kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

[Θεσ/νίκη] Συγκέντρωση-πορεία για τα τρία χρόνια απο το κρατικό έγκλημα στην Πύλο

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ

ΣΤΗΝ ΠΥΛΟ, ΣΤΗ ΧΙΟ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ

Τρία χρόνια από το μαζικό κρατικό έγκλημα στην Πύλο, το λιμενικό συνεχίζει να δολοφονεί, το ελληνικό κράτος να προστάζει και να συγκαλύπτει. Τρία χρόνια πριν, η μαζική δολοφονία 600+ ανθρώπων έξω από την Πύλο, ξεσκέπασε, με τον πιο τραγικό τρόπο, το πέπλο σιωπής γύρω από τα pushbacks - τις εν ψυχρώ δολοφονίες του λιμενικού στα θαλάσσια σύνορα. Λίγο έξω από το νησί, οπου για μέρες το ακυβέρνητο καράβι φορτωμένο με 700+ ανθρώπους καλούσε για βοήθεια την 14η Ιουνίου 2023, το ελληνικό λιμενικό, εκτελώντας εντολές των αφεντικών του, επιλέγει να βουλιάξει το καρυδότσουφλο, πνίγοντας πάνω από 600 ανθρώπους. Από την πρώτη στιγμή ήταν φανερό τι είχε συμβεί. Υπάρχουν δεκάδες μαρτυρίες, βίντεο, φωτογραφίες και ντοκουμέντα που αποδεικνύουν, πέρα από κάθε αμφισβήτηση, πως το ελληνικό λιμενικό επέλεξε να βουλιάξει το σκάφος. Τα φώτα του λιμενικού σκάφους έσβησαν, οι κάμερες του απενεργοποιήθηκαν και το προσωπικό ετοιμάστηκε να κάνει αυτό που κάνει κάθε βδομάδα στα θαλάσσια σύνορα: Pushback το λένε, μαζική δολοφονία δηλαδή στη θάλασσα.

Το έγκλημα της Πύλου είναι σημείο καμπής για την ελληνική κοινωνία. Από τον Ιούνιο του '23 και μετά δεν υπάρχει, αν υπήρξε ποτέ, καμία δικαιολογία. Όλες και όλοι σε αυτήν την χωρά γνωρίζουν πολύ καλά τι συνέβη, ποιοί είναι οι δολοφόνοι και ποιά είναι τα θύματα. Δεν υπάρχει κανείς και καμία που δικαιούται να πει, πια, δεν γνωρίζω. Όποιος δεν παίρνει θέση, παίρνει τη θέση των δολοφόνων. Αυτήν, τη νέα συνθήκη, την αντελήφθει πολύ καλά το ελληνικό κράτος. Λίγες μέρες μετά σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό επιβραβεύει το λιμενικό και τα σώματα ασφαλείας, ψηφίζοντας, ομόφωνα στη Βουλή, έξτρα bonus 600,00 ευρώ. Η συγκάλυψη, γνωστό άθλημα της εξουσίας στη χώρα, ξεκινάει απ' την πρώτη στιγμή με τη σύλληψη των θυμάτων. Εννιά μετανάστες, διασωθέντες του ναυαγίου, κατηγορούνται για τη δολοφονία και τραβιούνται στα κρατητήρια και στα δικαστήρια. Οι υπόλοιποι διασωθέντες αντιμετωπίζονται με παρόμοιο τρόπο. Εγκλεισμός σε καμπ, στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης και αποκλεισμός από το δικαίωμα να μιλήσουν δημόσια για το έγκλημα από την πρώτη στιγμή. Οι λιμενικοί δολοφόνοι συνεχίζουν κανονικά την "ευλογημένη" από το πολιτικό προσωπικό δουλειά τους. Παρότι, με την πίεση και των αγώνα των μεταναστ(ρι)ών και του αντιρατσιστικού κινήματος, αθωόθηκαν οι μετανάστες κατηγορούμενη και εκκρεμούν κάποιες κατηγορίες από την εισαγγελία Πειραιά που αφορούν το λιμενικό, μέχρι τώρα δεν έχει καταδικαστεί κανείς από τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς του μεγαλύτερου κρατικού εγκλήματος στην Μεσόγειο, μεταπολεμικά.

Η Πύλος, δυστυχώς, δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Από το 2017 τα pushbacks αυξάνονται σε ρυθμό και από το 2020 επισήμως κανονικοποιούνται, όπως και οι υπόλοιπες εκτελέσεις - δολοφονίες στα χερσαία σύνορα. Ειδικά από τον Μάρτιο του 2020, ένα ακόμη σημείο καμπής για το ελληνικό κράτος, οι μετανάστ(ρι)ες δεν είναι πλέον άνθρωποι, είναι "εισβολείς που απειλούν την εθνική ακεραιότητα" όπως δήλωσαν οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, οι πολιτικοί αρχηγοί των κομμάτων της Βουλής. Έτσι το πράσινο φως που άναψε με το Φαρμακονήσι το 2015 με την δολοφονία 11 μεταναστ(ρι)ών, έγινε μεγάλο πράσινο φανάρι, ώστε οι ενστολοι δολοφόνοι που περιπολούν τα σύνορα να εκτελούν χωρίς κανένα κόστος και χωρίς καμία ευθύνη. Έτσι φτάσαμε στη Χίο στις 3 Ιουλίου του 2025 λιμενικό σκάφος να περνάει πάνω από το σκάφος των μεταναστών και να διαλύει πάνω από 36 αθώα σώματα. Δεν είναι όμως μόνο η Πύλος, το Φαρμακονήσι και η Χίος. Είναι εκατοντάδες οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις λιμενικού σκάφους να "επαναπροωθεί" (sic) μεταναστευτικό σκάφος, βάζοντας σε θανάσιμο κίνδυνο χιλιάδες ανθρώπους μέσα σε αυτούς πολλά παιδιά, έγκυες γυναίκες και ευάλωτα άτομα. Αν συμπεριλάβουμε δε τα αμέτρητα εγκλήματα στην χερσαία επικράτεια αρκεί να ζωγραφίσουμε τη ζοφερή εικόνα της πραγματικότητας. Αρκεί να πούμε απλά για τον ποταμό Έβρο όπου έχει απαγορευτεί το ψάρεμα γιατί οι ψαράδες πιάνουν ανθρώπινα μέλη...

Όμως η τύχη να επιβιώσει κανείς από τους δολοφόνους στα σύνορα του επιφυλάσσει ένα σιδερόφραχτο μέλλον στο εσωτερικό της ελληνικής επικράτειας. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών που εγκαινίασε η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, εκτόξευσε σε αριθμό η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και αυστηροποίησε σε βαθμό χειρότερα από φυλακή η κυβέρνηση της ΝΔ είναι πλέον ο κανόνας. Ειδικά σήμερα το "νέο" παράδειγμα της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής λέγεται project Συντική. Στο καμπ της Συντικής, λίγο έξω από τις Σέρρες, πραγματώνεται ένα πραγματικό στρατόπεδο αργής εξόντωσης μεταναστών. 700 νέοι άνθρωποι, στοιβαγμένοι για μήνες σε άθλια καταλύματα, στο πιο κρύο και απομακρυσμένο μέρος της χώρας, με καμία δυνατότητα εξόδου. Συντροφιά τους μόνο τα φίδια, τα ποντίκια και οι ανθρωποφύλακες που τους συμπεριφέρονται σαν σκουπίδια. Φυλακισμένοι για πάνω από 8 μήνες, χωρίς καμία ελπίδα εξόδου, οι φυλακισμένοι της Σιντικής εξεγείρονται, πολλές φορές. Αρκετοί απ' αυτούς δερνονται, συλλαμβάνονται και καταδικάζονται σε διαδικασίες εξπρές σε τρία χρόνια κάθειρξη. Στις 26/6 στις Σέρρες εκδικάζεται η έφεση τους. Θα είμαστε εκεί για να βγουν όλοι τους από τα σύγχρονα κάτεργα που χτίζει η ελληνική "δημοκρατία" στο όνομα της πολεμικής προετοιμασίας που πρώτο της θύμα είναι οι μετανάστ(ρι)ες. Θα είμαστε εκεί και για όλους τους υπόλοιπους αγωνιζόμενους μετανάστες και μετανάστριες όπως τους 49 Σενεγαλέζους απεργούς πείνας και δίψας στο καμπ ΒΙΑΛ στη Χίο και τις αγωνιζόμενες μετανάστριες στα Οινόφυτα.

