Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026 στις 21.00
Μπαρ οικονομικής ενίσχυσης για ιατρικά έξοδα
Μπαρ οικονομικής ενίσχυσης για ιατρικά έξοδα και έξοδα διαβίωσης
Παρασκευή 27/02 μετά τις 21:00
Η κοινωνία είναι δομημένη σε φυσικοποιημένες ταυτότητες: έμφυλες, φυλετικές, αναπηρίας. Ταυτότητες που περιορίζουν τα σώματά μας από φορείς επιθυμιών σε κοινωνικά κατασκευάσματα. Σε αυτή τη συνθήκη μπορούμε και παρατηρούμε τον ικανοκεντρισμό που εγκλωβίζει τα ανάπηρα σώματα στο περιθώριο, που στερεοποιεί την αναπηρία σε ποσοστά και πιστοποιήσεις, που αορατοποιεί τη μη σωματική αναπηρία, που εκτοπίζει από τον κοινωνικό ιστό.
Το συντρόφι Ν. τα τελευταία χρόνια ζει με σωματικούς πόνους που καθιστούν αδύνατο το να εργάζεται. Ως επιζόν έμφυλης βίας, αλλά και άλλων ψυχικών τραυμάτων, το Ν. ξέρει ότι ο ψυχικός και ο σωματικός του πόνος δεν είναι διαχωρισμένα πεδία, αλλά η ρευστότητα του πόνου του, που χρειάζεται φροντίδα σε όλες τις μορφές του. Η αναπηρία του Ν. δεν είναι πιστοποιήσιμη: το κράτος δεν την αναγνωρίζει για να του παρέχει τα απαραίτητα επιδόματα ή να του εξασφαλίσει τις θεραπείες που χρειάζεται. Μία συνήθης ματαιότητα της καθημερινότητας των υποκειμένων που έχουν τοποθετηθεί στο περιθώριο: μόνο εμπόδια παντού.
Εμείς σε αυτή τη φυσικοποιημένη ταυτότητα του ικανού ή ανάπηρου σώματος, αυτού που αγκαλιάζεται ή περιθωριοποιείται από τον κοινωνικό ιστό, βλέπουμε την έμφυλη διάστασή του. Πώς η ευαλωτότητα αυτού εργαλειοποιείται για την επιτέλεση των έμφυλων ρόλων που μας φορέσανε, πώς εκτοπίζεται όταν οι επιθυμίες του αποκλίνουν από την κανονικότητα που του έχει επιβληθεί, πώς η περιθωριοποίηση του γίνεται αγόγγυστα και χωρίς ενδοιασμούς. Βλέπουμε αυτές τις ταυτότητες συχνά να διαπλέκονται· τρανς ανάπηρα άτομα να υφίστανται ενισχυμένη αυτή τη βία του εκτοπισμού, την ευαλωτότητα αυτών των σωμάτων να διαβάζεται αποκλειστικά σε αδυναμία. Βλέπουμε αυτές τις αναγνώσεις να διαπερνούν τις ζωές μας, να πλαισιώνουν τις σχέσεις μας, να δημιουργούν φραγμούς και διαχωρισμένα πεδία, να μας αποξενώνουν.
Είναι η αποδόμηση αυτών των ταυτοτήτων που απαγκιστρώνει τα σώματα από τα αποπνικτικά δίπολα, που απεγκλωβίζει από τα αδιέξοδα της απομόνωσης, που μετατρέπει την ευαλωτότητα σε κινητήρια δύναμη και επιθυμία. Είναι η συνομιλία με τα ετερόκλητα βιώματα που δημιουργεί αυτές τις συνδέσεις, που γεφυρώνει τις αποστάσεις, που χτίζει συντροφικές σχέσεις. Με δίκτυα φροντίδας και αλληλεγγύης μπορούμε να αντισταθούμε σε αυτή τη διάχυτη απομόνωση που διακρίνει την καπιταλιστική καθημερινότητα. Κοινότητες που δημιουργούν το έδαφος για σχέσεις συντροφικότητας και αλληλεγγύης, πεδία συνάντησης υποκειμένων όπου μπορούν να συνομιλήσουν και να συλλογικοποιήσουν τα βιώματά τους.
Η οικονομική ενίσχυση είναι μία αρχή προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά ο ορίζοντάς μας είναι η υπέρβαση αυτής της υλικής στήριξης. Παρόλα αυτά αναγνωρίζουμε, πως με την οικονομική ενίσχυση καταφέρνουμε να πολιτικοποιήσουμε και να συλλογικοποιήσουμε τα βιώματα μας και προς στιγμή να μετατρέψουμε την αλληλεγγύη από μία αφηρημένη ιδέα σε βιωμένη πραγματικότητα. Βλέπουμε τη λειτουργία βραδιών οικονομικής ενίσχυσης ως αλληλένδετων και υποστηρικτικών με τους αγώνες που δίνουμε. Σε μία συνθήκη όπου σε επίπεδο κοινωνικών σχέσεων ο δρόμος του ατομικισμού και της καριέρας έχει συρρικνώσει τις στιγμές μοιράσματος και αλληλοβοήθειας ακόμα και σε επίπεδο οικογένειας και παρέας, και σε επίπεδο οργανωμένων κινηματικών δομών η κρατική καταστολή των κατειλημμένων χώρων, η εμπορευματοποίηση και ο εξευγενισμός του δημόσιου χώρου και η αλληλεγγύη με όρους φιλανθρωπίας φαίνεται να μας έχουν κατακλύσει · εμείς επιμένουμε πως η αλληλεγγύη δεν είναι μία λέξη κενή νοήματος, είναι οι σχέσεις που δομούμε και οι τρόποι με τους οποίους θέλουμε να σχετιζόμαστε μεταξύ μας.
calvaluna
ομάδα για την ανάδειξη/ανάδυση του κουηρφεμινισμού
