Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026 στις 11.00
Κάλεσμα στην πορεία για τα Τέμπη
Κάλεσμα στην πορεία για τα Τέμπη, Σάββατο 28 Φλεβάρη, 11:00, πλ. δημοτικής αγοράς
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΜΑΣ ΚΕΡΝΑΝΕ ΘΑΝΑΤΟ...
Κι εμείς δεν σταματάμε να μετράμε νεκρούς/ές. Αν κάτι είναι που συνδέει το καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη, τους/τις δολοφονημένους/ες μετανάστ(ρι)ες σε Χίο και Πύλο, την εργοδοτική δολοφονία στο εργοστάσιο της Βιολάντα είναι ότι οι ζωές των από τα κάτω δεν μετράνε. Γιατί πάνω από τις ζωές μας μπαίνουν τα κέρδη τους.
Τα Τέμπη στην Ελλάδα, το Νόβι Σαντς στη Σερβία και η Κόρδοβα στην Ισπανία είναι λίγα μόνο στιγμιότυπα που επιβεβαιώνουν ότι η ασφάλειά μας θυσιάζεται στον βωμό της κερδοφορίας. Η εντατικοποιημένη εργασία, οι αντιεργατικοί νόμοι (π.χ. 13ωρη εργασία), τα αιματοβαμμένα μεροκάματα αποτελούν καθημερινότητα.
Δεν πιστεύουμε σε σωτήρες, δεν περιμένουμε από κανένα κόμμα να αλλάξει τη συνθήκη που ζούμε. Στην εξαθλίωση που βιώνουμε απαντάμε μέσα από τις αντιστάσεις μας. Γιατί η ζωή αναπνέει στον αγώνα.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
Συνέλευση Κατειλημμένης Πρυτανείας
ΧΡΟΝΙΑ ΑΠ΄ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟ-ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ - ΝΑ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΟΥΝ, ΞΑΝΑ, ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΧΩΡΑ! Πανελλαδικά καλέσματα
Αθήνα: 10:30 στα Προπύλαια
Θεσσαλονίκη: 12:00 στο Άγαλμα Βενιζέλου
Πάτρα: 11:00 στην Πλατεία Γεωργίου
Γιάννενα: 12:00 στην Περιφέρεια
Χανιά: 11:00 στην Πλατεία Αγοράς
Ηράκλειο: 12:00 στην Πλατεία Ελευθερίας
Ξάνθη: 12:00 στην Κεντρική Πλατεία
Βόλος: 12:00 στην Παραλία
Λάρισα: 12:00 στην Κεντρική Πλατεία
Κέρκυρα: 12:00 στην Πόρτα Ριάλα
Ηγουμενίτσα: 12:00 στην Πλατεία Δημαρχείου
Κιλκίς: 12:00 στην Πλατεία Ελευθερίας
Τρίκαλα: 12:00 στην Κεντρική Πλατεία
Σάμος: 12:00, Πλατεία Καρλοβάσου
Αγωνιστικές Κινήσεις | 26 και 28 Φλεβάρη βγαίνουμε στο δρόμο!
Πανελλαδικά καλέσματα των Αγωνιστικών Κινήσεων για τις 26 και 28 Φλεβάρη:
26 και 28 Φλεβάρη
ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ
ΑΓΩΝΑΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΛΑΪΚΗ ΟΡΓΗ
-----------------------------------------------------------------------------------
Χανιά, Πλατεία Αγοράς, Σάββατο 28 Φεβρουαρίου στις 11 π.μ.
Δεν ξεχνάμε το κρατικό - εργοδοτικό έγκλημα στα Τέμπη. Δεν συγχωρούμε, δεν παραιτούμαστε, οργανωνόμαστε. Οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους.Όλες και όλοι στους δρόμους
Στις διαδηλώσεις για το έγκλημα στα Τέμπη συνεχίζει σταθερά και αμείωτα να εκφράζεται η διεκδίκηση των αξιών της δικαιοσύνης και της αλήθειας. Όπως και της επισήμανσης των πολιτικών και ταξικών αιτιών που οδηγούν σε αυτά τα κρατικά και καπιταλιστικά εγκλήματα.
Τρία χρόνια μετά και οι ίδιοι οι ένοχοι για τα Τέμπη συνεχίζουν την συγκάλυψη των φονικών τους ευθυνών, συνεχίζουν την μείωση του προσωπικού στις μεταφορές όπως και των δαπανών για την ασφάλεια επιβατ(ισσ)ών και εργατ(ρι)ών, την αύξηση των εισιτηρίων, την εξάρτηση από ιδιωτικές εταιρείες. Με λίγα λόγια, όλους τους παράγοντες που οδηγούν σε συνέχιση των θανατηφόρων ατυχημάτων στις μεταφορές για τα κέρδη των αφεντικών και του πολιτικού τους προσωπικού.
