kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Τελική δικάσιμος για την υπόθεση της Νέας Σμύρνης

‼️ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΚΑΣΙΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘ. ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ 2021 // ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ΕΙΣΕΣ

📍Τρίτη 5/5, στα Δικαστήρια της Ευελπίδων, στις 10:00 π.μ., κτ.9, αιθ.4

(*Έχουν ολοκληρωθεί οι απολογίες των κατηγορουμένων και την Τρίτη αναμένεται η πρόταση του εισαγγελέα και η δικαστική απόφαση, η στήριξη και η αλληλεγγύη όλων είναι σημαντική).

Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην Νέα Σμύρνη τον Μάρτιο του 2021 έχουν μείνει χαραγμένα στην συλλογική μνήμη και την ιστορία των αγώνων αλλά και στην πλειοψηφία της κοινωνίας, ως ένα εξεγερσιακό γεγονός.

Την περίοδο εκείνη η συγκυρία έφερε τα χαρακτηριστικά της διαρκούς οικονομική εξόντωση των από τα κάτω εξαιτίας των κυβερνητικών επιλογών όπου μέσα στην περίοδο της καραντίνας προέβαιναν σε πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, ψήφιση αντεργατικών νομοσχεδίων που περνούσαν κιόλας κάτω από το χαλί (με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου με την αιτιολογία της υγειονομικής κρίσης) και μια συνεχής οικονομική απομύζηση της κοινωνίας εν συνόλω, που ήρθε ως απόρροια και των παραπάνω αλλά και των συνθηκών που δημιούργησε η ίδια η υγειονομική κρίση.

Παράλληλα με τον ζόφο της καθημερινότητας και της ανέχειας, ζήσαμε αμέτρητες στιγμές αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας προς κάθε κοινωνική ομάδα, καθώς η απάντηση του κράτους στα δύσκολα μέτωπα των κοινωνικών προβλημάτων εκείνη την περίοδο ήταν το ξύλο και η καταστολή. Όλα αυτά, δημιούργησαν ένα κλίμα διάχυτης αγανάκτησης που έμελλε να κορυφωθεί αλλά και να νοηματοδοτηθεί πολιτικά με την εξεγερσιακή διαδήλωση της 9ης Μαρτίου του 2021 στη Ν. Σμύρνη. Όλα εκκίνησαν με αφορμή τον ξυλοδαρμό συντρόφου που μετείχε στη συνέλευση της γειτονιάς, από αστυνομικούς Δίας, ύστερα από παρέμβαση της συνέλευσης στην πλατεία.

Για τις επόμενες ημέρες μετά και το περιστατικό η περιοχή βρισκόταν σε συνεχή αναβρασμό με πλήθους κόσμου να συγκεντρώνεται αυθόρμητα, ως ένδειξη αντίδρασης και αντίστασης στην καταστολή και το κράτος. Ακολούθησε έτσι μια από τις μεγαλύτερες, αν όχι η μεγαλύτερη, διαδήλωση γειτονιάς όπου η κοινωνία βγήκε στο δρόμο μαζί με τα οργανωμένα κομμάτια του κινήματος .

Αυτό αποτέλεσε τη μαζική απάντηση μέρους του κοινωνικού συνόλου - το οποίο απαρτιζόταν από φορείς, συλλογικότητες, εργατικά σωματεία, κατοίκους γειτονίας, φοιτητές/τριες και ευρύτερα πολιτικά υποκείμενα - ενάντια στην αστυνομική βία, την κρατική καταστολή και την ασυδοσία, αποδεικνύοντας ότι η κοινωνική βάση παρότι πληγωμένη, βυθισμένη στις απανωτές τις απογοητεύσεις, είναι ζωντανή και ότι διαθέτει ακόμη ενεργοποιημένα τα αντανακλαστικά της. Ότι εν τέλει δεν παραδόθηκε. Ότι ο εχθρός της δεν είναι άτρωτος!

Οι εκτεταμένες συγκρούσεις που ακολούθησαν είχαν ως αποτέλεσμα και τον ξυλοδαρμό του Άγγελου Μπόρα, αστυνομικού της ομάδας ΔΡΑΣΗ. Ως απόρροια και αυτού του γεγονότος, αλλά και της μαζικής πορείας εν γένει, ακολούθησαν πογκρόμ εκδίκησης, καθώς η ίδια επίθεση αλλά και η Ν. Σμύρνη συνολικότερα, πλήγωσαν τόσο τον μύθο όσο και το γόητρο της κατασταλτικής παντοδυναμίας του κράτους και αυτό δεν θα το συγχωρούσε! Αμέσως σε ολόκληρη τη γειτονιά, τυχαίοι διαδηλωτές ακόμη και απλοί περαστικοί συλλαμβάνονται κατά μόνας, ξυλοκοπούνται, κακοποιούνται από ομάδες των ΜΑΤ και από συνδιμοιρίτες του τραυματισμένου αστυνομικού που ξεσπούν τις τύψεις και το μίσος, στα σώματα τους.

Επρόκειτο ουσιαστικά για ένα φιάσκο της κυβέρνησης (και του ΧρυσοχοΪδη ειδικότερα) το οποίο αποδείχθηκε και αργότερα όταν πολιτικά στελέχη συνεχάρησαν και έδωσαν άλλοθι στις επιθέσεις που ακολούθησαν κατά των διαδηλωτών, με το αστικό κράτος να παραληρεί από μίσος και χαιρεκακία και να ζητάει περισσότερο «αίμα».

Έτσι το μπαράζ συλλήψεων οδήγησε στην σπασμωδική σύσταση κατηγορητηρίων. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του βαπτισμένου από την δημοσιογραφική εντυπωσιολογία ως "Ινδιάνου". Ενός ανθρώπου που την ίδια ημέρα απλώς έπαιζε μπάσκετ στον Ασπρόπυργο και πέρασε για αυτό 9 μήνες στις φυλακές Τρικάλων. Παράλληλα, ένας ακόμη συλληφθέντας καταλήγει στη φυλακή Κορυδαλλού επειδή αναζήτησε το πορτοφόλι του στο τοπικό Α.Τ της γειτονιάς (!). Όλοι οι συλληφθέντες ανεξαιρέτως, παρά την έλλειψη στοιχείων εις βάρος τους λαμβάνουν ένα πακέτο κακουργηματικών κατηγοριών σε μια αντεστραμμένη εκδοχή του τεκμηρίου αθωότητας. Απόπειρα ανθρωποκτονίας αστυνομικού, βία κατά δημοσίων υπαλλήλων, έκρηξη με κίνδυνο της ζωής, κατοχή και κατασκευή εκρηκτικών υλών.

Φτάνουμε έτσι στην επόμενη ημέρα της διαδήλωσης όπου πραγματοποιήθηκαν απαγωγές 2 συντρόφων από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία, οι οποίες ερείδονταν σε μια παράνομη υποκλοπή περιεχομένου τηλεφωνικής συνομιλίας, για απροσδιόριστους λόγους εθνικής ασφάλειας, σε βάρος του ενός συλλεφθέντος και συντρόφου μας, Άρη Παπαζαχαρουδάκη. Από αυτήν την τηλεφωνική επικοινωνία και την ερμηνεία του περιεχομένου της ενοχοποιήθηκε και ο δεύτερος σύντροφος Όμηρος Μποζάν…

Αν αξίζει κάτι να επισημανθεί σε αυτό το σημείο είναι αυτή ακριβώς η νομιμοποιητική δύναμη της επίκλησης «των λόγων εθνικής ασφαλείας» για την αυτόματη άρση απορρήτων και παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων σε ευθεία σύγκρουση και ρήξη με το Σύνταγμα. Η απάντηση στην ερώτηση του γιατί επί της ουσίας οι σύντροφοί παρακολουθούνταν είναι η λέξη «απόρρητο» και η συνεπακόλουθη αιτιολόγηση της από τους δήθεν λόγους εθνικής ασφαλείας για την προστασία της χώρας και των πολιτών (!). Πλήθος αντιθέσεων γεννώνται μέσα από τον ίδιο τον σχηματισμό της δικογραφίας και των καταθέσεων της αντιτρομοκρατικής, από την πλευρά της αστικής δικαιοσύνης και των οργάνων της (αστυνομία, αντιτρομοκρατική, εισαγγελική αρχή κ.ο.κ).

Με σκεπτικό λοιπόν την αιτιολογική βάση - εντός πολλών εισαγωγικών- που περιγράφηκε, η αστυνομία προχωρά στην απαγωγή και των δύο συντρόφων, του ενός μετά του άλλου. Τους φοράει κουκούλες, τους βάζει στα αμάξια της και τους οδηγεί στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών όπου τους βασανίζει σωματικά μετ' ανάκρισης για ώρες επί ωρών στα δωμάτια του 12ου ορόφου. Εκεί, περνάνε τις επόμενες τρείς μέρες στερούμενοι βασικά δικαιώματα για να καταλήξουν εν τέλει μπροστά σε μια εντεταλμένη εισαγγελική αρχή η οποία αναίσχυντα προφυλάκισε τον Όμηρο Μ. με μοναδικό στοιχείο αυτή την τηλεφωνική συνομιλία την ημέρα της διαδήλωσης που ερμηνεύτηκε καθώς βόλευε ως κάποια υποτιθέμενη ομολογία συμμετοχής στην επίθεση.

Έτσι λοιπόν, η δίκη της Νέας Σμύρνης ξεκίνησε μετά την περσινή της αναβολή, στις 2 Φεβρουαρίου στο Β' Μικτό Ορκωτό Δικαστήριου και εκεί οι σύντροφοι μας θα κλήθηκαν να σταθούν ξανά απέναντι στην υπηρεσία που τους βασάνισε. Από τη θέση του κατηγορούμενου αυτή τη φορά! Το κράτος ρίχνει την ευθύνη της Ν. Σμύρνης στις πλάτες «τυχαίων» ανθρώπων (υπό την έννοια της μηδενικής σύνδεσης με το γεγονός, τα παραδείγματα του «Ινδιάνου» και του ανθρώπου που έχασε το πορτοφόλι του) αλλά και συντρόφων με έντονη δράση, για να δημιουργήσει μια λογική που λέει ότι είμαστε όλες και όλοι ένοχοι. Και είμαστε ενδεχομένως, διότι στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο που διεξάγεται είμαστε θύματα της βαρβαρότητας και σε έναν κόσμο σήψης είμαστε ένοχα για την ανατροπή του. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι θα δεχόμαστε παθητικά τα κατηγορητήρια που στήνει το κράτος για να χτυπήσει το κίνημα και να φοβίσει τον λαό.

Θα υπερασπιστούμε τους συντρόφους μας απέναντι στις επιθέσεις του κράτους έως ότου οι δίκες γίνουν του κράτους καταδίκες.

Γιατί εμείς δεν αφήνουμε κανέναν πίσω!

-Δηλώνουμε παρόν ενάντια στην κρατική καταστολή και την αστυνομική βία.

-Αλληλεγγύη σε όλους τους συλληφθέντες της Νέας Σμύρνης.

-Άμεση αθώωση όλων των συλληφθέντων/εισών

Πρωτοβουλία για την Ταξική και Πολιτική Ανασυγκρότηση