Αντιλαμβανόμαστε πως το ελληνικό κράτος είναι στην πρώτη γραμμή του πολέμου εναντίον των μεταναστ(ρι)ών, όπως είναι και στην πρώτη γραμμή συμμετοχής στους περιφερειακούς πολέμους, αλλά και στη γενοκτονία της Παλαιστίνης από το ισραηλινό κράτος. Είναι το ίδιο κράτος που έκανε πλάτες και στην απαγωγή και τον βασανισμό των μελών της Sumud-Flotilla, που μετεφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα. Και είναι κάτω από τη σκέπη του ίδιου κράτους που οπλίζεται το χέρι κάθε ρατσιστή, όπως στο πρόσφατο περιστατικό με τον παραλίγο δολοφόνο ρατσιστή οδοντίατρο στην Καλλιθέα της Αθήνας. Αντιλαμβανόμαστε, επίσης, πως ζώντας κάτω από την μπότα αυτού του κράτους και μέσα σε αυτήν την κοινωνία οι επιλογές που έχουμε είναι δύο. Ή θα επιλέξουμε να σωπάσουμε, να κοιτάμε "τη δουλειά" μας, να το βουλώνουμε για την κοινωνική αθλιότητα που κράτος και κεφάλαιο δημιουργούν. Ή θα επιλέξουμε τον αγώνα. Και αγώνας χωρίς κοινότητες ντόπιων και μεταναστ(ρι)ών, νικηφόρος αγώνας ενάντια στο ρατσιστικό ελληνικό κράτος και την ΕΕ, δεν μπορεί να υπάρξει. Οφείλουμε να ακολουθήσουμε κι εμείς τον δρόμο που χαράζουν τα κατειλημμένα Προσφυγικά στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, στην Αθήνα, τον δρόμο του κοινού αγώνα πέρα από εθνικότητες, θρησκείες και το ρατσιστικό δηλητήριο των θεσμικών ΜΜΕ. Να ακολουθήσουμε τον δρόμο που χαράζουν οι αγώνες των ίδιων των μεταναστ(ρι)ών, από τη Σιντική μέχρι τα Οινόφυτα, που ακόμη και κάτω από την διαρκή επίβλεψη των ανθρωποφυλάκων εξεγείρονται και αγωνίζονται. Ο κοινός αγώνας, αδιαμεσολάβητος, αυτοοργανωμένος και μαχητικός είναι η μόνη μας ελπίδα.

STOP PUSHBACKS - ΤΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ

Οι κρατικές δολοφονίες στα θαλάσσια και στα χερσαία σύνορα, στην Πύλο στην Χίο και αλλού δεν θα μείνουν αναπάντητες.

Αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους μεταναστες στη Σιντική, στα Οινόφυτα και σε όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

FREE 30 of Sintiki.

Πορεία ενάντια στα pushbacks, τρία χρόνια μετά το κρατικό έγκλημα στην Πύλο.

14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026, ΑΓ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 19.00

Μαχαλάς,

Ανοιχτή Αντιρατσιστική Συνέλευση στη Δ. Θεσσαλονίκη

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ ΦΡΟΥΡΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ ΠΥΛΟΥ

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ:

Θεσσαλονίκη: Κυριακή 14 Ιούνη, Αγ. Βενιζέλου, 19.00

Στις 14 Ιούνη του 2023 βυθίστηκε στα ανοιχτά της Πύλου ένα αλιευτικό σκάφος στο οποίο επέβαιναν περισσότεροι από 700 πρόσφυγες και μετανάστες με σκοπό να περάσουν από τη Λιβύη στην Ιταλία. Από το ναυάγιο επέζησαν 104 ενώ 80 ανασύρθηκαν νεκροί. Ο τεράστιος αριθμός των αγνοουμένων σε συνδυασμό με τους νεκρούς μετανάστες αποκαλύπτει το μέγεθος της εγκληματικής διαχείρισης του συμβάντος από το ελληνικό κράτος, με δεδομένο ότι οι ελληνικές αρχές είχαν ειδοποιηθεί αρκετές ώρες πριν για τον κίνδυνο, στον οποίο βρίσκονταν οι επιβαίνοντες του σκάφους αλλά και από το γεγονός ότι μαρτυρίες προσφύγων και μεταναστών που επέζησαν από το ναυάγιο αναφέρουν πως το λιμενικό επιχείρησε να ρυμουλκήσει το σκάφος για να το απομακρύνει από την χωρική αρμοδιότητα διάσωσης του ελληνικού κράτους, με αποτέλεσμα αυτό να βυθιστεί και η πλειοψηφία των επιβαινόντων να μην προλάβει να βγει από τα χαμηλότερα επίπεδα του σκάφους, όπως πολλές μητέρες με τα παιδιά τους. Παρ΄ όλες τις μαρτυρίες, το κράτος θα συλλάβει 9 από τους επιζώντες και θα τους προφυλακίσει με ένα σαθρό κατηγορητήριο, βασισμένο σε ελλειπή στοιχεία. Οι μαρτυρίες των επιζώντων, που καταλογίζουν τις ευθύνες για το ναυάγιο στις λιμενικές αρχές, δεν θα συμπεριληφθούν ποτέ στη δικογραφία. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες το λιμενικό πήρε τις καταθέσεις των 9 επιζώντων θα αμφισβητηθούν από τους συνηγόρους τους. Οι επικοινωνίες, επίσημες και ανεπίσημες, μεταξύ υπηρεσιών, κυβερνήτη και θαλάμου επιχειρήσεων δεν θα καταγραφούν στη δικογραφία και στην ουσία θα εξαφανιστούν. Παρά τις προσπάθειες, όμως, του κράτους να μετακυλήσει τις δικές του ευθύνες για το πολύνεκρο ναυάγιο της Πύλου στους ίδιους τους επιβαίνοντες και να συγκαλύψει τη δολοφονική του δράση, βρίσκοντας ενόχους ανάμεσα στους κατατρεγμένους και τους απόκληρους, οι 9 επιζώντες και κατηγορούμενοι μετανάστες θα αθωωθούν το Μάη του 2024.

Η συνολική αντιμεταναστευτική και δολοφονική πολιτική του ελληνικού κράτους και της Ευρώπης- φρούριο όχι μόνο δεν είναι αποκομμένη από τη δολοφονία των εκατοντάδων μεταναστών στα ανοιχτά της Πύλου, αλλά αντίθετα αυτό το μαζικό έγκλημα αντιπροσωπεύει με τον πιο τραγικό τρόπο την ουσία των κρατικών πολιτικών αποτροπής μέσω της παραδειγματικής τιμωρίας, σε θάνατο, για όσους επιχειρούν να αναζητήσουν μία ζωή με αξιοπρέπεια όσο και για την τρομοκράτηση όλων όσοι θα βρεθούν αύριο ξεριζωμένοι ή διωγμένοι από τους τόπους τους. Από την περαιτέρω σκλήρυνση του μεταναστευτικού πλαισίου, με την αύξηση του χρόνου διοικητικής κράτησης, την επιβολή υπέρογκων προστίμων, τα ηλεκτρονικά μέσα επιτήρησης, τις ποινές φυλάκισης και τη συνεχή περιστολή των δυνατοτήτων νομιμοποίησης και πρόσβασης σε δικαιώματα για πρόσφυγες και μετανάστες, από την υπογραφή της συμφωνίας για την επέκταση του φράχτη στον Έβρο κατά 35χλμ, ώστε να "αναβαθμιστεί" περαιτέρω η θωράκιση των εξωτερικών συνόρων της Ελλάδας και κατ' επέκταση και της Ευρώπης, τις παράνομες επαναπροωθήσεις στο Αιγαίο και τους καθημερινούς πνιγμούς ανθρώπων, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών, όπου στοιβάζονται και φυλακίζονται άνθρωποι σε άθλιες συνθήκες χωρίς καμία ελευθερία μέχρι τα αστυνομικά πογκρόμ εναντίον τους μέσα στις πόλεις, οι πρόσφυγες και μετανάστες έρχονται αντιμέτωποι με την εγκληματική πολιτική του ελληνικού κράτους, που στόχο έχει την αποτροπή εισόδου στη χώρα, παίρνοντας φυσικά την επιλογή της δολοφονίας ανθρώπων που αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον από αυτό του πολέμου, της φτώχειας και της ανελευθερίας.

Σήμερα βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου τα κράτη και οι διακρατικοί μηχανισμοί βάζουν μπροστά τις πολεμικές μηχανές, εξαπολύουν στρατιωτικές επιχειρήσεις και διαμορφώνουν εμπόλεμες κοινωνίες τόσο για να διευρύνουν τη σφαίρα επιρροής τους, όσο και για να συνεχιστεί η λεηλασία της κρατικής και καπιταλιστικής μηχανής. Μια συνθήκη στην οποία οι μόνοι πραγματικά χαμένοι είναι οι ίδιοι οι λαοί, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τα πολεμικά σφαγεία και με τις συνέπειες του πολέμου, την εξαθλίωση, τη φτώχεια, τον ξεριζωμό και τον θάνατο. Σχεδόν δύο χρόνια μετά την έναρξη της τελευταίας φάσης της ισραηλινής επίθεσης στη Γάζα, ο παλαιστινιακός λαός εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπος με μαζικούς βομβαρδισμούς, εκτοπισμούς, καταστροφή κοινωνικών υποδομών, αποκλεισμό και συνθήκες γενικευμένης ανθρωπιστικής καταστροφής. Η συνέχιση της σφαγής, η λιμοκτονία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων και η μετατροπή ολόκληρων περιοχών σε ερείπια αποτυπώνουν με τον πιο ωμό τρόπο τη βαρβαρότητα του σύγχρονου πολέμου και της αποικιοκρατικής κατοχής.

Η καταδίκη εκατομμυρίων ανθρώπων στην εξαθλίωση, τη φτώχεια, τις αρρώστιες και τον ξεριζωμό αποτελεί την προϋπόθεση για την εξασφάλιση της υπερσυσσώρευσης του πλούτου στα χέρια των παγκόσμιων οικονομικών ελίτ και για την αναδιάταξη των συσχετισμών γεωπολιτικής ισχύος στο πλαίσιο των διακρατικών ανταγωνισμών, μεταξύ παγκόσμιων, περιφερειακών και τοπικών δυνάμεων. Οι δολοφονικές αντιμεταναστευτικές πολιτικές "αποτροπής" και η οικοδόμηση της Ευρώπης-Φρούριο αποτυπώνονται στους χιλιάδες νεκρούς πρόσφυγες και μετανάστες στα χερσαία και υδάτινα σύνορα, στους εγκλωβισμένους και στοιβαγμένους σε άθλιες συνθήκες στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στους φυλακισμένους κάτω από ένα ειδικό ρατσιστικό καθεστώς εξαίρεσης, στους δολοφονημένους στα αστυνομικά τμήματα και μπλόκα, όπως ο Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ στο ΑΤ Αγ. Παντελεήμονα και ο Μια Χαριζούλ στο ΑΤ Ομόνοιας το φθινόπωρο του 2024. Τα "τείχη" που υψώνονται δεν χρησιμεύουν μόνο για να κρατήσουν με κάθε μέσο τους απόκληρους, τους "πλεονάζοντες πληθυσμούς" εκτός Ευρώπης, αλλά και για να οδηγήσουν τις κοινωνίες της Δύσης στην εμπέδωση του εκφασισμού στο εσωτερικό τους, στη δημιουργία μιας κοινωνικής συνθήκης φόβου, ελέγχου και μίσους με σκοπό την άρρητη αποδοχή της άγριας εκμετάλλευσής τους από τους κυρίαρχους.

Οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένοι συνεχίζουν να πληρώνουν με το αίμα τους τη διατήρηση και αναπαραγωγή του βάρβαρου εκμεταλλευτικού καταπιεστικού συστήματος που καταδυναστεύει, δολοφονεί και εξαθλιώνει. Αυτό καταδεικνύουν οι δεκάδες δολοφονίες εργατών στα κάτεργα της σύγχρονης δουλείας. Το καταδεικνύει η διαρκής αύξηση των νεκρών και σακατεμένων εργατών στους χώρους εργασίας, αποτέλεσμα της εντατικοποίησης, της εργοδοτικής ασυδοσίας και της υποτίμησης της ανθρώπινης ζωής μπροστά στην κερδοφορία. Το καταδεικνύει η εργοδοτική δολοφονία της Βιολάντας και οι αμέτρητες περιπτώσεις εργατών που δεν επιστρέφουν ποτέ από το μεροκάματο, γιατί για κράτος και αφεντικά η ανθρώπινη ζωή κοστίζει λιγότερο από τα μέτρα προστασίας και ασφάλειας. Αυτό αποδεικνύουν περίτρανα οι χιλιάδες νεκροί λόγω της εγκληματικής διαχείρισης της πανδημίας, τα δεκάδες θύματα του κρατικού καπιταλιστικού εγκλήματος στα Τέμπη, οι δολοφονημένοι Ρομά από τα ένστολα καθάρματα της ΕΛΑΣ, οι δολοφονίες μεταναστών και προσφύγων στα υδάτινα και χερσαία σύνορα της Ευρώπης Φρούριο.

Γιατί η διαιώνιση της εξουσίας και των κερδών των οικονομικών και πολιτικών αφεντικών περνά μέσα από την όξυνση της εκμετάλλευσης των φτωχών και των πληβείων, τη λεηλασία της ζωής μας και τη φίμωση και καταστολή όλων όσοι αρνούνται να αποδεχτούν αυτή τη βαρβαρότητα ως τη μόνη προοπτική. Τη βαρβαρότητα όπου πρόσφυγες και μετανάστες είτε θα πνίγονται κατά εκατοντάδες είτε θα φυλακίζονται στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης είτε θα βρίσκονται κυνηγημένοι από μπάτσους και φασίστες μέσα στις πόλεις, εξαθλιωμένοι και αποκλεισμένοι από αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. Τη βαρβαρότητα όπου δεκάδες άνθρωποι θα δολοφονούνται στα τρένα λόγω των κρατικών δολοφονικών πολιτικών με την παντελή έλλειψη ελέγχου και συντήρησης των δικτύων και της επικοινωνίας μεταξύ των αμαξοστοιχιών, ή θα πεθαίνουν πάνω σε καρότσες ή μέσα στα σπίτια τους περιμένοντας ώρες ένα ασθενοφόρο για να μεταβούν σε νοσοκομείο.

Μέσα σε μια περίοδο πολεμικής όξυνσης, θωράκισης των κρατών, γενικευμένης φτωχοποίησης και επίθεσης στο κοινωνικό σώμα, η οργάνωση των αγώνων από τα κάτω, η ταξική αλληλεγγύη και ο διεθνισμός των καταπιεσμένων παραμένουν αναγκαία όσο ποτέ απέναντι στη βαρβαρότητα του κράτους, του κεφαλαίου, του πολέμου, του φασισμού και του σύγχρονου ολοκληρωτισμού.

Στον κόσμο του κράτους και των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι.

Απέναντι στον χρεοκοπημένο κόσμο κράτους και κεφαλαίου, απέναντι στον πόλεμο που έχουν κηρύξει οι κυρίαρχοι στους καταπιεσμένους αυτής της γης, ως αναρχικοί/ές, αγωνιζόμαστε με όπλα μας την ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, προτάσσοντας την οργάνωση της αντεπίθεσης των εκμεταλλευόμενων τάξεων για την ανατροπή του κόσμου του καπιταλισμού και του κράτους. Μαζί με τους ντόπιους, τους μετανάστες και τους πρόσφυγες να αγωνιστούμε συλλογικά και από τα κάτω απέναντι στη φτώχεια, την εξαθλίωση, την καταπίεση και την καθυπόταξη, να δυναμώσουμε και να περιφρουρήσουμε τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις που βρίσκονται στο στόχαστρο της καταστολής και να οργανώσουμε νέες. Ενάντια στον φασισμό, τη μισαλλοδοξία, τον πόλεμο, την καταστολή και την εκμετάλλευση η Υπόθεση της παγκόσμιας Κοινωνικής Επανάστασης, της οικοδόμησης μιας νέας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας πάνω στα συντρίμμια του κόσμου της εξουσίας… είναι πάντα ζωντανή!

ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΠΑΡΤΧΑΪΝΤ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ-ΦΡΟΥΡΙΟ, ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ, ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΡΑΧΤΩΝ

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ ΓΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση - Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

Τρία χρόνια μετά το κρατικό έγκλημα της Πύλου, όπου περισσότεροι από 600 άνθρωποι πνίγηκαν στα νερά της Μεσογείου, το ελληνικό κράτος και η Ευρώπη-Φρούριο συνεχίζουν την ίδια δολοφονική πολιτική αποτροπής, εγκλεισμού και αποκλεισμού. Παρά τις μαρτυρίες των επιζώντων, τα αδιάσειστα στοιχεία και τις αποκαλύψεις που ανέδειξαν τις ευθύνες του λιμενικού και του κρατικού μηχανισμού, κανείς από τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς δεν έχει λογοδοτήσει. Αντίθετα, η συγκάλυψη, η ατιμωρησία και η στοχοποίηση των ίδιων των θυμάτων αποτελούν σταθερά χαρακτηριστικά μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως αναλώσιμους.

