Σάββατο 28 Μαρτίου 2026 στις 11.30
Αντιπολεμική - αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση
Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου
Παρεμβάσεις στην πόλη του Βόλου εν όψη της αντιπολεμικής - αντιιμπεριαλιστικής διαδήλωσης το Σάββατο 28/03 στις 11:30 στο δημαρχείο.
Δεν πολεμάμε για την ελληνική ολιγαρχία - ΗΠΑ- ΕΕ- Ισραήλ
Αγώνας αντιπολεμικός διεθνιστικός για να μπλοκάρουμε τη μηχανή του πολέμου.
Όλες/οι στην αντιπολεμική - αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση το Σάββατο 28/03 στις 11:30 στο δημαρχείο του Βόλου.
Δεν πολεμάμε για τα συμφέροντα των καταπιεστών μας.
Να συγκροτήσουμε το δικό μας πόλο ταξικού πολέμου. Ο εχθρός είναι στην ίδια μας τη χώρα.
Αντιπολεμικό διεθνιστικό κίνημα για να μπλοκάρουμε τη μηχανή του πολέμου.
Η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν και ο γενικευμένος πόλεμος στην Μέση Ανατολή αποτελεί ένα ακόμα σοβαρό περιστατικό στην διαρκή πολεμική κλιμάκωση, την οποία επιλέγει ο καπιταλισμός ως βασικό πεδίο ξεπεράσματος της κρίσης του και επίλυσης των εσωτερικών του ανταγωνισμών.
Είναι σαφές πλέον πως ο καπιταλισμός έχει εισέλθει εδώ και καιρό σε μια κατεξοχήν πολεμική φάση. Η στροφή σε μια γενικευμένη οικονομία πολέμου, το "rearm Europe", η αναδιάταξη των ενεργειακών οδών και ο καθορισμός ΑΟΖ αποτελούν στρατηγικές επιλογές σε αυτή την κατεύθυνση. Τα πολεμικά μέτωπα που διαρκώς διευρύνονται, εμπλέκοντας όλο και περισσότερα καπιταλιστικά κράτη, από την Ουκρανία μέχρι το σύνολο της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου επισφραγίζουν με τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο αυτή την κατεύθυνση.
Ο κοινωνικός πόλεμος που εξαπέλυσε στο εσωτερικό των καπιταλιστικών μητροπόλεων ο καπιταλισμός την τελευταία 20ετία, με στόχο την ήττα όλων των κοινωνικών διεκδικήσεων, μετασχηματίζεται σήμερα σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο εντός και εκτός συνόρων. Το τσάκισμα των κοινωνικών δικαιωμάτων και η καθυπόταξη του «εσωτερικού εχθρού» λαού έγινε ουσιαστικά η προϋπόθεση για την «εξαγωγή» της πολεμικής επιθετικότητας. «Δοκιμαστικό σωλήνα» αποτέλεσε και ο πόλεμος εναντίων των μεταναστών και η σιωπηρή ή και όχι, νομιμοποίησή του από μεγάλο μέρος των κοινωνιών.
Η ελληνική άρχουσα τάξη βρίσκεται στον βαθύ πυρήνα αυτών των εξελίξεων. Όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις επένδυσαν στις πολεμικές συμμαχίες. Από το ΝΑΤΟ και τη διεύρυνση του καθεστώτος των βάσεων σε Λάρισα, Αλεξανδρούπολη, Βόλο κ.α. Τον άξονα Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου, Ισραήλ. Τα αντιμεταναστευτικά δόγματα με την Frontex, τις συνεργασίες Ελλάδας - Τουρκίας, το τείχος του Έβρου, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Τη στενή συνεργασία σε όλα τα επίπεδα με το κράτος τρομοκράτη του Ισραήλ. Τον καθορισμό ΑΟΖ.
Ο ελληνικός καπιταλισμός είναι βουτηγμένος μέσα στην αιμοσταγή πολεμική οικονομία. Σύμφωνα με στοιχεία του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού (ΣΕΚΠΥ), πάνω από 400 φορείς (εταιρείες, ερευνητικά κέντρα, start-ups, πανεπιστημιακά ιδρύματα) απασχολούνται με την άμυνα. Ο ετήσιος τζίρος του κλάδου υπολογίζεται σε 1,5 δις. ευρώ. Από αυτές τις επιχειρήσεις, οι 100 υπολογίζεται ότι συμμετέχουν στο πρόγραμμα European Defence Fund, με την Ελλάδα να εμφανίζεται πρώτη σε συμμετοχές σε προγράμματα και κατακυρώσεις καθώς μόνο φέτος η συμμετοχή της είναι στο 57% των προγραμμάτων. Ο όμιλος Μυτιλιναίου θα λάβει για την επέκταση των δραστηριοτήτων του στην πόλη του Βόλου ενίσχυση δαπανών με τη μορφή επιχορήγησης ύψους 18 εκατ. ευρώ, φορολογική απαλλαγή ύψους 4,5 εκατ. ευρώ και κίνητρο ταχείας αδειοδότησης του ν. 4864/2021, γιατί ο όμιλος εκτός των άλλων επιχειρεί να πρωτοστατήσει στην κούρσα των πολεμικών εξοπλισμών και να λάβει ένα σεβαστό κομμάτι από την κοινή Ευρωπαϊκή ομπρέλα άμυνας των 800 δισ. επενδύσεων του ReArm Europe.
Η συμμετοχή στους πολέμους σημαίνει όμως πρώτα και κύρια πόλεμο εναντίων των σκλάβων που θα φτιάξουν τα κανόνια για να σκοτώνονται οι λαοί. Τα εργατικά «ατυχήματα», η εντατικοποίηση, τα 13ωρα, τα τσακισμένα κορμιά από την καταπόνηση, είναι οι πολεμικές απώλειες, στις κατά τα άλλα «ειρηνικές» καπιταλιστικές μητροπόλεις, που σε συνδυασμό με εκείνες στα πεδία των μαχών γεμίζουν τις τσέπες των βιομήχανων που συγκροτούν την πολεμική οικονομία.
Η κυβέρνηση της ΝΔ είναι από τις πρώτες που σπεύδει να εμπλακεί στα πολεμικά μέτωπα. Όπως και με την Ουκρανία και με τη γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης, έτσι και τώρα έσπευσε να ενισχύσει τα θέατρα των επιχειρήσεων με την αποστολή φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού και μαχητικών αεροσκαφών. Όλα νέα αποκτήματα πληρωμένα ακριβά από το λαό, για να παίξουν ρόλο στα ιμπεριαλιστικά σχέδια της ελληνικής ολιγαρχίας, της ΕΕ, των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Ο ελληνικός καπιταλισμός βρίσκεται σε πλήρη πολεμική διάταξη με οικονομικούς, κοινωνικούς και επιχειρησιακούς όρους. Ο νέος νόμος Δένδια για τη στράτευση, η εισαγωγή της «εθελοντικής» στράτευσης των γυναικών στα πρότυπα του κράτους του Ισραήλ, οι μακάβριες δηλώσεις του υπουργού εθνικής άμυνας για φέρετρα με σημαίες αποτελούν πλευρές μιας βαθιάς διαδικασίας προετοιμασίας της κοινωνίας να εμπεδώσει τα κυρίαρχα αφηγήματα και να θέσει όλη τη νεολαία στην διαθεσιμότητα των πολεμικών σχεδιασμών. Ο διαρκής προσανατολισμός της πανεπιστημιακής έρευνας σε συστήματα άμυνας, ασφάλειας και επιτήρησης, με λίγα λόγια στην πολεμική έρευνα, αλλά και η διαρκώς όλο και μεγαλύτερη ταύτιση ενός τεράστιου μέρους της οικονομίας και της εργασίας με άμεσες ή έμμεσες πολεμικές ανάγκες δημιουργούν και τη συγκρότηση υλικών σχέσεων γύρο από το στοίχημα της κοινωνικής νομιμοποίησης των πολέμων. Τέλος τα εθνικά αφηγήματα, ο μεθοδικός κοινωνικός εκφασισμός και η αναπαραγωγή σε δεξιά και αριστερά μοτίβα του φόβητρου της «τούρκικής επιθετικότητας», συμπληρώνουν μια διευρυμένη συνθήκη εμπέδωσης του πολέμου.
Η ανάγκη ενός ταξικού διεθνιστικού αντιπολεμικού κινήματος είναι σήμερα όρος ζωής για την κοινωνική πλειοψηφία. Ενός κινήματος που δεν θα δορυφοροποιείται γύρω από τα αντιμαχόμενα καπιταλιστικά κέντρα, αλλά θα επιχειρεί να αναδείξει τις ανάγκες των καταπιεσμένων ως έναν ανεξάρτητο πόλο που επιδιώκει να μετατρέψει τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους σε ταξικό πόλεμο εναντίων της αστικής κυριαρχίας. Ενός κινήματος που ως πρώτο και βασικό καθήκον θα έχει να ανατρέψει την κοινωνική ειρήνη στο εσωτερικό των καπιταλιστικών - ιμπεριαλιστικών κέντρων, ως τον καθοριστικό παράγοντα υπονόμευσης της πολεμικής ετοιμότητας και επιθετικότητάς τους. Ενός κινήματος που θα πολεμήσει τα τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα, τη στρατικοποίηση και όλους τους όρους πολεμικής προετοιμασίας, όχι με κριτήριο την «εθνική άμυνα», αλλά με πλήρη ρήξη με κάθε εθνικό στόχο που απλά εντείνει τους όρους κυριαρχίας της αστικής πολιτικής πάνω στις ζωές μας με όρους εργασιακής εκμετάλλευσης και κοινωνικής υποδούλωσης. Ενός κινήματος που το αίτημα για το κλείσιμο των ΝΑΤΟικών βάσεων θα το μετασχηματίζει σε ενεργό δράση μπλοκαρίσματός τους. Ενός κινήματος που τελικά θα υπονομεύει το αξιόμαχο του ελληνικού καπιταλισμού, του ελληνικού στρατού και των συμπληρωματικών ΝΑΤΟικών μονάδων, δηλώνοντας, προπαγανδίζοντας και επιβάλλοντας την κοινωνική ανάγκη να μην πολεμήσει κανείς κάτω από τις σημαίες και τους στόχους των εκμεταλλευτών του.
Λέσχη εργαζομένων και νεολαίας Βόλου
Μεταμορφώσεως 19
ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΡΕΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΛΟΥΣΙΩΝ
Διανύουμε μια περίοδο του καπιταλισμού κατά την οποία οι εστίες πολεμικής σύγκρουσης ξεπηδούν η μία μετά την άλλη σε όλη την υφήλιο. Η όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης, οργανικού στοιχείου της ίδιας της δομής του συστήματος, συνοδεύεται από την αύξηση του ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών ως φορέων των εθνικών κεφαλαίων, αλλά και ως υπηρετών των υπερεθνικών κεφαλαίων επιλέγοντας στρατόπεδο στη γεωπολιτική σκακιέρα συμφερόντων. Το αποτέλεσμα των διακρατικών συμμαχιών και ανταγωνισμών, εξυπηρετώντας πάντοτε τα οφέλη της ολιγαρχίας του πλούτου, δεν μπορεί να είναι άλλο παρά ο ίδιος ο πόλεμος. Ο πόλεμος δηλαδή συνιστά μία από τις μορφές εκδήλωσης αυτών των ανταγωνισμών και αποτελεί μία στιγμή της διαδικασίας αναδιάρθρωσης του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος που τον γεννά.
Είναι σημαντικό να αναγνωριστεί ότι και το ελληνικό κράτος εντάσσεται ενεργά στις δυναμικές αυτής της παγκόσμιας αναδιάταξης, προσδεδεμένο στον δυτικό ιμπεριαλιστικό άξονα, επιδιώκοντας να εξασφαλίσει το δικό του μερίδιο από τα γεωπολιτικά και οικονομικά οφέλη που προκύπτουν. Ενώ ταυτόχρονα, αξιοποιεί το πλαίσιο αυτό για την ενίσχυση της εγχώριας αστικής κυριαρχίας, την καταβαράθρωση των κατώτερων κοινωνικών και ταξικών στρωμάτων και ακολούθως την κλιμάκωση των πολιτικών καταστολής που ασκούνται σε όποιον/α σηκώσει κεφάλι. Η εμπλοκή του ελληνικού κράτους στους αιμοσταγείς σχεδιασμούς, πέραν της παραχώρησης του χωρικού εδάφους του, μέσω των πολεμικών ευρωατλαντικών βάσεων, ως βατήρα εξόρμησης του θανάτου που σπέρνει ο δυτικός ιμπεριαλιστικός άξονας -Παλαιστίνη, Λίβανος κτλπ-, βαθαίνει διαρκώς.
Πρόσφατο παράδειγμα των παραπάνω αποτελεί η αποστολή φρεγατών και άλλου επιθετικού πολεμικού υλικού για την υπεράσπιση των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο. Το ελληνικό κράτος με αυτό τον τρόπο βάζει το λιθαράκι του στην συντελούμενη σφαγή του ιρανικού λαού, με ορόσημο την δολοφονία 180 παιδιών έπειτα από βομβαρδισμό σε σχολικές εγκαταστάσεις στις 28/2. Προφανώς δεν υπάρχει ούτε ίχνος αμφιβολίας σε σχέση με τα «αγαθοεργή» κίνητρα των επιθέσεων αυτών όσο και αν προσπαθούν να φορέσουν το προσωπείο της «ανθρωπιστικής παρέμβασης» ή της «προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» στο Ιράν. Η πραγματικότητα των 180 νεκρών παιδιών αποκαλύπτει ότι ο στόχος είναι η βίαιη επιβολή μιας νέας, ελεγχόμενης κρατικής μορφής που θα συντρίψει την ορμή του μαχόμενου ιρανικού προλεταριάτου και θα αποτελέσει προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης στη Μέση Ανατολή και πιστό σύμμαχο του γενοκτόνου Ισραήλ.
Παράλληλα, οι δηλώσεις Δένδια για την προετοιμασία για «φέρετρα» τον περασμένο Νοέμβριο και η αυστηροποίηση του πλαισίου στράτευσης αποτελούν δείγματα μίας τομής που εγκανιάζουν μία καινούρια φάση για το ελληνικό κράτος. Μίας φάσης στρατιωτικοποίησης και δημιουργίας των κοινωνικών προϋποθέσεων που θα επιτρέψουν μία ολοκληρωτική ανάμειξη του ελληνικού κράτους στους πολέμους. Μίας πολεμοχαρούς φάσης όπως ακριβώς επιτάσσουν οι επιταγές του Readiness 2030 (ReArm Europe) με αύξηση στρατιωτικών δαπανών και στροφή της οικονομίας στην πολεμική βιομηχανία για μία περαιτέρω «αμυντική» οχύρωση του κράτους, δηλαδή για την ισχυροποίηση της παγκόσμιας ελίτ και τη θυσία των λαών στο βωμό του κέρδους.
Επακόλουθο αυτών συγκροτεί η εμπλοκή της πολεμικής βιομηχανίας στο πεδίο της εκπαίδευσης και συγκεκριμένα στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Αυτό υλοποιείται μέσω της χρηματοδότησης σε ερευνητικά προγράμματα, από την Ε.Ε., κάποια κρατικά κονδύλια, αλλά και το ιδιωτικό κεφάλαιο, τα οποία συντελούν στην αντικατάσταση της κοινωνικής ακαδημαϊκής έρευνας με την έρευνα για οπλικά συστήματα και την ένταξη της πολεμικής προπαρασκευής σε όλες τις κοινωνικές πτυχές. Συγκεκριμένα, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας σε συνεργασία με την ΕΑΒ, το ΑΠΘ και το ΔΠΘ ολοκλήρωσαν το σχεδιασμό για το drone με τίτλο προγράμματος «Αρχύτας», το οποίο προορίζεται για «την ανάπτυξη της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας και την αυτονομία στην επιτήρηση του εναέριου και θαλάσσιου χώρου», δηλαδή το «βούτυρο στο ψωμί» των πολεμοκάπηλων. Επιστέγασμα της εμπλοκής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στην πολεμική βιομηχανία αποτελεί η συνεργασία του τμήματος ΗΜΜΥ με την εταιρεία Ansys που παρέχει λογισμικά στην βιομηχανία όπλων του Ισραήλ.
Η μόνη συνθήκη που μπορεί να ακυρώσει αυτή την πορεία είναι η ανάπτυξη των ταξικών αγώνων ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο σε κάθε περιοχή του πλανήτη. Διεθνιστικοί αντιπολεμικοί αγώνες που εμπεριέχουν ως αναπόσπαστο στοιχείο τους την εναντίωση στα αίτια που τον ίδιο τον πόλεμο γεννούν. Στο πλαίσιο αυτό, η υποχρέωσή μας είναι να μπλοκάρουμε την τροφοδοσία και την επέκταση της πολεμικής μηχανής σε κάθε επίπεδο. Στα πανεπιστήμια, αυτός ο αγώνας παίρνει τη μορφή ενεργούς αντίστασης σε κάθε ερευνητικό πρόγραμμα που συνδέεται με τη βιομηχανία του πολέμου, ενάντια στην προώθηση της μιλιταριστικής ιδεολογίας και της εθνικής ενότητας που επιχειρεί να στοιχίσει τους εκμεταλλευόμενους πίσω από τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους.
Κανένας πόλεμος μεταξύ των καταπιεσμένων - Καμία ειρήνη μεταξύ των τάξεων
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ
Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Βόλου
Εικόνες:
