Σάββατο 23 Μαίου 2026 στις 20.00
DIY Live οικονομικής ενίσχυσης της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών
Το πανεπιστημιακό άσυλο εξακολουθεί να συνιστά έδαφος αγώνα ενάντια στην νεοφιλελεύθερη επέλαση των ζωων μας. Ως κοινότητα τόσο φοιτητική αλλά και μεταξύ διαφορετικών αγωνιζόμενων μερών της κοινωνίας, στέκεται αφενός εμπόδιο στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, την εμπορευματοποίηση των σπουδών μας δηλαδή, των ταξικων, φραγμών σε αυτές και την πολιτικη αποστείρωση των σχολων και αφετέρου αγκάθι στο κράτος, το κεφάλαιο και τις καταπιέσεις εκτός σχολών. Τα πανεπιστήμια ανέκαθεν λειτουργούσαν ως οι χώροι όπου φοιτητ(ρι)ές/α συνδεόμενοι με την υπόλοιπη κοινωνία θα στέγαζαν διάφορους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες με αποτέλεσμα να εδαφικοποιείται εντός των σχολών κάθε αντίσταση, διεκδίκηση και αντεπίθεση συνολικά ενάντια σε κεφάλαιο, κράτος και πατριαρχία ως σύμπλεγμα αλληλοσυνδεόμενων καταπιέσεων. Οι καταλήψεις εντός των σχολών αποτύπωναν υλικά και πολιτικά τον χαρακτήρα του ασύλου συνεισφέροντας ριζικά σε αυτό, γιαυτό και η καταστολή εις βάρος του φοιτητικού κινήματος γενικότερα και του ασύλου ειδικότερα εξαπολύεται με μπαράζ εκκενώσεων κατειλημμένων χώρων στα πανεπιστήμια ιδίως μετά την νομική κατάργηση του ασύλου.
Νοηματοδοτώντας λοιπόν το άσυλο με αυτόν τον τρόπο η έμπρακτη υπεράσπιση του αλλά και των καταλήψεων εντός αυτού, αφορά τόσο τις σχολές μας ως κοινωνικούς και πολιτικούς χώρους όσο και την σύνδεση μας με τα υπόλοιπα εδάφη, τις κοινότητες αγώνα και τις καταλήψεις και εκτός πανεπιστημίων. Η κοινότητα κατειλημμένων προσφυγικων και ο αγώνας υπεράσπισης της οχι μόνο αφορά την φοιτικη κοινότητα, αλλά συνδέεται άμεσα με το άσυλο ως προς τον κοινωνικο και πολιτικό του χαρακτήρα, μεσω των προταγματων και της πρακτικής της κοινότητας, δηλαδή την αλληλεγγύη, την αντίσταση στους μηχανισμούς εξουσίας και την αυτοργανωση των ζώων μας. Αποτελεί το απτό παράδειγμα δημιουργίας αυτοργανωμενων δομών αλληλεγγύης σε μια εποχή ανελεητης επέλασης του νεοφιλελευθερου μοντέλου. Όπως διεκδικούμε ένα πανεπιστήμιο ούτε κρατικό ούτε ιδιωτικό, αλλά κοινωνικό, δηλαδή αυτοργανωμενο από τα κάτω και την ελευθεριακη παιδεία ως βασικό στοιχείο του, έτσι διεκδικούμε την νίκη στον αγώνα των απεργών πείνας μέχρι θανάτου Α. Χατζη από 5/2 και S. Doppagne από 1/5 και την ικανοποίηση των αιτημάτων τους για την υπερασπιση των προσφυγικων.
πηγή : email που λάβαμε στις 8 Μαΐου 14h