποπνικτική κατάσταση, το κράτος τρέφεται από τον φόβο των υποκειμένων και συνεχίζει ανενόχλητο να σφίγγει τον κόμπο. Υπό αυτό το πρίσμα εμείς προτάσσουμε την οργάνωση, την αντίσταση, το σαμποτάζ και την απείθεια σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σχολή και προτεραιοποιούμε την οικειοποίηση των δημόσιων χώρων, δημιουργώντας κοινότητες, σχέσεις αλληλεγγύης και τόπους αγώνα.
ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ - ΠΟΡΕΙΑ
6/12 | ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΡΕΘΥΜΝΟΥ | 18:00
ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ
ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ
Η ΑΛΛΥΛΕΓΓΥΗ ΟΠΛΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΒΙΑ ΣΤΗΝ ΒΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
ΛΥΣΣΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΑΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΒΙΑ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ
Ανοιχτή Συνέλευση για τις 6 Δεκέμβρη
Εικόνες:
