kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στους 31 συλληφθέντες διωκόμενους φοιτητές του ΑΠΘ

Να αθωωθούν οι 31 συλληφθέντες διωκόμενοι φοιτητές του ΑΠΘ στις 22/2/21 - Συγκέντρωση Αλληλεγγύης: Δευτέρα 30/3, 9 π.μ., Δικαστήρια Θεσσαλονίκης

Να αθωωθούν οι 31 συλληφθέντες διωκόμενοι φοιτητές από την εισβολή των ΜΑΤ στην πρυτανεία του ΑΠΘ στις 22/2/21!

Την Δευτέρα 30/3, δικάζονται 31 αγωνιστές φοιτητές, που συνελήφθησαν στις τον Φεβρουάριο του 2021, επειδή συμμετείχαν σε κινητοποίηση των Φοιτητικών Συλλόγων στην Πρυτανεία του ΑΠΘ, ενάντια στον αντιεκπαιδευτικό νόμο Κεραμέως - Χρυσοχοΐδη (ν.4777), που έβαζε τα θεμέλια για την διάλυση της τριτοβάθμιας δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης.

Πιο συγκεκριμένα, στις 22/2/21, Φοιτητικοί Σύλλογοι προχώρησαν σε κατάληψη της Πρυτανείας του ΑΠΘ και συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτήριο Διοίκησης , ως μέσο πάλης και αντίστασης ενάντια στον αντιδραστικό νόμο Κεραμέως - Χρυσοχοΐδη (ν.4777), με τον οποίον θεσπίζονταν τα όρια φοίτησης, οι διαγραφές φοιτητών, η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής και φυσικά τα πειθαρχικά και η Πανεπιστημιακή Αστυνομία. Τότε, ο γαλάζιος πρύτανης του ΑΠΘ και σημερινός υφυπουργός Παιδείας (!), Ν. Παπαϊωάννου, παρήγγειλε την εισαγγελική παρέμβαση για την επέμβαση της αστυνομίας. Το μεσημέρι, υπεράριθμες αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στο ΑΠΘ, περικυκλώνοντας την ειρηνική συγκέντρωση και εντελώς αναίτια εξαπέλυσαν μια βίαιη επίθεση στους συγκεντρωμένους φοιτητές, με ξυλοδαρμούς και δακρυγόνα. Ταυτόχρονα, επιτέθηκαν σε καθηγητές που βρέθηκαν στον χώρο για να υπερασπιστούν τους φοιτητές τους, αλλά και σε δημοσιογράφους. Το αποτέλεσμα αυτής της άγριας κατασταλτικής επίθεσης ήταν 31 προσαγωγές και αρκετοί φοιτητές τραυματισμένοι στο νοσοκομείο.

Όταν δημοσιοποιήθηκε το όργιο καταστολής της αστυνομίας απέναντι στους φοιτητές, οι προσαγωγές μετατράπηκαν εκδικητικά και αναίτια σε συλλήψεις, με μια δικογραφία που περιλαμβάνει μια σειρά από ανυπόστατες και κατασκευασμένες κατηγορίες: α) διατάραξη λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας, β) φθορά δημόσιας περιουσίας, γ) παράβαση νόμου περί συναθροίσεων, δ) παράνομη βία κατά αστυνομικών υπαλλήλων, ε) απείθεια, ενώ στους 2 βαριά χτυπημένους φοιτητές προστέθηκαν στ) η απόπειρα πρόκλησης σωματικής βλάβης, η) η εξύβριση και θ) παράβαση του νόμου περί όπλων.

Παράλληλα, με τις χαλκευμένες κατηγορίες, η αστυνομία, που στοίβαξε για πάνω από δέκα ώρες του φοιτητές στον (κλειστό) προσωρινό χώρο κράτησης, χωρίς σωστό αερισμό, τους φόρτωσε πρόστιμα (300€) υποτίθεται για τη μη τήρηση των μέτρων για την πανδημία.

Οι 31 συλληφθέντες είναι αθώοι για όλες τις κατασκευασμένες κατηγορίες που τους φόρτωσε η εισαγγελία, ο τότε γαλάζιος πρύτανης Παπαϊωάννου και η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Διώκονται μόνο επειδή είναι αγωνιστές και συνδικαλιστές του φοιτητικού κινήματος και επειδή πάλεψαν ενάντια στην ιδιωτικοποίηση - εμπορευματοποίηση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, ενάντια στον αυταρχισμό και την βίαιη καταστολή της κυβέρνησης, που έκανε την πανδημία … ευκαιρία για να περάσει τις πιο αντιδραστικές χουντο-απαγορεύσεις κυκλοφορίας, την απαγόρευση του «συνέρχεσθαι», την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση ψήφιζε το ένα αντιδραστικό νομοσχέδιο μετά το άλλο. Αγωνίστηκαν για την υπεράσπιση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης και αυτό είναι «έγκλημα» για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, που συγκαλύπτει το νεοφιλελεύθερο έγκλημα των Τεμπών, που μας εμπλέκει ενεργά στον πόλεμο και επιχειρεί να ξηλώσει όλες τις κατακτήσεις και τα πολιτικά-δημοκρατικά δικαιώματα της Μεταπολίτευσης.

Ως εδώ! Εργαζόμενοι, φτωχά λαϊκά στρώματα και νεολαία να στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις την συγκέντρωση αλληλεγγύης τη Δευτέρα 30/3 στις 9 π.μ. στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης για να καταπέσουν οι κατασκευασμένες κατηγορίες και να αθωωθούν οι 31 διωκόμενοι αγωνιστές.

• Να αποσυρθούν οι ανυπόστατες κατηγορίες εις βάρος των 31 διωκόμενων φοιτητών. Αθώωση όλων των συλληφθέντων.
• Να ακυρωθούν τα εξοντωτικά πρόστιμα.
• Κάτω τα χέρια από το άσυλο, τον φοιτητικό συνδικαλισμό και τους αγώνες της νεολαίας.
• Κάτω η δολοφονική κυβέρνηση Μητσοτάκη

ΟΚΔΕ

Το πρωί της Δευτέρας 22/02/2021 καταλήφθηκε η πρυτανεία του ΑΠΘ μετά από απόφαση των φοιτητικών συλλόγων Φυσικού, Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Πολιτικών Επιστημών. Η κατάληψη πραγματοποιήθηκε ως κομμάτι του φοιτητικού κινήματος ενάντια στο νόμο Κεραμέως-Χρυσοχοϊδη (47/77) στην κοινωνική συγκυρία του εγκλεισμού λόγω της πανδημίας και της ακραίας καταστολής που τη συνόδευε καθώς και της απεργίας πείνας του Δ.Κουφοντίνα. Λίγες ώρες αργότερα μετά από αίτημα του τότε πρύτανη του ΑΠΘ Παπαϊωάννου πραγματοποιείται εισβολή στην κατάληψη από μπάτσους όλων των ειδών οι οποίοι και συλλαμβάνουν 31 άτομα ενώ στην αυθόρμητη συγκέντρωση αλληλεγγύης που πραγματοποιείται επιτίθενται με δακρυγόνα και ξύλο. Η συγκεκριμένη επιχείρηση ήταν η πρώτη εκ των πολλών που θα ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια και που θα έχουν ως αποτέλεσμα δεκάδες τραυματισμούς, πάνω από 100 συλλήψεις, εκκενώσεις πολιτικών χώρων, συνθήκες ασφυξίας εντός των σχολών λόγω της επανειλημμένης χρήσης δακρυγόνων. Τα φοιτητικά κινήματα όπως αυτό του 2021 έρχονται να μπλοκάρουν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, δηλαδή την εντατικοποίηση των προγραμμάτων σπουδών, του αποκλεισμού μεγάλου μέρους της κοινωνικής βάσης από αυτά μέσω της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής που πετάει χιλιάδες μαθητές/τριες εκτός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τη θέσπιση ανώτατου ορίου φοίτησης ν+2, την αποστείρωση των πανεπιστημιακών χώρων από οτιδήποτε δεν χωράει στην εκπαιδευτική και ερευνητική λειτουργία τους. Η οποία ερευνητική λειτουργία δεν χρηματοδοτείται για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών αλλά για την κερδοφορία εταιρειών και των σωμάτων ασφαλείας. Τα μέτρα που οι κυβερνήσεις διαχρονικά προσπαθούν να εφαρμόσουν έχουν ως σκοπό τη διασφάλιση της επέλασης των επιχειρηματικών και κρατικών συμφερόντων και την καταστολή της ριζοσπαστικοποίησης και της πολιτικοποίησης εντός των πανεπιστημίων. Στις 30/03 ξεκινάει το δικαστήριο των 31 συλληφθέντων/εισσών για την κατάληψη της Πρυτανείας. Στο στόχαστρο του κράτους βρίσκεται το φοιτητικό κίνημα του 2021, η επιλογή του αγώνα ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, όσοι/ες δεν χωράμε στο πανεπιστήμιο των εξοπλιστικών ερευνητικών προγραμμάτων, των ΜΑΤ, της κατάργησης του ασύλου, της φίμωσης του πολιτικού λόγου. Στις 30/03 θα υπερασπιστούμε την επιλογή της αντίστασης στα σχέδια τους.

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα 31 συλληφθέντα άτομα της εκκένωσης της κατάληψης της πρυτανείας ΑΠΘ

Δικαστήρια Θεσσαλονίκης, 30/3, 9:00

Η περίοδος της εμφάνισης της πανδημίας του covid19 συνοδεύτηκε από μια σειρά ραγδαίων κρατικών σχεδιασμών στο πλαίσιο της συνολικής αναδιάρθρωσης του καπιταλισμού. Η αποτροπή της διάδωσης του covid19 αποτέλεσε το πρόσχημα για την αναντίρρητη προώθηση και ψήφιση αντιδραστικών, αντεπαναστικών και αντικοινωνικών νόμων και σχεδιασμών από πλευράς του κράτους, προς όφελος των ντόπιων και πολυεθνικών επιχειρήσεων. Σε κάθε πεδίο της κοινωνικής ζωής επιχειρήθηκε η εφαρμογή αλλαγών προς το συμφέρον των αφεντικών και προς την πειθάρχιση και περαιτέρω οικονομική αφαίμαξη της κοινωνικής βάσης, αλλά και της διάχυσης της κυρίαρχης ιδεολογίας του κράτους και του κεφαλαίου. Από την ακραία υποτίμηση της δημόσιας υγείας και την ψήφιση αντιαπεργιακών διατάξεων μέχρι την αστυνομική κατοχή του δημόσιου χώρου, τον νόμο ενάντια στις διαδηλώσεις και τον νόμο 4777 για τα πανεπιστήμια, το κράτος εξαπέλυσε ολομέτωπη επίθεση στις ελευθερίες, στις αγωνιστικές διεκδικήσεις, στους ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες, παίρνοντας πίσω τα τελευταία απομεινάρια του όποιου "κοινωνικού κράτους" και προχωρώντας την περάτωση του λεγόμενου "μεταπολιτευτικού παραδείγματος". Το κράτος έκτοτε, σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό, διατρανώνει ότι δεν έχει πλέον ανάγκη τις δημοκρατικές παροχές ώστε να αποσπάσει την κοινωνική συναίνεση, παρά μόνο την ολοκληρωτική επιβολή του μονοπωλίου της βίας και την επιβολή σιγής νεκροταφείου για την οχύρωση της ταξικής επικυριαρχίας της αστικής τάξης έναντι του πολυδιασπασμένου προλεταριάτου. Στην εξοικείωση της πλειοψηφίας της κοινωνίας με τον ρόλο του κράτους ως μοναδικό δρώντα της μαζικής βίας και ως εγγυητή της ασφάλειας είχε ήδη διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο η "κρίση του Έβρου", όπου η μεταναστευτική κίνηση στα ελληνοτουρκικά σύνορα αντιμετωπίστηκε από στρατό, αστυνομία και φασίστες με τακτικές κανονικού πολέμου, δολοφονίες τουλάχιστον 2 μεταναστών, σφαίρες, επαναπροωθήσεις και βασανισμούς. Αιχμή του δόρατος των κρατικών σχεδιασμών αποτέλεσε η έντονη καταστολή, είτε αυτή εκφράστηκε με την επίθεση στο δημόσιο χώρο είτε με την απαγόρευση πορειών στις 17 Νοέμβρη και στις 6 Δεκέμβρη του 2020, αλλά και με την εφαρμογή του νόμου περιορισμού/απαγορευσης των πορειών κυρίως στην Αθήνα. Ωστόσο, ο ξυλοδαρμός αγωνιστή σε κοινή θέα στην πλατεία της Ν.Σμύρνης τον Μάρτιο του 2021, πυροδότησε την εξεγερτική πορεία της 9ης Μαρτίου στην ίδια περιοχή, η οποία οδήγησε σε αναδίπλωση το καθεστώς συνεχών ελέγχων και περιορισμού της κίνησης. Δύο ημέρες μετά, η δεύτερη εκκένωση της κατάληψης της πρυτανείας του ΑΠΘ στη Θεσσαλονίκη, απαντήθηκε με πορεία περίπου 10.000 ανθρώπων στο κέντρο της πόλης, κατά την οποία έγιναν μαζικές συγκρούσεις με την αστυνομία που έφραζε τη δίοδο προς το πανεπιστήμιο, κερδίζοντας έκτοτε και για μεγάλο διάστημα τον ανεμπόδιστο γυρισμό των φοιτητικών πορειών στο άσυλο.

Στην συγκυρία αυτή, ψηφίστηκε ο νόμος 4777 Κεραμεως-Χρυσοχοιδη, ένα βαθύ ταξικό και πειθαρχικό μέτρο, το οποίο ήρθε ως συνέχεια μιας συνολικής εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που επιχειρείται διαχρονικά στη δημόσια εκπαίδευση. Ο νόμος, μεταξύ άλλων, θέσπισε την ελάχιστη βάση εισαγωγής, με την οποία αποκλείονται κάθε χρόνο χιλιάδες μαθήτριες, κατά βάση με ταξικά κριτήρια, από την τριτοβάθμια εκπαίδευση και τα πειθαρχικά συμβούλια και τις διαγραφές ν+ν/2 φοιτητών, με τα οποία εντατικοποιούνται περαιτέρω οι σπουδές και εντείνεται η κοινωνική πειθάρχιση, απειλώντας κυρίως τα άτομα της κοινωνικής βάσης που δεν μπορούν να ακολουθήσουν τους επιβαλλόμενους ρυθμούς φοίτησης αλλά και γενικότερα όσες αντιστέκονται σε αυτούς. Ακόμα, προέβλεπε την ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας ως κατασταλτικό μέτρο, το οποίο δεν εφαρμόστηκε λόγω των αντιδράσεων του μαζικού φοιτητικού κινήματος. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση είναι μια διαρκής και συνεχιζόμενη διαδικασία, η οποία επιχειρεί την μετατροπή του πανεπιστημίου σε ένα κερδοφόρο πεδίο για το κράτος και τα αφεντικά. Άλλωστε, το 2024 ψηφίστηκε ο νόμος Ελεύθερο Πανεπιστήμιο με μια σειρά διατάξεων, όπως η ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων και οι τεράστιες χρηματοδοτήσεις ερευνητικών προγραμμάτων και start-ups εταιρειών, επιτρέποντας τη μεγαλύτερη εναρμόνηση της λειτουργίας του πανεπιστημίου με τις ανάγκες του κεφαλαίου. Παράλληλα, το ελληνικό κράτος στα πλαίσια της συνεχούς πολεμικής του προετοιμασίας και της συμμετοχής του σε ενεργά πολεμικά μέτωπα και στη γενοκτονία των Παλαιστινίων, επενδύει κρατικό χρήμα στα πανεπιστήμια σε ερευνητικά προγράμματα για τον καλύτερο εξοπλισμό του, όπως με την δημιουργία θερμικών καμερών και drones για το κυνήγι των μεταναστριών στα σύνορα. Για την καθιέρωση όλων αυτών, επιχειρείται η καταστολή οποιασδήποτε φωνής αντίστασης εντός των πανεπιστημίων με την αποστείρωση των χωρών μας, τις εκκενώσεις στεκιών και την παρέμβαση των μπάτσων σε οποιαδήποτε δράση ξεφεύγει από τα στενά ακαδημαϊκά όρια.

Ως απάντηση στον νόμο 4777 αλλά και στη γενικότερη συγκυρία, ξέσπασε ένα φοιτητικό κίνημα με κέντρο αγώνα την κατειλημμένη Πρυτανεία του ΑΠΘ. Ο αγώνας αυτός, υπήρξε πολύμορφος με μαζικές γενικές συνελεύσεις, καταλήψεις διαρκείας και πορείες με χιλιάδες άτομα, αμφισβητώντας έτσι έμπρακτα τις απαγορεύσεις και την καταστολή της περιόδου. Το κίνημα κατάφερε να συνδεθεί με ευρύτερα κοινωνικά πεδία και αγώνες όπως η απεργία πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα. Παράλληλα, λόγω του αδιαμεσολάβητου χαρακτήρα που καλλιεργήθηκε στις διαδικασίες των Συλλόγων με ανοιχτά πλαίσια, γενικές συνελεύσεις, πρωτοβουλίες φοιτητ(ρι)ών, αλλά και σε ανοιχτές συνελεύσεις αγώνα [Συνέλευση ενάντια στην πανεπιστημιακή αστυνομία(2020-21), Ανοιχτή συνέλευση κατηλλειμένης Πρυτανείας (2021)] αλλά και της ριζοσπαστικής τροχιάς των περιεχομένων και της δράσης, οι διαδικασίες συχνά λάμβαναν μαζικό χαρακτήρα. Στη δίκη αυτή καλούμαστε να υπερασπιστούμε την πολιτική στάση εκείνου του κινήματος και να επιδείξουμε την αλληλεγγύη μας στα συλληφθέντα άτομα.

ΟΥΤΕ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΟΥΤΕ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΕΞΩ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ 31 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΑ

Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους/ις 31 συλληφθέντες/είσες της εκκένωσης της κατειλημμένης Πρυτανείας ΑΠΘ στις 22 Φλεβάρη 2021

Δευτέρα 30/3 9:00 Δικαστήρια Θεσσαλονίκης

Στις 22 Φεβρουαρίου 2021 πραγματοποιήθηκε η κατάληψη της πρυτανείας του ΑΠΘ, έπειτα από αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων. Η κίνηση αυτή αποτέλεσε μέρος των μεγάλων φοιτητικών κινητοποιήσεων εκείνης της περιόδου και συγκεκριμένα εντάχθηκε στο ευρύτερο πλαίσιο των μαζικών αντιδράσεων ενάντια στη ψήφιση του νέου νόμου Χρυσοχοΐδη-Κεραμέως 4777. Την κατάληψη ακολούθησε η απόφαση του τότε πρύτανη του ΑΠΘ Παπαϊωάννου για την εισβολή των μπάτσων στο κτίριο της πρυτανείας, την εκκένωση της κατάληψης και τελικά τη σύλληψη 31 ατόμων που βρίσκονταν εντός του κτιρίου. Μάλιστα, η εισβολή των κατασταλτικών δυνάμεων συνοδεύτηκε με ξυλοδαρμούς και τραμπουκισμούς πολλών φοιτητών/τριών, ενέργειες που αντικατοπτρίζουν συνολικότερα τον νεοσύστατο νόμο, ο οποίος εισήγαγε ένα νέο κύμα πρωτοφανών διατάξεων στην παιδεία, που μεταξύ άλλων ήταν τα πειθαρχικά, οι διαγραφές, η θέσπιση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ) η πανεπιστημιακή αστυνομία και η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Τα παραπάνω εκτυλίχθηκαν εν μέσω της πανδημίας του Covid-19, σε μια περίοδο ενός γενικευμένου εγκλεισμού και αυστηρών περιορισμών στις κοινωνικές και πολιτικές ελευθερίες. Με τα πανεπιστήμια κλειστά και τις δημόσιες συναθροίσεις ουσιαστικά απαγορευμένες, αναδείχθηκε η προσπάθεια του κράτους να εκμεταλλευτεί την συγκυρία για να επιταχύνει την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και να εδραιώσει ένα πλήρες εντατικοποιημένο μοντέλο λειτουργίας της δημόσιας εκπαίδευσης.

Μέσα σε αυτές τις δυσμενείς συνθήκες που επέβαλε ο κρατικός μηχανισμός εκείνο το διάστημα, το φοιτητικό κίνημα του 2021, το οποίο παρά το γενικευμένο lockout αντιστάθηκε ενάντια στη ψήφιση του νέου νομοσχεδίου, διαδραμάτισε κομβικό ρόλο για την αναστολή των σχεδίων του κράτους και του κεφαλαίου. Η κατάληψη της πρυτανείας στις 22/02/2021, η άμεση ανακατάληψη της -αμέσως μετά την εκκένωση- για 18 ημέρες αλλά και οι μαζικές συγκεντρώσεις αλληλέγγυου κόσμου για τη στήριξή της, αποτέλεσαν ορόσημο για το φοιτητικό κίνημα, το οποίο κατέστησε σαφές πως οι προθέσεις του κράτους για την ολοκληρωτική υποβάθμιση της παιδείας θα βρίσκουν πάντα μπροστά του το εμπόδιο των συλλογικών και αυτοοργανωμένων αγώνων.

Από το 2021 και έπειτα το ελληνικό κράτος έχει θέσει σε λειτουργία τη στρατηγική του για τη μετατροπή του πανεπιστημίου από ανοιχτό πεδίο παραγωγής γνώσης και εξυπηρέτησης των κοινωνικών αναγκών, σε ένα πανεπιστήμιο πλήρως συμβιβασμένο με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, το οποίο λειτουργεί παράλληλα ως ένας ακόμη μηχανισμός πειθάρχησης της κρατικής εξουσίας. Πλέον, οι εισβολές των μπάτσων, οι εκκενώσεις στεκιών, οι προσαγωγές και συλλήψεις εντός του ασύλου δεν αποτελούν εξαιρέσεις αλλά τη δομική πραγματικότητα που επιβάλλει το φαινόμενο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Τα προαναφερθέντα αποδεικνύονται περίτρανα από τα πρόσφατα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στη Θεσσαλονίκη με τις 313 προσαγωγές ατόμων που προσήλθαν σε συναυλία στην πολυτεχνική σχολή του ΑΠΘ, τη μετέπειτα απόφαση των πρυτανικών αρχών για το κλείσιμο όλων των κτιρίων του ΑΠΘ στις 22:00 και ως αποκορύφωμα τη σύλληψη 38 ατόμων για την προβολή ταινίας στο κτίριο του πολυτεχνείου.

Στην προσπάθεια του κράτους να καταστείλλει κάθε φωνή αντίστασης στα πανεπιστήμια, η οποία έρχεται σε αντιπαράθεση με τις ανάγκες τις κρατικοκαπιταλιστικής βαρβαρότητας, απαντάμε με συλλογικές διαδικασίες, μαζικές πορείες, συγκρούσεις και συνελεύσεις. Το φοιτητικό κίνημα του '21 με τα μαχητικά χαρακτηριστικά του δεν αποτελεί απλώς ένα ξεθωριασμένο γεγονός, αλλά αντιθέτως θα διατηρηθεί στις μνήμες μας ως σημείο αναφοράς στην ιστορία των φοιτητικών κινητοποιήσεων και θα φωτίζει τους σημερινούς μας αγώνες ενάντια στα κρατικά προστάγματα, την εξαθλίωση, τον έλεγχο, την πειθάρχηση και το πανεπιστήμιο του σύγχρονου ολοκληρωτισμού.

ΟΥΤΕ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΟΥΤΕ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΕΞΩ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΙΣ 31 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ΕΙΣΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΘ

Αναρχική Συνέλευση Φοιτητών/τριών Quieta Movere

Οι πολύμορφοι αγώνες που δόθηκαν κατά τη διάρκεια του φοιτητικού κινήματος του '21 ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και τον νόμο Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη αποτελούν πλέον κομμάτι της συλλογικής μνήμης του αγωνιζόμενου κόσμου στα Πανεπιστήμια.

