kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Απεργιακή Διαδήλωση

✊ ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

Ακολουθεί το πανελλαδικό κάλεσμα του Ρουβίκωνα σε:

▪️Αθήνα (Εργατικός τομέας): Προπύλαια, 10:30

▪️Θεσσαλονίκη: Καμάρα, 10:30

▪️Ηράκλειο Κρήτης: Πλατεία Ελευθερίας, 11:00

▪️Λάρισα: Κεντρική Πλατεία, 11:00

▪️Καλαμάτα: Κεντρική Πλατεία, 10:30

▪️Γιαννιτσά: Πλατεία ΕΠΟΝ, 10:30

▪️Ιωάννινα: Περιφέρεια Ηπείρου, 10:30

▪️Ξάνθη: Εργατικό Κέντρο, 10:30

▪️Κόρινθος: Εργατικό Κέντρο, 10:00

▪️Πάτρα: Εργατικό Κέντρο: 10:30

▪️Σπάρτη: Κεντρική Πλατεία, 10:30

▪️Βόλος: Πλατεία Ταχυδρομείου, 10:30

▪️Βέροια: Πλατεία Δημαρχείου, 11:00

▪️Ρόδος: Εργατικό Κέντρο, 10:30

▪️Κέκρυρα: Εργατικό Κέντρο, 11:00

▪️Πολύγυρος Χαλκιδικής: Πλατεία Ηρώων, 11:00

▪️Ρέθυμνο: Εργατικό Κέντρο, 10:00

ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Χρειάστηκε ενάμισης αιώνας για να καταφέρει το κεφάλαιο να υπονομεύσει όσα ξεκίνησε να κερδίζει η εργατική τάξη σε όλο τον κόσμο μετά το Σικάγο.

Τότε, για να θυμηθούμε, 8 αναρχικοί εργάτες κρεμάστηκαν κατηγορούμενοι πως απάντησαν με χειροβομβίδα στην επίθεση της αστυνομίας σε μια συγκέντρωση 100.000 ανθρώπων. Σε μια μαζική γενική απεργία. Σε έναν αγώνα για το 8ωρο, αυτό που χάσαμε σήμερα.

Υπάρχουν κάποια κοινά και πολύ περισσότερες διαφορές από το 1886. Στα κοινά είναι ότι η 8ωρη εργασία ενός εργάτη, τώρα όπως και τότε, οριακά «κρατάει ζωντανό» οικονομικά τον ίδιο. Ότι δύο 8ωρα οριακά εξασφαλίζουν την επιβίωση μιας οικογένειας, με τα δεδομένα βέβαια που έχει η έννοια της «επιβίωσης» κάθε εποχή.

Στις διαφορές είναι ότι δεν υπάρχει ισχυρό εργατικό κίνημα ούτε ισχυρές επαναστατικές οργανώσεις. Δεν υπάρχει συλλογική συνείδηση ούτε πρόθυμοι να ρισκάρουν να κρεμαστούν, αφού δεν υπάρχουν πρόθυμοι μαζικά να τους υποστηρίξουν.

Να μην υπάρχει αμφιβολία πως για να ξανακερδίσουμε τη δυνατότητα να ζούμε με έναν μισθό 8ωρου ανά σπίτι, για να έχουν όλοι και όλες αυτό το μίζερο ελάχιστο ποιοτικής ζωής με 8 ώρες εργασία, 8 ώρες ξεκούραση, 8 ώρες ύπνο, δεν θα αρκέσουν λιγότερα από όσα την προηγούμενη φορά.

Χρειαζόμαστε ένα καινούριο Σικάγο, μια νέα πλατεία Χέιμαρκετ, μια καινούρια Πρωτομαγιά. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αφεντικά και κράτος θα αντιδράσουν με την ίδια βαρβαρότητα, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία πως μόνο έτσι λυγίζουν. Αυτό δούλεψε.

Και για να τα έχουμε όλα αυτά, πρώτα πρέπει να αντιληφθούμε πως η ταξική αισιοδοξία σκοτώνει. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας να πάψει να χαροπαλεύει με δύο και τρεις δουλειές για να βγάλει φαΐ, νοίκι, λογαριασμούς κι έξοδα παιδιών. Δεν έχει σημασία η ανάπτυξη, δεν έχουν σημασία οι επενδύσεις, ο τουρισμός, η κερδοφορία των τραπεζών. Τα τελευταία χρόνια όλοι αυτοί οι δείκτες βελτιώθηκαν και η ζωή μας χειροτέρεψε. Με δύο λόγια, αν είσαι εργάτης σήμερα, εργάτης θα μείνεις. Κι αν δεν το αποδεχτείς, σε περιμένουν μεγάλες ήττες.

Αν όμως στη θέση μιας πλαστής ατομικής αισιοδοξίας «για ένα καλύτερο αύριο» μπει η ταξική αυτοπεποίθηση, τα πάντα αλλάζουν. Γιατί η δύναμη βρίσκεται ακριβώς στο ότι είναι κάποιος εργάτης και χωρίς αυτόν ούτε εργοστάσια δουλεύουν, ούτε φαγάδικα, ούτε ξενοδοχεία, ούτε ηλεκτρονικό εμπόριο. Ούτε καν φαντάρους για τους πολέμους που έρχονται δεν έχουν. Η δύναμη του εργάτη είναι οι αριθμοί, η δύναμη πίσω από τους αριθμούς είναι η συνείδηση. Το καλύτερο αύριο για τους πολλούς περνάει πάνω από τα τείχη που έστησαν οι λίγοι που ζουν το καλύτερο σήμερα. Αυτά τα τείχη πέφτουν με έφοδο, δεν πρόκειται κανείς να γλιστρήσει μέσα «με την αξία του»· οι «αυτοδημιούργητοι» είναι fake news.

Οι εργαζόμενοι που συνδικαλίζονται, η κοινωνική βάση που οργανώνεται πολιτικά, ο λαός που αντιστέκεται - αυτά είναι που χρειάζονται για μια νέα Πρωτομαγιά. Γιατί τελικά ούτε μόνιμες κοινωνικές κατακτήσεις υπάρχουν, όπως δεν υπάρχει ούτε η παραμικρή πιθανότητα να βελτιωθεί η ζωή μας από τη φιλοτιμία αφεντικών και κράτους.

Κάθε χρόνο θυμόμαστε αυτή τη μέρα, την 1η Μαΐου 1886 στο Σικάγο, με όλο και μεγαλύτερη νοσταλγία. Κάθε τέτοια μέρα, υπολογίζοντας τι έχει προηγηθεί, θυμόμαστε αυτό που ξεχάστηκε: ο αγώνας για εργατικά δικαιώματα ποτέ δεν ήταν προορισμός. Ήταν ενδιάμεσος σταθμός. Κι αφού δεν προχωρήσαμε μπροστά, θα μας γύρναγαν τελικά πίσω.

Η νέα Πρωτομαγιά που θα έρθει - γιατί αργά ή γρήγορα θα έρθει - θα θυμάται αυτό το πικρό συμπέρασμα. Και θα πράξει τα δέοντα και για το 8ωρο και για πολύ περισσότερα από το 8ωρο. Μέχρι η μεγάλη πλειοψηφία να κατακτήσει τον κόσμο της.

Μέχρι να απαλλαγούμε από τους δυνάστες μας.

☆ Ρουβίκωνας

Για επικοινωνία: 6955943743 (Σπάρτη)

πηγή : https://www.facebook.com/share/p/1CsfWqgsoc/
πηγή : email που λάβαμε στις 30 Απριλίου 14h