Η Πύλος δεν υπήρξε μια «τραγωδία» ούτε ένα μεμονωμένο περιστατικό. Αποτελεί τη συμπύκνωση της αντιμεταναστευτικής πολιτικής που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα: των επαναπροωθήσεων στο Αιγαίο, των δολοφονιών και βασανισμών στον Έβρο, των ναυαγίων που έχουν μετατρέψει την Μεσόγειο σε νεκροταφείο και των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών. Από το Φαρμακονήσι μέχρι τη Χίο και από τα κολαστήρια των καμπ μέχρι τις διαδαλώδεις και ψυχοφθόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες για χορήγηση ασύλου, το ελληνικό κράτος διεξάγει έναν ανοιχτό πόλεμο στους κατατρεγμένους αυτή της γης.

Στεκόμαστε στο πλευρό των αγωνιζόμενων μεταναστ(ρι)ών στα καμπς, των ανθρώπων που αντιστέκονται στις απελάσεις, στις φυλακίσεις και στις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης. Διεκδικούμε δικαιοσύνη για τους νεκρούς της Πύλου και ελευθερία και αξιοπρέπεια για όσους και όσες βρίσκονται αντιμέτωποι με το ρατσιστικό καθεστώς του κράτους και της Ευρώπης-Φρούριο.

STOP PUSHBACKS

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΘΑΝΑΤΟΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Ανοιχτή Συνέλευση Αλληλεγγύης στα Προσφυγικά

πηγή : email που λάβαμε στις 11 Ιουνίου 20h

Τέμπη-Χίος
ΠΥΛΟΣ
Βιολάντα-Παλαιστίνη
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝH

Στις 14 Ιούνη του 2023 το Ελληνικό Κράτος πραγματοποίησε ίσως την μεγαλύτερη μαζική δολοφονία στην σύγχρονη ιστορία του τόπου: Ένα ακυβέρνητο καράβι με 700 και πλέον μετανάστ(ρι)ες, που ζητούσε για μέρες βοήθεια ανοιχτά της Πύλου, βυθίζεται από το Λιμενικό, παίρνοντας μαζί του στον υγρό τάφο του Αιγαίου 600+ ανθρώπους.

Οι επίσημες αρχές έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να αποκρύψουν την αλήθεια σχετικά με τις πράξεις τους: Έπνιξαν την περιοχή στο σκοτάδι και απενεργοποίησαν τις κάμερες του σκάφους του Λιμενικού πριν την επίθεση τους, ώστε να μην υπάρχει καμία απόδειξη. Στην συνέχεια αρνήθηκαν τα πάντα και προσπάθησαν μέχρι και να παρουσιάσουν τους Λιμενικούς ως ήρωες. Ωστόσο, τα βίντεο και οι φωτογραφίες από τρίτες πηγές δεν επέτρεψαν στο κρατικό αφήγημα να αποκτήσει την οποιαδήποτε βάση: Είναι πλέον ξεκάθαρο σε όλους πως πρόκειται για καλοσχεδιασμένη κρατική δολοφονία.

Το Ναυάγιο της Πύλου είναι μεν το πιο γνωστό περιστατικό κρατικής δολοφονίας μεταναστ(ρι)ών στα ελληνικά σύνορα, δεν είναι όμως φυσικά το μοναδικό. Παρόμοια περιστατικά συνέβησαν πρόσφατα στην Χίο και την Λέσβο, ενώ η παράνομη - σύμφωνα και με το διεθνές δίκαιο- πρακτική των pushbacks αποτελεί την καθημερινή τακτική του Ελληνικού Λιμενικού. Πρόσφατα, μάλιστα, κυκλοφόρησε δημόσια μια συνέντευξη πρώην μέλους αυτού του δολοφονικού σώματος, που περιγράφει, μεταξύ άλλων, όχι απλά τις αγριότητες των πράξεων του, αλλά και την ψυχολογική προετοιμασία των ανδρών του Λιμενικού πριν από τα pushbacks, ενώ αναφέρει πως η στελέχωση αυτών των σκαφών πραγματοποιείται με σαφή ιδεολογικά κριτήρια από το Κράτος. Με λίγα λόγια, επιστρατεύονται φασίστες που δεν θα είχαν κανένα ηθικό ενδοιασμό να δολοφονήσουν μετανάστ(ρι)ες.

Όλοι/ες όσοι/ες ανήκουμε στην ευρύτερη εργατική τάξη και τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα πρέπει να αντιληφθούμε πως, στον σημερινό κόσμο που μαστίζεται από την ακραία φτώχεια, τους πολέμους και τις γενοκτονίες, η συνθήκη της μετανάστευσης μπορεί να αφορά σύντομα και εμάς τους/τις ίδιους/ες, όπως αφορούσε κάποτε τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας στις αρχές του περασμένου αιώνα ή μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το Κεφάλαιο και τα Κράτη λογαριάζουν τις ζωές των από-τα-κάτω, "ντόπιων" ή "ξένων", πολύ λιγότερο από τα κέρδη τους. Άλλωστε, η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστ(ρι)ών προς την χώρα μας προέρχεται από περιοχές που η Καπιταλιστική Δύση (της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης, μέσω της συμμετοχής της στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ και στην συμμαχία με το Ισραήλ) έχει βυθίσει στο χάος, μέσω των συνεχών πολεμικών επεμβάσεων και της πρόκλησης εμφύλιων συρράξεων, ενώ έχει καταστρέψει τις οικονομίες τους και έχει συχνά εγκαταστήσει φιλικά προσκείμενα καθεστώτα-μαριονέτες, προκειμένου να μπορεί να εκμεταλλεύεται για λογαριασμό της τους φυσικούς πόρους των περιοχών και την πρόσβαση σε εμπορικούς δρόμους. Με λίγα λόγια, τα μεταναστευτικά κύματα είναι σχεδόν πάντα αποκλειστική ευθύνη των δυτικών καπιταλιστικών κρατών και του Κεφαλαίου και όχι φυσικά κάποιο σχέδιο "αντικατάστασης πληθυσμών", όπως θέλουν να μας πείσουν τα τσιράκια των αφεντικών, οι φασίστες. Σε τέτοιες περιστάσεις, η συνθήκη της μετανάστευσης είναι, τις περισσότερες φορές, η μοναδική βιώσιμη λύση για χιλιάδες ανθρώπους, που τρέχουν να ξεφύγουν από την εξαθλίωση, τον πόλεμο ή/και τις πολιτικές διώξεις, ακόμη και αν αυτή ενέχει τον κίνδυνο της εν ψυχρώ δολοφονίας στα σύνορα της Ευρώπης.

Οι μετανάστ(ρι)ες είναι σάρκα από την σάρκα της τάξης μας. Η επίθεση του Κράτους και του Κεφαλαίου επάνω τους είναι επίθεση σε ολόκληρη την εργατική τάξη. Πέρα από τις μαζικές δολοφονίες στα σύνορα, ακόμη και όταν καταφέρνουν να φτάσουν στην στεριά, τους περιμένουν οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης σε camps-κολαστήρια, όπως στην περίπτωση της Σιντικής στις Σέρρες, μιας κλειστής πλέον δομής, που φυλάσσεται από ΜΑΤ και ΟΠΚΕ, όπου οι μετανάστ(ρι)ες πρόσφατα εξεγέρθηκαν λόγω της έλλειψης ακόμη και των βασικότερων ελευθεριών και δικαιωμάτων. Ταυτόχρονα, η ρητορική της Κυβέρνησης κινείται όλο και περισσότερο προς τα ακροδεξιά, ακόμη και μέσα στην βουλή, όπου ο δήθεν "μετανοημένος" φασίστας πρώην Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Βορίδης επιδίδεται σε ανταγωνισμό απανθρωπιάς με τα μορφώματα της Ελληνικής Λύσης και της Νίκης, μιλώντας ανοιχτά πλέον για δολοφονίες μεταναστ(ρι)ών.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, η εργατική τάξη στο σύνολο της - αυτή δηλαδή που και στο εσωτερικό κάθε χώρας επηρεάζεται περισσότερο από τις επιπτώσεις των πολεμικών συγκρούσεων, μέσω της ακρίβειας και της αύξησης του κόστους ζωής- καθώς και κάθε καταπιεσμένος/η, κάθε άνθρωπος που επιθυμεί την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς, πρέπει να απαιτήσει το άμεσο σταμάτημα των δολοφονικών pushbacks, καθώς και να συμμετάσχει στο μπλοκάρισμα κάθε διακρατικού και ιμπεριαλιστικού πολέμου, στην απεμπλοκή της Ελλάδας από κάθε πολεμική σύρραξη.

Οι εργαζόμενοι/ες, έχουμε την δύναμη, μέσα από τους χώρους εργασίας μας, οργανωμένα και μεθοδικά - ειδικά σε όσους κλάδους εμπλέκονται στα πολεμικά σχέδια - αλλά και στους δρόμους, στις γειτονιές, παντού, να γονατίσουμε τις πολεμικές μηχανές που γεννούν την προσφυγιά και τον θάνατο.

Στις ράγες των τρένων, στους εργασιακούς χώρους, στα μέτωπα των πολέμων, στα υδάτινα και χερσαία σύνορα:
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ PUSHBACKS
ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Στηρίζουμε την συγκέντρωση για τα 3 χρόνια από την κρατική δολοφονία 600+ μεταναστ(ρι)ών στα ανοιχτά της Πύλου
Κυριακή 14/6, 19:00, Άγαλμα Βενιζέλου

🏴Οριζόντια Κίνηση - Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό🚩

Κάλεσμα στήριξης της συγκέντρωσης-πορείας για το μαζικό κρατικό έγκλημα της Πύλου

Κυριακή 14 Ιουνίου | 19:00 | Άγαλμα Βενιζέλου

ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Πριν από τρία χρόνια, ένα αλιευτικό σκάφος βυθίζεται στα ανοιχτά της Πύλου. Οι επιβαίνοντες ξεπερνούσαν τους 700. Ήταν πρόσφυγες και μετανάστριες, στην προσπάθειά τους να περάσουν από τη Λιβύη στην Ελλάδα. Από τους 700, ανασύρθηκαν 82 σοροί, 104 επέζησαν, με τον αριθμό των αγνοουμένων προσφύγων που τα σώματά τους βρίσκονται ακόμη βυθισμένα στη Μεσόγειο να ξεπερνούν τους 600. Το γεγονός αυτό, θα μπορούσε να βαφτιστεί ακόμη μια τραγωδία, στις τόσες που πλέον έχουν συμβεί στο ελληνικό κράτος. Αλλά αυτό θα συνέβαινε, μονάχα αν δεν ήταν μια ακόμη μαζική κρατική δολοφονία, ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα εγκλήματα του ελληνικού κράτους εις βάρος μεταναστριών και προσφύγων, το οποίο αποδεικνύεται λίγο αργότερα.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ - Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

Όσες κατάφεραν να επιζήσουν από το ναυάγιο, μαρτυρούν ότι το ελληνικό λιμενικό προέβη σε επανειλημμένες προσπάθειες ρυμούλκησης του σκάφους, ενώ αργότερα πλήθος στοιχείων επιβεβαιώνει όσα κατέθεσαν οι μετανάστριες, καθώς έρχονται στην επιφάνεια εικόνες, ηχητικά και βίντεο που δείχνουν πολύ καθαρά την προσπάθειά τους να δολοφονήσουν στα ανοιχτά έναν τόσο μεγάλο αριθμό μεταναστών. Εδώ να προσθέσουμε, πως όπως και στο έγκλημα των Τεμπών, κινήθηκε μια μεγάλη απόπειρα συγκάλυψης με ηχητικά ντοκουμέντα και υλικό να εξαφανίζονται μυστηριωδώς από κάμερες. Εξαφάνισαν όλες τις επικοινωνίες του λιμενικού σε μια κρίσιμη στιγμή, λίγες ώρες πριν από το ναυάγιο, συντόνιζαν την επιχείρηση από διπλανά τηλέφωνα χωρίς να καταγράφουν και απέκρυψαν στην εισαγγελία του Ναυτοδικείου όλες τις κρίσιμες επιχειρησιακές συνομιλίες. Το κίνημα αλληλεγγύης που ξεσπά απέναντι σε αυτό το έγκλημα μεγαλώνει και φυσικά δέχεται επίθεση από τον κρατικό μηχανισμό και τα φερέφωνά του, προσπαθώντας να μας πείσει πως το λιμενικό ήταν εκεί μονάχα για να παράσχει βοήθεια, ενώ όσοι λένε το αντίθετο είναι απλώς ανθέλληνες, παράνομοι διακινητές προσφύγων και υποστηρικτές που κάνουν προπαγάνδα για τις ΜΚΟ και τους Τούρκους. Το κίνημα αλληλεγγύης όμως δεν σπάει και έπειτα από πολλές και επίμονες προσπάθειες ασκείται ποινική δίωξη σε 17 λιμενικούς για κακουργήματα. Ανάμεσά τους βρίσκονται και ανώτατοι αξιωματικοί αλλά και ο πρώην αρχηγός του λιμενικού σώματος, Γιώργος Αλεξανδράκης. Τα κακουργήματα για τα οποία διώκονται, αφορούν τη θανατηφόρα έκθεση, άρνηση διάσωσης, πρόκληση ναυαγίου και άλλα. Αυτό αποτελεί δικαίωση, πρώτα από όλα για όλους τους πρόσφυγες που με τις μαρτυρίες τους φώτισαν τα πραγματικά γεγονότα αλλά και για το κίνημα αλληλεγγύης που δείχνει πως όταν αγωνιζόμαστε συλλογικά για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, δεν αργεί να έρθει η μέρα που οι υπεύθυνοι θα αναλάβουν τις εγκληματικές τους ευθύνες.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ

Οι τακτικές αυτές του ελληνικού λιμενικού όμως δεν είναι καινούργιες. Συνεχώς έρχονται στη δημοσιότητα ναυάγια με μετανάστες, με νεκρούς να ανασύρονται από τη θάλασσα ενώ αναμεσά τους βρίσκονται και δεκάδες παιδιά. Για χρόνια το ελληνικό λιμενικό έχει συμμετάσχει σε τεκμηριωμένες προσπάθειες για επαναπροωθήσεις μεταναστριών, τη γνωστή πλέον τακτική τους. Πυροβολούν βάρκες, ρυμουλκούν σκάφη για να τα στείλουν πίσω στην Τουρκία, χτυπούν τους επιβαίνοντες και αφήνουν παρατημένους τους ανθρώπους σε πλωτές σχεδίες μέσα στη θάλασσα, στη μέση του πουθενά. Οι επαναπροωθήσεις αποτελούν πάγια τακτική, με αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρούς. Πρόκειται για τον τρόπο τους να παρουσιάζονται οι μετανάστριες ως απειλή για το έθνος, τη δημόσια τάξη και ασφάλεια και με αυτό τον τρόπο να νομιμοποιείται κοινωνικά ο πνιγμός τους, ο πλήρης εξαφανισμός τους από το χάρτη. Η νομιμοποίηση αυτή όμως πέρα από κοινωνική, με το πλασάρισμά των προσφύγων ως επικίνδυνων, έχει πάρει και νομική μορφή, καθώς ο Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Βορίδης, κατέθεσε πέρσι νομοσχέδιο που ήρθε να κατοχυρώσει την αντι-μεταναστευτική πολιτική ως νόμιμη και δικαιολογημένη. Μέρος του νομοσχεδίου είναι αφενός η μεγαλύτερη αυστηροποίηση των προϋποθέσεων εισόδου και παραμονής στην Ελλάδα. Για την ήδη επιβαρυμένη διαδικασία απόκτησης ασύλου γίνεται ευκολότερη η απόρριψη αίτησης ασύλου, ειδικά για όσους δεν φέρουν τα απαραίτητα νομικά έγγραφα και αφετέρου μια ακόμη αύξηση του νομικού οπλοστασίου του κράτους με μεγαλύτερες ποινές φυλάκισης και πρόστιμα σε όσους δεν πληρούν τις παραπάνω προϋποθέσεις. Η νομιμοποίηση σε νομική μορφή των επαναπροωθήσεων σημαίνει ακριβώς αυτό: όσοι καταφέρουν να διαφύγουν από το ελληνικό λιμενικό που δολοφονεί στα υδάτινα σύνορα, θα έχουν να αντιμετωπίσουν τις πολλαπλές εξουθενωτικές διαδικασίες απόκτησης ασύλου και αν δεν κρίνονται ως δικαιούχοι της διεθνούς προστασίας θα απειλούνται με απέλαση.

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΛΦΙΑ ΤΑΞΙΚΑ

Γνωρίζουμε καλά πως σε περιόδους πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής κρίσης, η κοινή γνώμη χειραγωγείται από την εξουσία, ώστε να βρεθεί ένας υπεύθυνος, στον οποίο θα ρίξουμε την ευθύνη για όσα συμβαίνουν. Οι κολασμένοι αυτού του κόσμου, βρίσκονται πρώτοι σε αυτή την λίστα και χρησιμοποιούνται για να αποσπάσει ο κυρίαρχος λόγος την προσοχή από τα υπόλοιπα σκάνδαλα για τα οποία είναι υπεύθυνη η εγκληματική κυβέρνηση. Είναι οι μετανάστες που ευθύνονται για την οικονομική κρίση, είναι τα παιδιά τους που επιβαρύνουν τις σχολικές αίθουσες και την πρόοδο των παιδιών μας, είναι οι γυναίκες τους που μας παίρνουν τις δουλειές και τρώνε από τα επιδόματα του κράτους. Το αφήγημα αυτό ήταν και παραμένει κυρίαρχο, ενώ οι αληθινοί υπαίτιοι παραμένουν στο απυρόβλητο. Όσοι ευθύνονται για το έγκλημα των Τεμπών, για τα εργατικά δυστυχήματα/ατυχήματα, για τις γυναικοκτονίες, τους (παιδο)βιασμούς, την ολική καταστροφή της φύσης, τις πυρκαγιές και τις πλημμύρες, τις δολοφονίες Ρομά και μεταναστών, τον βασανισμό κρατουμένων και αγωνιστριών κυκλοφορούν ελεύθεροι χωρίς την παραμικρή επιβάρυνση για τις πράξεις τους.

ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ

Οι μετανάστες αντιμετωπίζουν ένα καθεστώς εξαίρεσης. Πέρα από την αυστηροποίηση της αίτησης ασύλου, πολλοί επιδέχονται κατηγορίες για διακίνηση και ενώ καταφέρνουν να διασωθούν, τελικά βρίσκονται κατηγορούμενοι εντός του ελληνικού κράτους με βαρύτατες ποινές. Παράλληλα, η κατάσταση στα camps είναι εξοντωτική. Λιγοστή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, camps που βρίσκονται εκτός του αστικού ιστού, ώστε να συμβάλλουν ακόμη περισσότερο στην κοινωνική περιθωριοποίηση τους, εφόσον οι πρόσφυγες είναι κάποιοι άλλοι, που δεν επιτρέπεται να ζουν ανάμεσά μας. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια καταπατάται καθημερινά καθώς τα κέντρα διαμονής στερούνται τροφίμων και της απαραίτητης υγιεινής, ενώ οι άνθρωποι στιβάζονται κατά δεκάδες σε μικρούς χώρους. Το φωτογραφικό υλικό που έρχεται μέσα από τα camps μαρτυρά εικόνες ντροπής για τη διαβίωση των μεταναστριών. Παράλληλα, η μακροχρόνια διαμονή σε camps χωρίς τη δυνατότητα μετακίνησης, αφήνει τους πρόσφυγες σε ένα καθεστώς ομηρίας, που δεν επιτρέπεται να εργαστούν, να μετακινηθούν, να σπουδάσουν, να πάνε σχολείο κ.α.
Μια ανάλογη περίπτωση αποτελεί το camp μεταναστών της Σιντικής, όπου τον περασμένο Νοέμβρη οι κρατούμενοι/ες προσπάθησαν να αποδράσουν από τις άθλιες συνθήκες κράτησης. Η κίνηση των μεταναστών καταστέλλεται άμεσα από τις δυνάμεις των μπάτσων και 30 από αυτούς συλλαμβάνονται. Οι ποινές που τους αποδίδονται ξεκινούν από 3 έτη και φτάνουν μέχρι την καταδίκη σε 3 έτη και 7 μήνες χωρίς αναστολή σε έναν από τους μετανάστες. Στο συγκεκριμένο camp έχουν γίνει ξανά ανάλογες προσπάθειες διεκδίκησης καλύτερων όρων διαβίωσης με κινητοποιήσεις και απεργίες πείνας, με όλες τελικά να καταστέλλονται και καμία να μην ικανοποιεί τα αιτήματα των μεταναστών. Στις 26 Ιουνίου έχει οριστεί το εφετείο στην πόλη των Σερρών για τους 30 μετανάστες που είχαν οδηγηθεί πρώτοδικα στη φυλακή.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ - ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Μέσα σε αυτή τη συνθήκη δεν ξεχνάμε τους πολέμους, τον κατεξοχήν λόγο για τον οποίο οι άνθρωποι ζητούν ένα καλύτερο μέλλον ξεκινώντας αυτές τις διαδρομές από την θάλασσα που καταλήγουν σε πολύνεκρα ναυάγια. Με τις δεκάδες πολεμικές συρράξεις ανά την υφήλιο και την πολεμική μηχανή των κρατών σε ετοιμότητα, η βαρβαρότητα του πολέμου βρίσκεται καθημερινά δίπλα μας. Η καρδία του κόσμου χτυπά στην Παλαιστίνη, σε όσες αντιστέκονται ακόμη απέναντι στο κράτος του Ισραήλ που επιχειρεί να αφανίσει ολοκληρωτικά τον λαό της Παλαιστίνης, με τη γενοκτονική αυτή μηχανή να στηρίζεται από τα δυτικά κράτη αλλά και την Ελλάδα, η οποία είναι σύμμαχος του Ισραήλ. Στέλνει πολεμικό εξοπλισμό, πραγματοποιεί έρευνες για τον στρατό και τον πόλεμο, στηρίζει ηθικά τους "εξαντλημένους" Ισραηλινούς στρατιώτες που ψάχνουν ανάπαυλα στα ελληνικά νησιά και τις πόλεις για να ξεχαστούν από τις δολοφονίες παιδιών και αμάχων. Θα βρισκόμαστε μέχρι τέλους απέναντί τους, γιατί όσοι νομίζουν πως ποτέ δεν αλλάζει τίποτα, χρειάζεται να ξέρουν πως η κινητοποίησή μας και η αντίσταση στο τέλος θα νικήσουν.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Απέναντι σε φράχτες και σύνορα, απέναντι σε κράτη και κεφάλαιο, στους πολέμους και τον εθνικισμό, στις αντιμεταναστευτικές πολιτικές και την ιδεολογική και ηθική καταστολή, απέναντι στους καταπιεστές του κόσμου, την εξουσία και τους ταξικούς διαχωρισμούς.Για όσες σήμερα αντιστέκονται και παλεύουν απέναντι στην καταπίεση, υψώνουμε αναχώματα, γκρεμίζουμε τα τείχη που μας χωρίζουν και με όπλο τη διεθνιστική αλληλεγγύη παλεύουμε για ένα κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης, δικαιοσύνης, χωρίς στρατούς και σύνορα, για την ελευθερία, την ζωή, την αναρχία.

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΛΦΙΑ ΤΑΞΙΚΑ - ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ -ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ 30 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ ΤΗΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ

ΤΕΜΠΗ - ΠΥΛΟΣ - ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ - ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ PUSHBACKS, ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ - Η ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ - ΓΙΑ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

ΕΔΩ ΠΝΙΓΜΕΝΟΙ ΕΚΕΙ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΕΝΟΙ - ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΞΕΝΟΙ

Libertatia, συλλογικότητα για τον ελευθεριακό κομμουνισμό

Πορεία για τα 3 χρόνια από την κρατική δολοφονία στην Πύλο

Κυριακή 14/6, 19:00, 'άγαλμα Βενιζέλου

"Μόλις κατάφερα να ξεφύγω από τον θάνατο στη θάλασσα,

παγιδεύτηκα στον θάνατο της φυλακής"

Αχμεντ, επιζών ναυαγίου 47 ν.μ. νοτιοδυτικά της Πύλου

Τρία χρόνια πριν, στις 14 Ιουνίου του 2023, στα ανοιχτά της Πύλου πραγματοποιήθηκε η μαζικότερη (καταγεγραμμένη) δολοφονία μεταναστών στη σύγχρονη Ευρώπη από το ελληνικό κράτος και πιο συγκεκριμένα από την υπηρεσία του λιμενικού. Σε ένα τόσο μεγάλο συμβάν, η επικοινωνιακή πολιτική δεν μπορούσε να κάνει τα στραβά μάτια. Αφού παρουσίασαν τα ψέματα περί προσπάθειας του λιμενικού για διάσωση, τα οποία αποδομήθηκαν από τα πραγματικά βιντεοληπτικά ντοκουμέντα, η ωμή αλήθεια εμφανίστηκε στο προσκήνιο. Το λιμενικό γνώριζε την ανάγκη βοήθειας του σκάφους και επέλεξε να το ρυμουλκήσει με αποτέλεσμα το αναποδογύρισμα της βάρκας και το θάνατο των 600+ μεταναστών.

