Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026 στις 18.30
Αντιπολεμική/αντικρατική πορεία
Τρίτη 17/2 στις 19:00 στην Περιφέρεια Ηπείρου
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ - ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 17/02 ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥ
Την τελευταία περίοδο βλέπουμε μια οργανωτική εντατικοποίηση των κρατών ως προς την πολεμική προετοιμασία, αναβάθμιση, κινητικότητα και αποτελεσματικότητα. Η επιχείρηση ρουά ματ των ΗΠΑ στο Καράκας και η απαγωγή του Μαδούρο, με πρόφαση την πάταξη της "ναρκοτρομοκρατίας" και την αποκατάσταση της δημοκρατίας εξασφάλισε την πολιτική, οικονομική και στρατιωτική κυριαρχία της Δύσης στην Βενεζουέλα. Συχρόνως, παρατηρούμε τις στρατιωτικές απειλές των ΗΠΑ, ως διαπραγματευτικό μέσο για την γεωπολιτική αξιοποίηση της Γροιλανδίας. Εν μέσω αυτού, ενισχύεται το αφήγημα του ReArm Europe (ευρωπαϊκού στρατού). Παράλληλα, στο Σουδάν διεξάγεται ένας πόλεμος δι' αντιπροσώπων που φοράει τον μανδύα της εμφύλιας σύρραξης, με απώτερο σκοπό τον έλεγχο των τοπικών πόρων και της διώρυγας του Σουέζ. Αποτέλεσμα της σύρραξης αυτής είναι 150 χιλιάδες νεκροί, 13 εκατομμύρια εκτοπισμένοι και 25 εκατομμύρια άνθρωποι σε πρόθυρα ακραίου λιμού. Ταυτόχρονα στην Μ. Ανατολή όπου υπάρχει αμείωτη στρατιωτική ένταση με την σιωνιστική, γενοκτονική οντότητα να ισοπεδώνει τις ζωές των Παλαιστίνιων και να επιτίθεται στις υπόλοιπες γειτονικές χώρες για εδαφική κυριαρχία, το ("αντίπαλο δέος") φονταμενταλιστικό κράτος του Ιράν βρίσκεται σε εσωτερική διάλυση, παλεύοντας να καταστείλει τον εξεγερμένο του λαό.
Κάθε μια από τις παραπάνω περιπτώσεις, ενώ διαφέρουν αποτελούν εκφράσεις μιας παγκόσμιας πολιτικής ατζέντας. Μιας ατζέντας που εξυπηρετεί την ανάγκη για την ανακατανομή των συμφερόντων "στρατηγικών" - ενεργειακών - οικονομικών, την ενίσχυση των εθνικών αφηγημάτων στο εσωτερικό του κάθε κράτους, την περαιτέρω στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας παρουσιάζοντας την ανάγκη της πολεμικής προετοιμασίας ως κατεπείγουσα για την κοινωνική νομιμοποίηση των εθνικών επιταγών. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν, πως ο πόλεμος δεν είναι μια συνθήκη απόμακρη από εμάς ή ένα σενάριο δυστοπικής φαντασίας, αλλά μια κοινωνική, οικονομική και πολιτική πραγματικότητα. Άλλωστε, το διεθνές εμπόριο δεν επιτρέπει γεωπολιτικές αλλαγές και οικονομικές ανακατατάξεις χωρίς να αφήσουν ανεπηρέαστες τις παγκόσμιες οικονομικές ισορροπίες. Ίσα ίσα οι διεθνείς αγορές επωφελούνται από το ανακάτεμα της τράπουλας των συμφερόντων, καθώς οι παίκτες - χώρες καλούνται να ποντάρουν ξανά και μεγαλύτερα στοιχήματα για την απόκτηση μιας θέσης ισχύος στις επόμενες ενεργειακές κρίσεις. Η ιστορία του ιμπεριαλισμού είναι γεμάτη από τέτοια παραδείγματα αρπαγής και εκμετάλλευσης φυσικών πόρων είτε αυτοί χρησιμοποιούνται για να διακοσμήσουν τα μεγάλα σαλόνια της Δύσης, είτε για την υπερκάλυψη των ενεργειακών αναγκών, είτε σαν καύσιμο για την συνεχή αλληλοτροφοδότηση της πολεμικής μηχανής.