Γιατί το έγκλημα στα Τέμπη συνδέεται με την χρόνια υποχρηματοδότηση και υποστέλεχωση στον σιδηρόδρομο από όλες τις κυβερνήσεις (50% του προσωπικού μειώθηκε τα τελευταία 10 χρόνια), την κρατική αναλγησία απέναντι στις προειδοποιήσεις των εργαζόμενων και την παρανομοποίηση των σχετικών απεργιών τους για τα ζητήματα ασφάλειας, την εσκεμμένη καθυστέρηση έργων παρά τις παραιτήσεις υπεύθυνων ασφαλείας, την απουσία υποδομών και γενικών σχεδίων αποτροπής ατυχημάτων.
Στην μεταπολιτευτική Ελλάδα, ο σιδηρόδρομος - εργαλείο της βιομηχανικής εποχής, των συγκρούσεων, των αγώνων και των εγκλημάτων της - αποτελούσε παράλληλα και όχημα συνοχής και εμπιστοσύνης ενώ θεωρούνταν έως πριν τρία χρόνια το «λαϊκό και ασφαλές» μεταφορικό μέσο - κυρίως εργαζόμενων και φοιτητ(ρι)ών. Η απώλεια της εμπιστοσύνης, το συλλογικό πένθος και η συλλογική οργή έχουν ήδη επιφέρει ένα ανεπανόρθωτο ρήγμα το οποίο δεν επουλώνεται.
Άλλωστε, η φράση «δεν έχω οξυγόνο» συγκλόνισε κάθε άνθρωπο που δεν έχει λόγους να ταυτίζεται με τους υπεύθυνους του εγκλήματος. Είναι μια φράση που κατέδειξε την φρίκη μέσα στην οποία χάθηκαν ανθρώπινες ζωές, τους μηχανισμούς συγκάλυψης, την αναλγησία και την αδιαφορία της εξουσίας και των ανεπαρκών και διαλυμένων θεσμών της υποτιθέμενης «πολιτικής προστασίας». Παράλληλα η προσπάθεια των ανθρώπων που μέσα στις φλόγες ακούγονται στα ηχητικά αρχεία να προσπαθούν να βοηθήσουν ή να ανακουφίσουν ο ένας την άλλη, την ώρα της τραγωδίας, μας υπενθύμισαν ποια είναι η δική μας πλευρά, οι δικές μας αξίες και το δικό μας χρέος.
Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντική η διάχυση της φράσης στα στόματα όλο και περισσότερων ανθρώπων «να βάλουμε τις ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους» μετά το συλλογικό τραύμα των Τεμπών. Περιέχει την κατάφαση στην ζωή ενάντια στις εξουσίες του θανάτου που με χυδαίο τρόπο επιχειρούν να συσκοτίσουν τα στοιχεία και τις (υλικές και ταξικές) αιτίες των εγκλημάτων τους.
Είναι, επίσης, σημαντικό πως τα μηνύματα των διαδηλώσεων συνδέονται κάθε χρόνο και με το μέσο οργάνωσης και διάδοσης τους: την γενική απεργία. Είναι προφανές πως η μεγάλη αύξηση των εργατικών δυστυχημάτων που οφείλονται - επίσης - στην μείωση του κόστους και των ελέγχων ασφάλειας στους χώρους εργασίας είναι εργοδοτικές δολοφονίες που έχουν τα ίδια αίτια και τους ίδιους ή ανάλογους πολιτικούς και ταξικούς ένοχους με το έγκλημα των Τεμπών.
Το έγκλημα στην ματωμένη «καινοτόμα» Βιολάντα, τα εγκληματικά «ατυχήματα και δυστυχήματα» που αυξάνονται κάθε χρόνο στους χώρους της δουλειάς και τα εγχειρήματα συγκάλυψης τους όπως στην υπόθεση εργοδοτικής δολοφονίας του Μανώλη Αφράτη στο Ρέθυμνο, τα απάνθρωπα ρατσιστικά εγκλήματα στο Φαρμακονήσι, την Πύλο και πρόσφατα στην Χίο έχουν τους ίδιους ή ανάλογους πολιτικούς και ταξικούς υπεύθυνους με το καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη.
Τρία χρόνια μετά, απέναντι στην εγκληματική αναλγησία των αφεντικών και των κυβερνήσεων τους, για όσες και όσους αγωνίζονται για απελευθέρωση από κάθε μορφή εκμετάλλευσης, για αλήθεια, δικαιοσύνη, ζωή, η οργάνωση στην βάση των πραγματικών τους αναγκών είναι μονόδρομος.
Κοινωνικοί και ταξικοί αγώνες ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη για τα Τέμπη. Μεταφορές, υγεία, παιδεία, ελεύθερα για όλες και όλους ως δημόσια αγαθά, πρόσβαση για όλες και όλους σε νερό, ρεύμα και στέγη με άμεση εμπλοκή των εργαζόμενων σε όλες τις αποφάσεις για τις κοινωνικές υπηρεσίες.
Οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους
Χανιά, Πλατεία Αγοράς, Σάββατο 28 Φεβρουαρίου στις 11 π.μ.
Κατάληψη Rosa Nera
το Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών Χανίων στηρίζει και καλεί στην διαδήλωση στην αγορά το Σαββατο 28/02 11:00
Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΕΧΕΙ ΑΞΙΑ! ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 28/2, 11π.μ., ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΟΡΑΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ «ΤΕΜΠΗ» ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
ΜΑΖΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ
3 χρόνια συμπληρώνονται από το φρικτό έγκλημα στα Τέμπη, όπου 57 νέοι άνθρωποι θυσιάστηκαν από ένα σύστημα που βάζει τα κέρδη του πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Κι όμως 3 χρόνια μετά, η ζωή του λαού συνεχίζει να υποβαθμίζεται και τα δικαιώματά μας γκρεμίζονται από το ίδιο σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου, που γεννά καθημερινά μικρότερα ή μεγαλύτερα «Τέμπη» στις ζωές μας.
Στην καθημερινή μάχη της επιβίωσης, όπου οι εργαζόμενοι καλούνται να κάνουν 2-3 δουλειές και οι συνταξιούχοι συνεχίζουν να δουλεύουν για να ανταπεξέλθουν στο κόστος ζωής που έχει εκτιναχθεί.
Στο σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα, που απλώνεται στη γαλέρα του τουρισμού και επισιτισμού, στα εργοτάξια-κάτεργα, στα ατέλειωτα χιλιόμετρα για τους διανομείς, στα εμπορικά. Με στρατιές εργαζομένων να εργάζονται με ρυθμούς υπερεντατικοποίησης, ρισκάροντας τη ζωή τους για ένα κομμάτι ψωμί.
Στις εργοδοτικές δολοφονίες, με πάνω από 200 νεκρούς εργάτες πέρσι. Η περίπτωση του εγκλήματος στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ αποτυπώνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο την ασυδοσία του κεφαλαίου απέναντι στη ζωή των εργατών, καίγοντας ζωντανές 5 εργάτριες χωρίς κανένα μέτρο ασφαλείας.
Στις μαζικές διαγραφές φοιτητών, όπου εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές «πετάγονται» εκτός σχολών, ενώ παράλληλα πολλοί φοιτητές διώκονται ώστε να εμπεδωθεί ένα κλίμα εντατικοποίησης με σκυμμένο κεφάλι.
Στα διαλυμένα νοσοκομεία, όπου ο λαός πρέπει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη για να βρει την υγεία του, όσες «φιέστες» και αν στήνει ο υπουργός και τα επιτελεία του.
Στις δολοφονίες προσφύγων και μεταναστών, ξενιτεμένων από τις βόμβες των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων που καταλήγουν σε υγρούς τάφους με ωμό & δολοφονικό τρόπο όπως στη Χίο.
Στην εμπλοκή της χώρας μας στα αιματοβαμμένα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών, απλώνοντας βάσεις και μετατρέποντας τη χώρα σε ορμητήριο των φονιάδων των λαών, καθιστώντας την πόλη μας μαγνήτη αντιποίνων και μετατρέποντάς την σε σύγχρονη «Τρούμπα» για την αναψυχή των φονιάδων.
Τις απαντήσεις στα προβλήματά του θα τις δώσει ο ίδιος ο λαός, κόντρα στον πραγματικό ένοχο: το σύστημα του κέρδους, της εκμετάλλευσης, των πολέμων και των διαχειριστών του, που αδιαφορούν για την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια.
Οργανώνοντας την πάλη του σε κάθε μικρό ή μεγάλο ζήτημα που του διαλύει τη ζωή.
Με συλλογικό αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, διεκδικώντας δουλειά με δικαιώματα, πραγματικές αυξήσεις μισθών και συντάξεων, ασφάλιση, δωρεάν περίθαλψη και εκπαίδευση, φθηνές και ασφαλείς συγκοινωνίες, ειρήνη με τους γύρω λαούς.
Στο δρόμο, εκεί που βρίσκεται η πραγματική μας δύναμη, χωρίς αυταπάτες για κοινοβουλευτικές διεξόδους με εναλλακτικές κυβερνήσεις ή αντισυστημικές ψήφους που όμως θα υπηρετούν το ίδιο σύστημα. Χωρίς αυταπάτες για το ρόλο του αστικού κράτους και των μηχανισμών του.
Κόντρα και στο ρεφορμισμό, που αντί να χαράξει αγωνιστική κατεύθυνση, θέλει το λαό αμέτοχο παρατηρητή συμβολικών αγώνων και απλό ψηφοφόρο του.
Στους μαζικούς οργανωμένους αγώνες βρίσκεται το οξυγόνο, η ελπίδα και η προοπτική!
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