Τα κρατικά αφηγήματα προσπαθούν από τη μία να κατευνάσουν τη σημασία αυτών που συμβαίνουν χρησιμοποιώντας προσεκτικές λέξεις που αποδίδουν διαφορετικό νόημα και συναίσθημα και ταυτόχρονα έχουν χτιστεί διαχρονικά ώστε να μην υπάρχουν οι προσδοκώμενες απαντήσεις και αντιστάσεις σε τόσο εξόφθαλμες δολοφονικές πρακτικές. Η αναφορά σε "ναυάγια", σε "τραγωδίες" η συζήτηση για εθνικό πένθος (αναφερόμενοι στην κρατική καπιταλιστική δολοφονία στα Τέμπη) έρχονται να απονοηματοδοτήσουν και να αποπολιτικοποιήσουν τα ζητήματα. Έρχονται να ξεπλύνουν την θανατοπολιτική που επιβάλλουν τα κράτη και ο καπιταλισμός. Η ρατσιστική πολιτική του ελληνικού κράτους, η οχύρωση της εθνικής συνείδησης και ομοιογένειας τόσο σε ιδεολογικό όσο και πρακτικό επίπεδο είναι το έδαφος το οποίο χτίζεται ώστε να περνάνε απαρατήρητες και χωρίς αντιδράσεις, οι δολοφονίες, τα pushbacks, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, η υπερεκμετάλλευση των μεταναστών ως το φτηνό εργατικό δυναμικό.

Διανύουμε μια πολιτική συγκυρία όπου στον παγκόσμιο χάρτη τα κράτη εξοπλίζονται στρατιωτικά και βρίσκονται σε (προ)πολεμική συνθήκη. Είναι λοιπόν άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτό και η παγκόσμια άνοδος της ακροδεξιάς όταν η αντιμεταναστευτική ατζέντα και ο ρατσιστικός λόγος έχει γίνει κοινός τόπος για το σύνολο του καθεστωτικού πολιτικού συστήματος από την σοσιαλδημοκρατία μέχρι την κεντροδεξιά και την ακροδεξιά.

Λίγους μήνες πριν, στο κέντρο κράτησης μεταναστών στη Σιντική Σερρών, οι κρατούμενοι εξεγέρθηκαν και επιχείρησαν να δραπετεύσουν από αυτό το σύγχρονο κολαστήριο με την αστυνομία να σπεύδει άμεσα, καταστέλλοντας την κίνησή τους και συλλαμβάνοντας 30 εξ' αυτών. Την επομένη, οι συλληφθέντες, με ορισμένη από το δικαστήριο προφανώς υπεράσπιση, καταλήγουν να καταδικάζονται με την πρωτοφανή ποινή των 3 ετών, ενώ μάλιστα ένας εξ' αυτών καταδικάζεται σε 3 έτη και 7 μήνες χωρίς αναστολή. Από τότε έχουν πραγματοποιηθεί κι άλλες κινητοποιήσεις για την καλυτέρευση των άθλιων συνθηκών διαβίωσης (έλλειψη τροφής, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και ρουχισμού, ολοκληρωτική απαγόρευση εξόδου και επικοινωνίας, διαρκής επιτήρηση), απεργίες πείνας καθώς και πολλές προσπάθειες απόδρασης, ενώ οι 30 μετανάστες παραμένουν έγκλειστοι. Το εφετείο για την υπόθεσή τους έχει οριστεί στις 26 Ιουνίου στις Σέρρες.

Τα έθνη- κράτη ζουν υπό τον διαρκή φόβο της ένωσης του πολυεθνικού προλεταριάτου που θα δράσει εναντίον τους. Αντιλαμβάνονται ότι η εχθρική πολιτική που ακολουθούν προς τους ντόπιους και τους μεταναστευτικούς πληθυσμούς θα γυρίσει μπούμερανγκ και προσπαθούν να διακόψουν οποιοδήποτε δεσμό. Γι' αυτό απομονώνουν και φυλακίζουν τους μετανάστες, γκετοποιούν πληθυσμούς (πχ Ρομά) και συνεργάζονται με τους φασίστες για τη διάσωση του εθνικού κορμού προς την αναχαίτιση των συνδέσεων.

Μα πριν απ' όλα στη Γάζα και στην Παλαιστίνη δοκιμάζονται τα όρια της θανατοπολιτικής των κρατών και του καπιταλισμού, δοκιμάζεται και σφυρηλατείται η ανθρώπινη αντίσταση. Το ελληνικό κράτος με τη συμμετοχή και την υποστήριξη της γενοκτονίας των Παλαιστινίων, παίρνει "μαθήματα" όξυνσης του πολέμου εναντίον των πλεοναζόντων πληθυσμών. Το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ λειτουργεί σαν λαγός και παράδειγμα για τις χώρες της Δύσης. Ειδικά για την Ε.Ε. που επανεξοπλίζεται σαν αστακός με αγορές όπλων κοντά 1 τρις ευρώ. Οπλικά συστήματα, μιντιακή κάλυψη, πολίτική υπεράσπιση, ανίχνευση, fake news και προπαγάνδα δοκιμάζονται σήμερα στα σώματα των μεταναστ(ρι)ών στα σύνορα της Ε.Ε.

Είμαστε όλες Παλαιστίνιες, είμαστε όλοι μετανάστες.

Καθ' όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, η μετανάστευση αποτελεί μια φυσική και επακόλουθη εξέλιξη και αναγκαιότητα των ανθρώπων προς την αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής. Στη σύγχρονη κοινωνία αυτό το "φαινόμενο" αποτυπώνεται σε μεγάλη κλίμακα για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Ο καπιταλισμός και ο πόλεμος είναι οι συνθήκες οι οποίες οδηγούν ή κυρίως εξαναγκάζουν κατά κόρον ανθρώπους να φύγουν από ένα τόπο και να αναζητήσουν μια πιο ασφαλή συνθήκη. Ο σύγχρονος καπιταλισμός και η παγκοσμιοποίηση της ακραίας εκμετάλλευσης, τα εγκλήματα του κεφαλαίου που οδηγούν στην κλιματική αλλαγή και φυσικά η συνέχιση των αποικιοκρατικών σχέσεων και πολεμικών συγκρούσεων που επιδιώκουν οι σύγχρονες καπιταλιστικές υπερδυνάμεις εξαναγκάζουν εκατομμύρια ανθρώπους να προσπαθούν να διαφύγουν για ένα καλύτερο μέλλον κάπου αλλού. Και εδώ έχουμε το πραγματικό επίδικο και την ίδια την αντίφαση της πολιτικής που ακολουθείται. Η αλήθεια είναι ότι μέσω της παγκοσμιοποίησης και της διασύνδεσης των κρατών μέσω συμφωνιών (π.χ. ΕΕ) η μετακίνηση για τους ανθρώπους της Δύσης, θεωρείται κάτι το φυσιολογικό και πολλές φορές το θεμιτό στο πλαίσιο της συνεργασίας των κρατών. Όταν όμως πρόκειται για την μετανάστευση από τον *Παγκόσμιο Νότο*,την Αφρική, τις αραβικές χώρες, και ιδιαίτερα έπειτα από πολεμικές συρράξεις που οδηγούν σε μαζική μετανάστευση πληθυσμούς εκεί αντικατοπτρίζεται η πολιτική πρακτική των "ανεπτυγμένων" κρατών. Η πολιτική σύμφωνα με την οποία η Δύση συμμετέχει, εντείνει και εξοπλίζει τους πολέμους που εκτυλίσσονται σε τρίτες χώρες, έχει υπάρξει το εφαλτήριο της αποσταθεροποίησης των συνθηκών σε χώρες (ξεκινώντας ήδη από την αποικιοκρατία του 15ου αιώνα μέχρι και σήμερα) και φυσικά στη συνέχεια προσπαθεί να ανακόψει και καταστείλει τη μετανάστευση, στην οποία διαδραματίζει κεντρικό ρόλο. Το ελληνικό κράτος δεν είναι αμέτοχο σε όλο αυτό το παιχνίδι. Ως κράτος μέλος της ΕΕ, μέλος του ΝΑΤΟ αλλά και ως κράτος που υιοθετεί την δική του ατζέντα και στρατηγική για το μεταναστευτικό, έχει πάρει τον ενεργό ρόλο τόσο του φύλακα όσο και του δολοφόνου των μεταναστ(ρι)ών. Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, στην Ελλάδα καταφθάνουν μέσα στα χρόνια δεκάδες χιλιάδες μετανάστες, είτε από τον Έβρο είτε από το Αιγαίο και Λιβυκό Πέλαγος. Σε αυτή τη συνθήκη το ελληνικό κράτος και μέσω συναποφάσεων στα πλαίσια της ΕΕ, έχει αναλάβει την δολοφονική του διαχείριση, ιδιαίτερα σε περιόδους που ονοματίζει το μεταναστευτικό ως μια μεγάλη κρίση ή ακόμη και ως απειλή για την εθνική ενότητα και την δημόσια τάξη. Η δημιουργία και το ύψωμα του φράκτη στον Έβρο με τις καταγεγραμμένες δολοφονίες μεταναστών στα σύνορα από το στρατό, τα καθημερινά pushbacks, που πραγματοποιεί το λιμενικό στις θάλασσες, είναι η αποτύπωση στην πράξη αυτής της προαναφερόμενης πολιτικής διαχείρισης η οποία έχει καταφέρει να εντυπωθεί ως μια κανονικότητα, χωρίς να χρειάζεται πλέον τα περαιτέρω αφηγήματα.