Για να διασφαλιστεί η πολιτική του επεκτατισμού χρειάζεται η κοινωνική νομιμοποίηση των πρακτικών της. Η καταστολή του εσωτερικού εχθρού παρουσιάζεται σαν αναγκαία προϋπόθεση και επιτυγχάνεται με επιτήρηση, καταστολή και προπαγάνδα. Οι πρακτικές είναι γνωστές και δοκιμασμένες. Φυλακίσεις, βασανισμοί, εξορίες, αλλαγές καθεστώτων, φυσική εξόντωση του εσωτερικού εχθρού με όλα τα μέσα και οικονομική εξαθλίωση.
Στο εδώ και το τώρα, το ελληνικό κράτος είναι άμεσα εμπλεκόμενο στα γεωπολιτικά και διπλωματικά παιχνίδια των μεγάλων δυνάμεων. Έχει πάρει ξεκάθαρη θέση στον πόλεμο που μαίνεται στα ρωσοουκρανικά σύνορα και στην γενοκτονία των Παλαιστίνιων από το Ισραήλ, τόσο "αξιακά" όσο και έμπρακτα στέλνοντας όπλα και αγοράζοντας στρατιωτικό εξοπλισμό. Τάσσεται στο πανευρωπαϊκό ρεύμα που θέλει να αυξήσει τις στρατιωτικές δαπάνες και να εκσυγχρονίσει την πολεμική του μηχανή. Η στρατιωτικοποίηση, αυτή, επιτυγχάνεται με μια σειρά μέτρων που προβλέπουν την αυστηροποίηση της στρατιωτικής θητείας, ακόμα περισσότερα εμπόδια για την απόκτηση του Ι5, μεγαλύτερες κυρώσεις για τους αρνητές στράτευσης και την πρόταση για την καθιέρωση προαιρετικής θητείας για γυανίκες. Μέσα σ' αυτό το κλίμα διευκολύνονται νομικά και υποστηρίζονται οικονομικά, προγράμματα έρευνας για αμυντικούς και όχι μόνο σκοπούς για τον ελληνικό στρατό μέσα στα ελληνικά πανεπιστήμια, με πιο έκδηλο παράδειγμα τις πρόσφατες εξελίξεις στο ΕΜΠ και αποκορύφωμα τις πειθαρχικές διώξεις και τις απειλές για διαγραφές αγωνιζόμενων φοιτητών που εξέφρασαν την αντίθεσή τους στις στρατιωτικές έρευνες. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται πλήρως και η ενίσχυση των συνόρων, μέσα από μια απόλυτα βάναυση μεταναστευτική πολιτική που οδηγεί σε αλλεπάλληλες δολοφονίες μεταναστών στα χερσαία και στα υδάτινα σύνορα.
Εμείς από την μεριά μας, δεν εντοπίζουμε το πρόβλημα σε συγκεκριμένα πρόσωπα, πολεμοχαρείς ή παρανοϊκούς ηγέτες ούτε πιστεύουμε ότι οι παγκόσμιες εξελίξεις αποτελούν εκφράσεις μιας διαμάχης ανάμεσα σε υποτιθέμενα αντίπαλα δέη και κατασκευασμένα δίπολα, τύπου Δημοκρατία ή Τυραννία, Πρόοδος εναντίον Οπισθοδρομικότητας. Ο εχθρός όλων μας, ανεξαρτήτως ιστορικής συγκυρίας ήταν, είναι και θα είναι πάντα ο ίδιος: Το Κράτος και το Κεφάλαιο και όλα τα νοσηρά ιδεολογήματα που αυτά εγκυμονούν. Ενάντια σε πατριωτικές και εθνικές θέσεις που καλούν σε εθνική στράτευση, η χειραφέτηση των καταπιεσμένων μπορεί να κατακτηθεί μόνο από τα κάτω και ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο.
ΟΥΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΟΥΤΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΤΩ Ο ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΝΟΠΛΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ
Κατάληψη Αντιβίωση