Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026 στις 19.00
Παρουσίαση ΑΤΖΕΝΤΑΣ 2026 με τη συμμετοχή συντρόφου από το Ταμείο Αλληλεγγύης
Παρουσίαση ΑΤΖΕΝΤΑΣ 2026 στην Κατάληψη Αντινομία με την συμμετοχή συντρόφου από το Ταμείο Αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών.
*Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου στις 19:00
ΑΤΖΕΝΤΑ 2026:
Απόσπασμα από την εισαγωγή:
Το Ταμείο Αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών συνεχίζει και φέτος τη σειρά των ατζεντών που επιχειρούν να καταγράψουν κάποιες από τις σημαντικότερες στιγμές του κοινωνικού και ταξικού πολέμου στονελλαδικό χώρο, κυρίως από τη σκοπιά του αντιεξουσιαστικού, αναρχικού κινήματος. Οι έξι προηγούμενες ατζέντες αυτής της σειράς (2020-2021-2022-2023-2024-2025) κάλυψαν την περίοδο 1974-2014 χωρίζοντάς την όχι σε ομοιόμορφα μέρη, έτσι ώστε να εξυπηρετούν στοιχειωδώς μια ανάγκη περιοδολόγησηςτου ιστορικού χρόνου. Με τη φετινή ατζέντα, που τα περιεχόμενά της αφορούν την πενταετία 2015- 2019, φαίνεται πως κλείνει - τουλάχιστον προσωρινά - αυτός ο κύκλος της συμβολής του Ταμείου Αλληλεγγύης στο συλλογικό έργο της καταγραφής τηςπρόσφατης κινηματικής ιστορίας. Αν η διαπίστωσή μας των προηγούμενων χρόνων ότι τα περιγραφόμενα γεγονότα παύουν, όσο πλησιάζουμε στο «τώρα», να φαντάζουν τόσο «μακρινά» - με έναν τρόπο και «ιστορικά»- επιδίωκενα υπογραμμίσει τη διαρκώς εντεινόμενη δυσκολία τουεγχειρήματος, πλέον τα πράγματα φαντάζουν οριακά. Το παρελθόν αρχίζει σιγά σιγά και γίνεται παρόν. Όχι, πλέον, μόνο από μακροσκοπική ιστορική άποψη, αλλά σχεδόν κυριολεκτικά.Κι όμως, ακόμα και στο φαινομενικά μηδαμινό αυτό δι-άστημα που χωρίζει το «τώρα» από το τέλος του 2014 -όπου και σταμάτησε η αφήγηση της τελευταίας μας έκδοσης - υπάρχει μια τομή. Είναι, πάντα, ένα ερώτημα αν αυτήν τηντομή θα τη δουν ως τέτοια, και οι μελλοντικοί μελετητές της.εγχώριας πολιτικής και, κυρίως, κινηματικής ιστορίας, οισυντρόφισσες και οι φίλοι που με τη σκέψη και τη δράσητους, όχι μόνο θα μελετήσουν την ιστορία αλλά και θα τη διαμορφώσουν. Είναι, την ίδια στιγμή, και ένα ερώτημαπρος τη σημερινή αναγνώστρια, τον σύντροφο ή φίλο πουθα διαβάσει στο σήμερα αυτές τις γραμμές. Τι είναι αυτόπου, με ορίζοντα την περιοδολόγηση ενός τόσο πυκνού και πρόσφατου ιστορικού χρόνου για τις ανάγκες μια τέτοιαςέκδοσης, συνθέτει μια «αρχή» και ένα «τέλος» αυτής της περιόδου; Υπάρχει κάτι που να την καθιστά στοιχειωδώς συνεκτική, ώστε να μπορεί ή να αξίζει να μελετηθεί αυτοτελώς; Με ανοιχτά τα ερωτήματα αυτά, το Ταμείο Αλληλεγγύης επιλέγει φέτος να καταγράψει, κυρίως από τη σκοπιάτου αντιεξουσιαστικού αγώνα, την περίοδο 2015-2019 ανα-γνωρίζοντας σε αυτήν μια «αυτοτέλεια» και μια ξεχωριστήσημασία. Μια σημασία ως προς τον αντίκτυπό της τόσο στη σύγχρονη κεντρική πολιτική σκηνή όσο και στο εγχώριο ριζοσπαστικό κίνημα, στον αναρχικό/αντεξουσιαστικό χώρο που εδώ κυρίως μας ενδιαφέρει. Είναι η περίοδος που θαμπορούσε να φέρει τον τίτλο «Πρώτη φορά Αριστερά», τελειώνει, στην πραγματικότητα, το καλοκαίρι του 2019 και-γνωρίζοντας πως είναι ακόμα νωρίς για μεγάλα και αναμφισβήτητα συμπεράσματα άφησε ανεξίτηλα σημάδια σε όλο το φάσμα της εγχώριας πολιτικής ζωής. Όπως και για κάθε ιστορική περίοδο ή στιγμή, έτσι και για αυτήν, ισχύει πως είναι αναγκαίο καταρχάς να καταγραφεί και στη συνέχεια να μελετηθεί, να αναλυθεί και να αποτιμηθεί από τον κόσμο του ριζοσπαστικού αγώνα. Το έργο αυτό δεν μπορεί παρά να είναι συλλογικό και το Ταμείο Αλληλεγγύης εγγράφει, όπως και κάθε φορά, την απόπειρα αυτής της καταγραφής στο μωσαϊκό αυτού του μεγάλου συλλογικού έργου.
Ταμειο Αλληλεγγύης Φυλακισμένων και Διωκόμενων Αγωνιστών/τριών
Αταξικοί Ορίζοντες