Όμως ο πόλεμος ενάντια στους μετανάστες έχει συνέχεια, βάθος και διαρκώς αναπτύσσεται. Πρόσφατα το ελληνικό κράτος παρουσίασε το νέο αντιμεταναστευτικό νομοσχέδιο που προβλέπει αδιανόητα, ακόμα και με αστικοδημοκρατικά πλαίσια, μέτρα.

1. Καταρχήν καταργείται η επταετία. Μέχρι σήμερα, αν κάποια/ος μετανάστρια/ης βρισκόταν χωρίς νομιμοποίηση στη χώρα, μπορούσε να αποδείξει ότι είναι επτά (7) χρόνια στην Ελλάδα, τότε είχε το δικαίωμα να αιτηθεί άδεια παραμονής χωρίς να έχει προσφυγικό άσυλο. Με πιο πρόσφατες ρυθμίσεις είχε μπει επιπλέον η τριετής εργασία στο ίδιο πλαίσιο. Και τα δύο αυτά μέτρα καταργούνται. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να βρεθεί ένας άνθρωπος χωρίς χαρτιά στη θέση να υποβάλει οποιαδήποτε αίτηση για νομιμοποίηση, έστω της παρουσίας του, ακόμα και αν έχει περάσει δεκαετίες εδώ.
2. Οι ποινές για την παράνομη είσοδο στην χώρα εκτοξεύονται από τους τρεις μήνες στα τουλάχιστον δύο χρόνια, καθώς προβλέπονται ακόμη και τα τρία χρόνια σε περιπτώσεις που κρίνει η αστυνομία και το δικαστήριο ότι είναι επιπλέον επιβαρυντικές. Όπως αναφέρει το νομοσχέδιο, ποινικοποιείται και η παράνομη παραμονή στη χώρα μετά την ολοκλήρωση της διοικητικής διαδικασίας και προβλέπεται φυλάκιση τουλάχιστον τριών ετών, χρηματική ποινή 10.000 ευρώ, μη δυνατότητα μετατροπής ή αναστολής έκτισης ποινής, καθώς και δυνατότητα αναστολής εκτέλεσης ποινής υπό τον όρο δήλωσης του καταδικασμένου πολίτη τρίτης χώρας σε εκούσια αναχώρηση από την Ελλάδα. Η αναστολή εκκινεί με την αναχώρηση από τη χώρα. Δεν τους φτάνει, δηλαδή, που έχουν γεμίσει τα ελληνικά κάτεργα με μετανάστες που καταδικάζονται σε ποινές δεκάδων ετών γιατί κατηγορούνται ως υποτιθέμενοι διακινητές, πλέον ακόμη και να προσπαθήσεις να παραμείνεις στη χώρα και μετά την αρνητική έκβαση της αίτησης ασύλου, ακόμη κι αν δεν έχεις παρανομήσει σε οτιδήποτε άλλο, να κινδυνεύεις όχι μόνο με απέλαση, αλλά με με χρόνια ολόκληρα στη φυλακή...
3. Όμως ακόμη και στις μετανάστριες και στους μετανάστες που έχουν πάρει προσωρινή άδεια παραμονής ο έλεγχος της ζωής τους γίνεται ακόμη πιο ασφυκτικός. Συγκεκριμένα προστίθενται ως αντικειμενικά κριτήρια που αποτελούν κίνδυνο διαφυγής α) η μη ύπαρξη κατοικίας ή γνωστής διαμονής, β) η άνευ προηγούμενης ενημέρωσης των αρμόδιων αρχών εγκατάλειψη ή μεταβολή τόπου κατοικίας ή γνωστής διαμονής και γ) η άρνηση υποβολής σε ταυτοποίηση με βιομετρικά ή άλλα μέσα. Αν κάτι απ' όλα τα παραπάνω δεν συνάδει με τη νέα νομοθεσία η "διοικητική κράτηση" ή ακόμα και η φυλάκιση θα είναι η ποινή.

Μαζί με το νέο αντιμεταναστευτικό νομοσχέδιο έρχεται και το νέο Σύμφωνο της ΕΕ για τη μετανάστευση και το άσυλο στο οποίο, μεταξύ άλλων, γενικεύεται η ταχύρρυθμη διαδικασία συνόρων, κατά την οποία οι αιτούντες/αιτούσες άσυλο θα κρατούνται για 12 εβδομάδες στα σύνορα το δίχως άλλο, εισάγεται και διευρύνεται το πλάσμα δικαίου της «μη συντελεσμένης εισόδου», ώστε να νομιμοποιείται η κράτηση αιτούντων/αιτουσών άσυλο χωρίς πρόσθετες προϋποθέσεις, και επιπλέον, μεθοδεύεται η άμεση επιστροφή όσων αξιολογούνται ως "μη δικαιούχοι διεθνούς προστασίας" ή φτάνουν από τις "ασφαλείς τρίτες χώρες". Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Θεσμοθετείται με τον πλέον "επίσημο" τρόπο η μη τήρηση της αρχής της μη επαναπροώθησης από τα κράτη, ή, ακόμα πιο απλά, τα "pushbacks" γίνονται νόμιμα με σφραγίδα της ΕΕ. Η μη συντελεσμένη είσοδο σημαίνει πως για ένα χρονικό ορίζοντα κάποιων ημερών (συζητάνε για 7 μέρες) ένας άνθρωπος που περνάει τα σύνορα, είναι σα να μην τα έχει περάσει, σα να μην έχει κανένα δικαίωμα να υποβάλει κανένα αίτημα προς εξέταση, στην πραγματικότητα δεν έχει -και πλέον νόμιμα- κανένα ανθρώπινο δικαίωμα. Τα pushbacks, δηλαδή οι δολοφονίες εν ψυχρώ στο Αιγαίο και στα χερσαία σύνορα, δεν θα χρειάζεται πια να γίνονται με κουκούλες και καλυμμένα διακριτικά από τα σκουπίδια του λιμενικού και των συνοριοφυλάκων. Θα γίνονται απολύτως νόμιμα. Η δολοφονία στην Πύλο δεν ήταν εξαίρεση ούτε πριν γίνει, αύριο θα είναι, όμως, και απολύτως σύννομη με το ελληνικό κράτος και την Ε.Ε.

Αναγκαίο υστερόγραφο:

Ο πόλεμος εναντίων των μεταναστ(ρι)ών στην χώρα αυτή έχει μεγάλη ιστορία και συνέχεια. Κομμάτι του δεν είναι μόνο η ρατσιστική ΝΔ και η ακροδεξιά ουρά της. Είναι όλες οι κυβερνήσεις από το ΠΑΣΟΚ του αντιαλβανικού πυρετού, ο ΣΥΡΙΖΑ της εξάπλωσης των στρατοπέδων συγκέντρωσης και της νομιμοποίησης των pushbacks μέχρι την υπερψήφιση του μπόνους των 600 ευρώ στους πραιτωριανούς του κράτους, μόλις μια μέρα μετά την Πύλο, απ΄όλο το πολιτικό φάσμα της Βουλής. Οπότε οι προσπάθειες κάποιων πρώην και επίδοξων κυβερνητικών κομματιών και κομμάτων να πάρουν χώρο στο δρόμο θα πρέπει να μας βρει όλους και όλες απέναντι.

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΥΛΟΥ

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΑ PUSHBACKS, ΤΙΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΩΝ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ 30 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΞΕΓΕΡΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΚΑΜΠ ΤΗΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ

ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΗΡΎΞΕΙ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Ανάρες, Ομάδα Δράσης & Αλληλεγγύης