Η ευνοϊκή για το κράτος συγκυρία έξαρσης της πανδημίας το 2020-21 και τρομοκράτησης του κόσμου μετουσιώθηκε σε ευκαιρία για να ξεκινήσει μία φρενήρης επίθεση στον δημόσιο χώρο και τις συγκεντρώσεις/διαδηλώσεις, αλλά και στον κόσμο που αντιδρά από τον χώρο εργασίας μέχρι στα πανεπιστήμια, ενώ ταυτόχρονα η δημόσια υγεία βρισκόταν (και βρίσκεται ακόμη) υπό διάλυση. Σε αυτή τη δυσμενή για τον αγωνιζόμενο κόσμο συνθήκη, όπου το κράτος βρίσκει χώρο να συρρικνώσει περαιτέρω κοινωνικά κεκτημένα και μεταπολιτευτικές διεκδικήσεις, η τριτοβάθμια εκπαίδευση θα βρεθεί στο στόχαστρο και η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση -όπως την γνωρίζουμε τα τελευταία χρόνια- εκκινείται με τον νόμο Κ-Χ (4777). Ελάχιστη βάση εισαγωγής (ΕΒΕ), ανώτατο όριο σπουδών και διαγραφές στα ν+2 χρόνια, πειθαρχικά και πανεπιστημιακή αστυνομία (την οποία το φοιτητικό κίνημα κατάφερε τελικά με αγώνες να αποτρέψει να εγκατασταθεί) ήταν ταξικά μέτρα που έφερε ο νόμος για πρώτη φορά στα πανεπιστήμια, ενώ έπειτα της ψήφισής του ο αγωνιζόμενος -αλλά και μη- κόσμος καλείται να αντιμετωπίσει μέχρι και σήμερα.

Το άσυλο, το οποίο έχει ανά τα χρόνια αποτελέσει κέντρο αγώνα, καταφέρνει να συσπειρώσει εντός του κόσμο και να ανθίσει τελικά το φοιτητικό κίνημα του '21, με μαζικότητα που αψηφά την επιβαλλόμενη καταστολή και αποτιμά πολυάριθμες γενικές συνελεύσεις, πορείες και καταλήψεις. Τα ανοιχτά πλαίσια και οι ανοιχτές συνέλευσης γίνονται κουλτούρα αγώνα και καταφέρνουν να συνδέσουν αυτόν με κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες που δίνονται σε όλη την κοινωνία. Η συλλογικοποίηση του αγώνα αποτυπώνεται στη Θεσσαλονίκη με την κατάληψη της πρυτανείας, απόφαση φοιτητικών συλλόγων του ΑΠΘ. Την ίδια μέρα της κατάληψης, έπειτα μερικών ωρών, με εντολή του τότε πρύτανη Παπαϊωάννου (και πλέον υφυπουργό Παιδείας εφόσον έκανε τόσο άριστα τη δουλειά του!) πραγματοποιείται κατασταλτική επιχείρηση με πάμπολλες αστυνομικές δυνάμεις, συνοδευόμενη από ξύλο, χημικά και τελικό απολογισμό συλλήψεις.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, με το κίνημα του '24 ενάντια στον νομό Πιερακακη που προβλέπει την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, αλλά και την φετινή χρονιά, όπου καταμετράμε ήδη 313 προσαγωγές και 38 συλλήψεις -μόνο και μόνο για την ύπαρξη εντός του ασύλου- , οι εκκενώσεις καταλήψεων και στεκιών και οι μαζικές συλλήψεις έχουν γίνει κοινό θέαμα στο όνομα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και φίμωσης του αγωνιζόμενου κόσμου. Τα κοινωνικά κεκτημένα κατακτήθηκαν με αγώνες που δόθηκαν στις σχολές μας, στους δρόμους και σε κάθε χώρο που υπάρχουμε. Η αλληλεγγύη στα 31 συλληφθέντα από την εκκένωση της πρυτανείας αλλά και όσων έχουν συλληφθεί κατά τη διάρκεια φοιτητικών κινημάτων, στο άσυλο και στους δρόμους, η αλληλεγγύη στα στέκια και τις καταλήψεις είναι που κρατάει τη συλλογική μνήμη ζωντανή, που δίνει κουράγιο και συνέχεια στους αγώνες μας.

Όλες στη συγκέντρωση αλληλεγγύης για τα 31 συλληφθέντα της κατάληψης της πρυτανείας Δευτέρα 30/3 στις 9:00 στα δικαστήρια

Άμεση αθώωση των 31 συλληφθέντων

ΑΣΥΛΟ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ

ΟΥΤΕ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΟΥΤΕ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
ΕΣΤΙΕΣ ΑΓΩΝΑ ΜΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΣΧΟΛΕΣ

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού ★