τι; : άλλο θεματική : από :

Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2026 στις 20.00

Ανοιχτές συναντήσεις με την Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών

Kάθε Πέμπτη από τις 20:00 συνεργαζόμενα μέλη της Φ.Ε.ΑΝ Πάτρας θα βρίσκονται στο Ελευθεριακό - Κοινοτικό στέκι ΑΝΤΑΜΑ (Αγ. Τριάδος 47 & Β. Ηπείρου) για γνωριμία με την οργάνωση, πολιτική συζήτηση και διαθεσιμότητες συμμετοχής.

ΟΡΓΑΝΩΣΟΥ - ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΟΥ - ΠΑΛΕΨΕ

ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΑΓΩΝΑ & ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ & ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Ανακοίνωση για τη συγκρότηση της Φεντεραλιστικής Ένωσης Αναρχικών - Ομάδα συνεργαζόμενων μελών Πάτρας

Σύντροφοι και συντρόφισσες, συναγωνίστριες και συναγωνιστές, φίλοι και φίλες,

Με το παρόν κείμενο ανακοινώνουμε τη συγκρότηση της Φεντεραλιστικής Ένωσης Αναρχικών - Ομάδα συνεργαζόμενων μελών Πάτρας και ταυτόχρονα απευθύνουμε ένα ανοιχτό πολιτικό κάλεσμα στις συντρόφισσες, τους συντρόφους και σε κάθε αγωνίστρια και αγωνιστή να συστρατευτούν με την Φ.Ε.ΑΝ, με στόχο τη σύσταση τοπικού πυρήνα μέσα στους επόμενους μήνες στην πόλη της Πάτρας. Αναλογιζόμενοι και αναλαμβάνοντας την ευθύνη που μας αναλογεί θεωρούμε πως έχουν ωριμάσει οι υλικές συνθήκες για την οργανωμένη συλλογική αναρχική δράση, καθώς η κοινωνική και ταξική ανάγκη μας καλεί όλες και όλους να σταθούμε οργανωμένα και με συνέπεια απέναντι στις δυνάμεις της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, το κράτος, το κεφάλαιο, την πατριαρχία, το φασισμό, με λίγα λόγια ενάντια στο κρατικό-καπιταλιστικό σύμπλεγμα εξουσίας εν συνόλω.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών (Φ.Ε.ΑΝ.) ιδρύθηκε στις αρχές Νοεμβρίου ως αποτέλεσμα ενός πολυετούς αγώνα για την αναρχική οργανωτική συγκρότηση. Για εμάς, που αρχικά παρακολουθήσαμε εξ αποστάσεως τη διαδικασία ίδρυσής της, αυτή η προσπάθεια σηματοδοτεί ένα σάλπισμα μάχης για την προοπτική ενός ενιαίου και δυναμικού αναρχικού κινήματος σε όλη την επικράτεια. Εκείνο το σημείο που λειτούργησε προωθητικά στην απόφασή μας να ενταχθούμε ως συνεργαζόμενα μέλη στην οργάνωση ήταν η διακεκηρυγμένη της θέση για την απαραίτητη οργανωτική αναβάθμιση του αναρχικού χώρου σε πολιτικό και κοινωνικό κίνημα ανατροπής του κράτους και του καπιταλισμού. Συμμεριζόμαστε απολύτως αυτή την παραδοχή και αναγνωρίζουμε αυτή την προοπτική ως ιστορικά αναγκαία: ο αναρχισμός πρέπει να καταστεί, όπως ορίζει η ίδια του η ιστορική μήτρα, φορέας επαναστατικής αλλαγής και εμπροσθοφυλακή της Κοινωνικής Επανάστασης.

Ως εκ τούτου, η Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών - Ομάδα συνεργαζόμενων μελών Πάτρας ιδρύεται για να δώσει σάρκα και οστά σε αυτή την ανάγκη και να προσφέρει επίσης μια αγωνιστική και διεξοδική πρόταση οργανωμένου, συνεπούς και συνεχούς συλλογικού πολιτικού-ταξικού-κοινωνικού αγώνα στην πόλη της Πάτρας. Τα μέλη της ομάδας έχουμε κατά το παρελθόν (αλλά και στον παρόντα χρόνο) συμμετάσχει σε πληθώρα συλλογικοποιήσεων του αναρχικού - αντιεξουσιαστικού - ελευθεριακού χώρου της πόλη μας. Όλη η προγενέστερη και παρούσα εμπειρία μας από πολιτικές ομάδες, ανοιχτές διαδικασίες, κοινωνικά εγχειρήματα και διαχειριστικές συνελεύσεις αυτοοργανωμένων χώρων αγώνα είναι για μας πολύτιμη όχι μόνο γιατί μας έδωσε πολλές κινηματικές διεξόδους αγώνα ούτε μόνο επειδή μας οδήγησε στη δημιουργία συντροφικών σχέσεων που ατσαλώθηκαν στο καμίνι της αναρχικής δράσης. Ακόμα περισσότερο μας έθεσε ως αγωνιστικά υποκείμενα ενώπιος ενωπίω με σημαντικές παραδοχές, κρίσιμα και αμείλικτα ερωτήματα αλλά και προβληματισμούς που μας γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της συμμετοχής μας στους αγώνες.

