Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026 στις 18.30
Ανοιχτή αντιπατριαρχική συνέλευση για την 8η Μάρτη
Ένας κόσμος που προετοιμάζεται για πολέμο, που επιτίθεται σε καταπιεσμένα, όπου κυριαρχούν η φτώχεια, η έμφυλη βία των γυναικοκτονιών, η περιθωριοποίησγη τρανς-κουιρ ατόμων, η συγκάλυψη των κυκλωμάτων trafficking, (παιδο)βιαστές που δρουν ανενόχλητοι• δεν μας χωράει. Ο αγώνας για ισότητα δεν είναι αίτημα για διαχείριση της εξουσίας αλλά ανατροπή ενός σάπιου συστήματος.
ΑΦΕΝΤΙΚΑ - ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ
Κεφάλαιο και πατριαρχία αλληλοτροφοδοτούνται μεταξύ τους. Στην εργασία μας, μας θέλουν πειθαρχημένες και πειθήνια. Να εργαζόμαστε για χρήματα που ενίοτε δεν διασφαλίζουν ούτε την επιβιωσή μας. Το μεροκάματο, πολλές φορές, μεταμορφώνεται σε πεδίο παρενόχλησης με αφεντικά που νομίζουν ότι μπορούν να απλώνουν χέρια πάνω μας, με πελάτες που σε θέλουν γλυκιά και χαμογελαστή. Δεν είναι λίγες οι φορές που για το αν θα πάρεις μια δουλειά ή αν θα παραμείνεις σε αυτή είναι κριτήριο η εμφάνιση, η ηλικία και η οικογενειακή κατάσταση. Για τα κέρδη τους βάζουν σε κίνδυνο τις ζωές μας, όπως συνέβη στην μπισκοτοβιομηχανία Βιολάντα στις 26 Ιανουαρίου του 2026, με 5 δολοφονημένες εργάτριες. Όπως συνέβη και το περασμένο καλοκαίρι στη Σαντορίνη όταν σκοτώθηκε καθαρίστρια - μετανάστρια την ώρα που καθάριζε τουριστικό δωμάτιο και την καταπλάκωσε αιωρούμενο κρεβάτι και πόσες άλλες άγνωστες περιπτώσεις θανάτων και τραυματισμών που δεν ήρθαν ποτέ στην επιφάνεια εξαιτίας απειλών των εργοδοτών.
ΤΡΑΦΙΚΙΝΓΚ - (ΠΑΡΑ)ΚΡΑΤΟΣ
Κράτος, μαφία, επιχειρήσεις, ΜΜΕ, μπάτσοι, εκκλήσία και ευπολήπτοι πολίτες συχνά εμπλέκονται σε υποθέσεις τραφικινγκ. Δεν είναι μια παραφωνία αλλά γέννημα-θρέμα του ίδιου συστήματος που τα ανατροφοδότει και τα συντηρεί. Τράφικινγκ όπως της 19χρονης στην Ηλιούπολη, της 12χρονης στον Κολωνό, το κύκλωμα που εξαρθρώθηκε πρόσφατα στη Θεσσαλονικη εγκλωβίζει θηλυκότητες εκμεταλλεύοντας την ταξική τους θέση, τη νεαρή τους ηλικία και τη μεταναστευτική τους ταυτότητα. Απειλούν αυτές και τον περίγυρω τους, τις βιάζουν και αν βρουν τρόπο να καταγγείλουν όσα έχουν βιώσει έχουν να αντιμετωπίσουν δικαστήρια που τις επανατραυματίζουν με πιθανότητα να βρεθούν οι ίδιες ή οι οικογένειες τους κατηγορούμενες ή να απελαθούν.
ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Οι ζωές μας, τα σώματα μας, η σεξουαλικότητα μας και η έμφυλη ταυτότητα μας έχει αποτελέσει πεδίο δημόσια συζήτησης. Τα τρανς άτομα σε μια κοινωνία που ο εκφασισμός της γίνεται εντονότερος καθημερινά καθίστουνται στόχοι, βαφτίζονται εχθροί της κανονικότητας, της πατρίδας, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και των φεμινιστικών αγώνων. Τα σώματα των κουιρ ατόμων και των θηλυκοτήτων θεωρούνται κτήμα των άλλων, και έτσι παράγουν λόγο οι άλλοι για αυτά• από συγγενικά άτομα που παίρνουν αποφάσεις για εμάς μέχρι πολιτικούς και δημόσια πρόσωπα που βγαζουν ομιλίες περί απαγόρευσης των εκτρώσεων.
ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
Όταν τα δυτικά κράτη ετοιμάζονται για πόλεμο, ο πρώτος πόλεμος που διεξάγεί είναι στο εσωτερικό του δικού τους κράτους. Οι μετανάστριες είναι εχθροί του έθνους που πρέπει να θαλασσόπνίγονται στο Αιγαίο, όσα αγωνίζονται όνομάζονται επικίνδυνοι και αντιμετωπίζουν διώξεις και φυλακίσεις, τα ρομ άτομα εκτελούνται με σφαίρες στο ψαχνό ως ένας άλλος αποδιοπομπαίος τράγος. Οι πολεμικές δαπάνες εκτοξεύονται φέρνονας περαιτέρω φτωχοποιήση. Τα σωματά μας μετατρέπονται σε έμψυχο πολεμικό υλικό. Ο νέος νόμος αυστηροποιεί τα κριτήρια για απαλλάγη της στράτευσης και εισάγει την εθελοντική στράτευση γυναικών σύμφωνα με το κράτος-γενοκτόνο του Ισραήλ, που θεωρείται κράτος πρότυπο για το ελληνικό.
Ο ΦΟΒΟΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΠΛΕΥΡΑ
Στην ιστορία των αγώνων, η 8η Μάρτη έχει γραφεί στη συνειδησή μας ως μέρα ταξικής οργής από εργάτριες και καταπιεσμένα που διεκδίκησαν καλύτερες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης. Αυτός ο συλλογικός αγώνας που έχει αφήσει το στίγμα του σε παγκόσμιο επίπεδο, έναν αιώνα μετά είναι επίκαιρος. Αντίστιχοι αγώνες του σήμερα αντιμετωπίζονται από την εξουσία πάντα με τον ίδιο τρόπο: βία, συλλήψεις, καταστολή. Η αντα-απάντηση θα παραμένει πάντα ίδια: επίθεση στις δομές του κράτους-κεφάλαιου-πατριαρχίας, χαράζοντας τις δικές μας αντιστάσεις.
Δεν γιορτάζουμε την 8η Μάρτη με λουλούδια, δώρα και εκπτώσεις, δεν την τοποθετούμε σε ένα μουσείο μνήμης θεωρόντας πως έχουμε τελειώσει με την έμφυλη βία και έχουν παραμείνει μονάχα κάποια κατάλοιπα σε ένα κατά τα άλλα τέλειο σύστημα, όπως μας λένε. Την έμφυλη βία τη βιώνουμε σε καθημερινό, συστημικό και θεσμικό επίπεδο. Στο σπίτι, στη δουλειά και στη σχολή, στα αστυνομικά τμήματα, στις αίθουσες των δικαστηρίων βιώνουμε τη μισογυνιστική τους βία πάνω στα σωματά μας και τις ζωές μας. Θέλουμε να οξυνουμε τα αντανακλαστικά μας σε κάθε πεδίο που υπάρχουμε, να μην μένει κανένα μόνο. Ό,τι έχουμε είναι η μία το άλλο και αυτό είναι αρκετό για να διεκδικήσουμε, μέσα από ταξικούς/κοινωνικούς αγώνες, εμείς τους όρους που θα ζήσουμε.
ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΦΑΣΙΣΤΑ ΚΑΙ ΤΡΑΝΣΦΟΒΙΚΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΘΕΡΜΑΪΚΌ
ΑΓΩΝΕΣ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΟΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΙ
ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΗΦΕΤΗΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ
Μαρμάγκα, αντιπατριαρχική ομάδα