Οι παραδοχές αυτές συμπυκνώνονται στο ότι ως ελευθεριακός/αντιεξουσιαστικός χώρος έχουμε πληθώρα εργαλείων και δομών μέσω των οποίων παρεμβαίνουμε στην κοινωνία για μια σειρά ταξικών, κοινωνικών και πολιτικών ζητημάτων που αφορούν τους από τα κάτω της κοινωνίας. Και κάθε ένα από τα εργαλεία αυτά είναι πολύ σημαντικό, γιατί κάλυπτε και ορισμένα ακόμα καλύπτουν τις πολιτικές αναγκαιότητες των αγωνιζόμενων ανθρώπων. Ωστόσο, μας έφερε πρόσωπο με πρόσωπο με τον προβληματισμό πως κάθε μία από αυτές τις δομές και τις ομαδοποιήσεις από μόνες τους έχουν αναγκαστικά περιορισμένη δυναμική ως όχημα που μπορεί να επιτελέσει την ανατροπή του υπάρχοντος κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος, ακριβώς λόγω της μερικότητας και της αποσπασματικότητάς τους αλλά και λόγω της μη διασύνδεσής τους με έναν συλλογικό πολιτικό φορέα που θα βάλει μπρος για την κοινωνική γείωση των αναρχικών προταγμάτων προς την κατεύθυνση της επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού και του κράτους και τη δημιουργία μιας άλλης κοινωνίας δίχως κράτη, μισθωτή εργασία, κεφάλαιο και καπιταλιστική εκμετάλλευση. Τέλος, ήρθαμε αντιμέτωποι με το εξής ερώτημα. Πώς θα μπορέσουμε τελέσφορα ως εργαζόμενοι, άνεργες, φοιτητές, αυταπασχολούμενες κ.α να αντισταθούμε απέναντι στην οργανωμένη κρατική-καπιταλιστική επίθεση που βιώνουμε και εξαιτίας της στενάζει η κοινωνική και ταξική βάση; Η απάντηση σ΄ αυτό το ερώτημα είναι -τουλάχιστον για εμάς- πρόδηλη. Μόνο με την οργανωμένη ανασύνταξη του αναρχικού χώρου, την ποιοτική του αναβάθμιση σε επαναστατικό κίνημα ανατροπής του κράτους και του κεφαλαίου και τη διάχυση των επαναστατικών προταγμάτων του αναρχισμού ως πολιτικό κίνημα στην κοινωνία μπορούμε να επιδράσουμε στο κοινωνικό συνειδητό. Για να δώσουμε στους δίπλα μας την προοπτική και την ελπίδα πως η ανθρωπότητα δεν είναι καταδικασμένη να στενάζει ες αεί κάτω από τη μπότα του κράτους και της μισθωτής σκλαβιάς. Γιατί συντρόφισσες και σύντροφοι δεν πιστεύουμε πως έχει έρθει το τέλος της ιστορίας. Αντιθέτως, πιστεύουμε πως η πορεία της ανθρωπότητας έχει καθοριστεί από τις κοινωνικές εξεγέρσεις και επαναστάσεις και αυτές αποτελούν πολύτιμα διδάγματα στο σήμερα για όλους τους αγωνιζόμενους ανθρώπους.

Πιο συγκεκριμένα, η ίδρυση της Ομάδας συνεργαζόμενων μελών Πάτρας σηματοδοτεί μια σημαντική προσπάθεια συγκρότησης τοπικού πυρήνα που θα λειτουργεί αυτόνομα και μη αυτονομημένα, καθώς ταυτόχρονα θα ενισχύει και θα συνδέεται ομοσπονδιακά με την υπόλοιπη Φ.Ε.ΑΝ, ώστε οι αγώνες μας να αποκτήσουν συλλογική στρατηγική και συντονισμένη δράση.

Γιατί η αλήθεια είναι, σύντροφοι και συντρόφισσες πως ζούμε σε συνθήκες όπου η επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου εναντίον της ζωής και της αξιοπρέπειας της κοινωνικής πλειοψηφίας είναι λυσσαλέα. Η κοινωνία φτωχοποιείται, βιώνοντας την εκτίναξη του κόστους ζωής, ενώ η δημόσια παιδεία, η δημόσια υγεία και τα κοινωνικά αγαθά διαλύονται ή ιδιωτικοποιούνται για το κέρδος του κεφαλαίου, ντόπιου όσο και υπερεθνικού. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι ταξικά διαχωρισμένη, με τους έχοντες να απολαμβάνουν καλύτερες ευκαιρίες για την επαγγελματική αποκατάστασή τους, ενώ οι υπόλοιποι είναι καταδικασμένοι να γίνουν φθηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό. Τα δημόσια νοσοκομεία υποχρηματοδοτούνται και υποστελεχώνονται, με επιπλέον επιβάρυνση των ασθενών μέσω υπέρογκων πληρωμών, ενώ η λεηλασία και η εξαθλίωση των πιο φτωχών στρωμάτων εντείνεται καθημερινά μέσω των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και της τραπεζικής κερδοσκοπίας. Η φύση λεηλατείται ασταμάτητα, οι εργασιακές σχέσεις γίνονται ολοένα πιο βάρβαρες, οι μισθοί δεν επαρκούν για την επιβίωση, ενώ τα ενοίκια και οι λογαριασμοί ενέργειας καταδυναστεύουν τα πιο φτωχά στρώματα. Ταυτόχρονα, τα κοινωνικά δικαιώματα περιορίζονται, η καταστολή αυξάνεται, τα αντεργατικά νομοσχέδια οδηγούν σε ασταμάτητες εργοδοτικές δολοφονίες στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, και οι πολεμικές εντάσεις εκτός συνόρων ενισχύουν τον κρατικό αυταρχισμό και την κοινωνική βαρβαρότητα.

Παράλληλα, στον καπιταλιστικό κόσμο, η «ευαισθησία» και ο «ανθρωπισμός» εξαντλούνται όταν οι άνθρωποι γίνονται εργαλεία παραγωγής κέρδους. Όσοι αντιστέκονται, δεν παράγουν ή δεν καταναλώνουν σύμφωνα με τις ανάγκες του συστήματος, αντιμετωπίζονται ως περιττοί, εγκλωβίζονται στη νέα σωφρονιστική λογική και στοχοποιούνται ως «κίνδυνοι για τη σταθερότητα και την καπιταλιστική ανάπτυξη», ενώ η καταστολή αναβαθμίζεται και ενισχύεται η περιστολή βασικών δικαιωμάτων, εντός και εκτός των φυλακών. Το κράτος και τα αφεντικά αξιοποιούν την κρίση της τελευταίας δεκαπενταετίας για να εντείνουν τη λεηλασία της ζωής μας, επιβάλλοντας σιωπή και εκφοβισμό.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, είναι φανερό πως η αναρχική οργάνωση δεν είναι προαιρετική• είναι ιστορική αναγκαιότητα. Οι από τα κάτω της κοινωνίας, οι φτωχοδιάβολοι, οι μεροκαματιάρηδες, οι άνεργες, οι φτωχοί, όσοι απειλούνται με εξώσεις και πλειστηριασμούς, δεν μπορούν να επιβιώσουν και να αγωνιστούν μεμονωμένα. Χρειάζεται συλλογική οργάνωση, κοινή στρατηγική, και μαχητική παρουσία σε κάθε κοινωνικό και ταξικό μέτωπο. Η Φ.Ε.ΑΝ. προσφέρει αυτή τη συλλογική βάση, τα οργανωτικά όργανα και τη στρατηγική για να απαντήσουμε στις επιθέσεις της εξουσίας, να διεκδικήσουμε τη ζωή μας και να χτίσουμε έναν άλλο κόσμο. Με άλλα λόγια, η ίδια η πραγματικότητα αναδεικνύει με καθαρό τρόπο την ιστορική αναγκαιότητα της συλλογικής, οργανωμένης αντίστασης. Κι αυτό γιατί, ο αναρχισμός είναι μια πρακτική απάντηση στην εκμετάλλευση, μια πρόταση κοινωνικής αναδιοργάνωσης που τοποθετεί την ανθρώπινη ζωή, την ελευθερία και την κοινωνική δικαιοσύνη πάνω από το κέρδος. Προτείνει εργατική αυτοδιαχείριση, συλλογική λήψη αποφάσεων και αλληλεγγύη ως βασικό μέσο κοινωνικής συνοχής. Αυτές οι προτάσεις είναι άμεσα εφαρμόσιμες και, σήμερα, περισσότερο επίκαιρες από ποτέ.

Σε κάθε περίπτωση, η κοινωνική κρίση, η καταστολή, η λεηλασία της φύσης και η ταξική εκμετάλλευση δεν είναι μεμονωμένα και ανεξήγητα φαινόμενα. Είναι τα συμπτώματα ενός συστήματος που φθίνει και παρακμάζει, αλλά ταυτόχρονα προσφέρει ευκαιρίες για οργανωμένη αντίσταση. Τα μαζικά συλλαλητήρια για την κρατική-καπιταλιστική δολοφονία στα Τέμπη αλλά και η αλληλεγγύη των από τα κάτω της κοινωνίας στους πυρόπληκτους και πλημμυροπαθείς συνανθρώπους μας απέδειξαν πως όταν οι από τα κάτω συλλογικοποιούμαστε, μπορούμε να αντισταθούμε αποτελεσματικά. Η ιστορική μας εμπειρία δείχνει ότι η αναγέννηση πάντα προέκυπτε μέσα από τα χειρότερα σκοτάδια.Γι' αυτό λοιπόν, η Φ.Ε.ΑΝ. δεν συγκροτήθηκε για να παράξει μια εσωστρεφή λύση μέσα στον αναρχικό χώρο. Στόχος μας είναι να λειτουργήσουμε ως αναρχικός πολιτικός φορέας, ικανός να συμμετέχει σε όλους τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, να παράγει σχέδιο, στρατηγική και πραγματική προοπτική κοινωνικής αλλαγής. Η οργανωτική της δομή στηρίζεται σε τοπικούς πυρήνες με αυτονομία δράσης, που συντονίζονται μέσω ομοσπονδιακού οργάνου. Επιπλέον, οι κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές ενώσεις συνδέουν την οργάνωση με το εργατικό κίνημα, με σωματεία και συλλογικές διαδικασίες, στοχεύοντας στη δημιουργία ενός τρίτου ταξικού συνδικαλιστικού πόλου και μιας Ταξικής Συνομοσπονδίας Εργασίας.Για ποιο λόγο, όμως, ταυτόχρονα με την οργάνωση σε εργατικά σωματεία ή τη συμμετοχή σε κοινωνικές δομές είναι απαραίτητη και η ιδεολογική και πολιτική πάλη; Η απάντηση είναι απλή. Γιατί η κυρίαρχη τάξη διαθέτει κατασταλτικούς και ιδεολογικούς μηχανισμούς, πλούτο και τεχνογνωσία για να επιβάλλει την εξουσία της και να καταπνίγει τους αγώνες. Συνεπώς, η ύπαρξη επαναστατικής πολιτικής οργάνωσης είναι αναγκαία παράλληλα με την κοινωνική και ταξική οργάνωση. Το επαναστατικό κίνημα, λοιπόν, θα είναι έργο της ίδιας της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, μαζικοποιημένο και οργανωμένο σε ταξικό και πολιτικό επίπεδο, με στόχο τη νίκη της Κοινωνικής Επανάστασης.

Στο πλαίσιο αυτό, η Φ.Ε.ΑΝ. προχωρά στον Οργανωτικό Δυισμό: η επαναστατική πολιτική οργάνωση και η ταξική - κοινωνική οργάνωση συναρθρώνονται οργανικά, δημιουργώντας έναν πυρήνα που συνδέει τον πολιτικό - ιδεολογικό αγώνα με την μαζική κινητοποίηση, χωρίς αποκομμένες πρωτοπορίες, αλλά μέσα από τη συνεχή συμμετοχή και εμπλοκή των αγωνιζόμενων. Η εφαρμογή αυτού του μοντέλου εξασφαλίζει ότι η επαναστατική στρατηγική προκύπτει από τις ανάγκες και τους αγώνες της ίδιας της κοινωνικής βάσης.

Με απλά λόγια, ως Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών - Ομάδα συνεργαζόμενων μελών Πάτρας θεωρούμε πως υπάρχει μια διαλεκτική σχέση που συνδέει τους επιμέρους, τους ενδιάμεσους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες (πχ για τη βελτίωση των εργασιακών μας δικαιωμάτων, την αλληλεγγύη σε αγωνιζόμενα υποκείμενα, την υποστήριξη των μεταναστών και μεταναστριών, την υπεράσπιση της φύσης κ.α.) με τον συνολικό πολιτικό αγώνα της ανατροπής του καπιταλισμού και του κράτους και τον επαναστατικό μετασχηματισμό τον κοινωνικών και παραγωγικών σχέσεων. Όποιοι επιλέγουν μόνο τους πρώτους αγώνες, κινδυνεύουν να οδηγηθούν στο ρεφορμισμό. Όποιοι ρίχνουν τις δυνάμεις τους αποκλειστικά και μόνο στον πολιτικό αγώνα κινδυνεύουν να αποκοπούν από την προλεταριακή δημόσια σφαίρα, από εκεί που χτυπά η καρδιά της εκμεταλλευόμενης εργατικής τάξης και των σύμμαχων κοινωνικών κομματιών. Γι' αυτό φρονούμε πως όσο σημαντική είναι η καθημερινή κοινωνική και ταξική πάλη στους εργατικούς χώρους, τα σωματεία, τις γειτονιές, τα πανεπιστήμια και τα σχολεία άλλο τόσο σημαντική είναι η πολιτική οργάνωση που διεξάγει τον πολιτικό αγώνα και επεξεργάζεται τη στρατηγική, το πρόγραμμα και την προοπτική, φροντίζοντας να ενσωματώνονται οι επιμέρους αγώνες σε ένα ενιαίο επαναστατικό αναρχικό κίνημα ανατροπής της καπιταλιστικής εξουσίας. Ο δυισμός αυτός εξασφαλίζει ότι οι αγώνες δεν παραμένουν αποσπασματικοί και οι πολιτικές αποφάσεις δεν αποκόπτονται από την κοινωνική βάση. Η δύναμη προκύπτει από τη συσχέτιση και την αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο επιπέδων, όπου το καθένα ενισχύει το άλλο.

Συμπερασματικά, στο συμφέρον της κοινωνικής πλειοψηφίας βρίσκεται η απόρριψη του καπιταλισμού, του κράτους και των θεσμών της αστικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, καθώς και η ρήξη με κάθε μορφή ταξικής και από τα πάνω επιβαλλόμενης πολιτικής εξουσίας αλλά και η επαναστατική αντίθεση με τα ιεραρχικά κόμματα της χρεωκοπημένης αριστεράς. Η ιδεολογική και πολιτική πάλη αποσκοπεί στη συνειδητοποίηση της αντίθεσης των συμφερόντων των εργαζομένων με το κράτος, το κεφάλαιο και τους πολιτικούς τους φορείς.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, η στιγμή είναι κρίσιμη. Η ιστορία μας διδάσκει ότι όποιοι οργανώνονται, συλλογικοποιούνται και παλεύουν ενάντια στην αδικία μπορούν να φέρουν ριζικές αλλαγές. Η κοινωνική επανάσταση δεν είναι απλώς όνειρο• είναι ανάγκη, στρατηγική και χρέος μας ενάντια στους κοινούς μας δυνάστες. Ως Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών - Ομάδα συνεργαζόμενων μελών Πάτρας σας καλούμε να συστρατευτείτε μαζί μας. Μαζί μπορούμε να οργανωθούμε και να οικοδομήσουμε ένα μέλλον όπου η ανθρώπινη ζωή, η αξιοπρέπεια και η συλλογική ελευθερία θα είναι το θεμέλιο κάθε πτυχής της κοινωνίας. Αυτόν τον δρόμο οφείλουμε να βαδίσουμε, σπάζοντας τις αυταπάτες της διαχείρισης, αρνούμενοι τον συμβιβασμό με κάθε μορφή αστικής εξουσίας, απορρίπτοντας ταυτοχρόνως κάθε πρόταση ρεφορμιστικής, σοσιαλδημοκρατικής συνύπαρξης με ένα σύστημα που γεννά εκμετάλλευση και αδικία. Ο αγώνας μας δεν εγκλωβίζεται - προχωρά. Και θα νικήσει. Γιατί η Κοινωνική Επανάσταση δεν ανήκει στο μακρινό αύριο• είναι η ζωντανή δύναμη του σήμερα και η ελπίδα του κόσμου που έρχεται. Κανένας αγώνας δεν είναι χαμένος, αν οργανώνεται, αν συνδέεται με τους άλλους και αν υπηρετεί έναν κοινό σκοπό: την Κοινωνική Επανάσταση, την αναρχία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό!

Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών - Ομάδα συνεργαζόμενων μελών Πάτρας

πηγή : email που λάβαμε στις 21 Ιανουαρίου 21h