Παρασκευή 3 Ιουλίου 2026 στις 21.00
Ταινία. Cine Λαμπηδόνα. "También la lluvia" (Ακόμα και η βροχή)
Το Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα σας καλεί την Παρασκευή 3/7/26 στις 9.00μμ στη Λαμπηδόνα (Άλσος Αγίας Τριάδας - Βύρωνας). Θα προβάλουμε την ταινία "También la lluvia" (Ακόμα και η βροχή), σε σκηνοθεσία Icíar Bollaín, 2010. Πρωταγωνιστούν: Gael García Bernal, Luis Tosar, Karra Elejalde. Το σενάριο είναι του Paul Laverty, συνεργάτη του Ken Loach (ο «Ανεμος Χορεύει το Κριθάρι», ο «Ιρλανδέζικος Δρόμος»)
Μια κινηματογραφική ομάδα φθάνει στην Κοτσαμπάμπα της Βολιβίας για να γυρίσει μια ταινία για τον Κολόμβο. Μια ταινία που θα ξεπερνάει τον μύθο του μεγάλου εξερευνητή και θα αποκαλύπτει τη ληστρική του συμπεριφορά απέναντι στον ιθαγενή πληθυσμό.
Οι συνθήκες μοιάζουν ιδανικές: τα άγρια τοπία είναι ίδια με αυτά της εποχής του Κολόμβου, ενώ το χαμηλό βιοτικό επίπεδο των ντόπιων προσφέρει στην παραγωγή όσους κομπάρσους χρειάζεται με μόλις δυο δολάρια το κεφάλι. Αυτή η φτώχεια δεν είναι τυχαία: ακόμη και σήμερα, ο πλούτος της χώρας βρίσκεται στα χέρια ξένων, που αντί για κατακτητές έρχονται πλέον με τη μορφή των πολυεθνικών.
Όμως ούτε ο χρόνος είναι τυχαίος. Βρισκόμαστε στις αρχές του 2000, όταν η κυβέρνηση Μπάνζερ, ακολουθώντας το πρόγραμμα της Παγκόσμιας Τράπεζας, έχει ιδιωτικοποιήσει το νερό της Κοτσαμπάμπα και έχει υποβάλλει περιορισμούς ακόμη και στην χρήση του νερού της βροχής (εξ ου και ο τίτλος της ταινίας, αλλά και το σύνθημα των κινημάτων της εποχής), προκαλώντας οικονομική ασφυξία στον φτωχό πληθυσμό. Αυτό πυροδοτεί τον "Πόλεμο του νερού": μαζικές διαδηλώσεις, γενικές απεργίες, αποκλεισμοί δρόμων και συγκρούσεις με την αστυνομία διαμορφώνουν έναν πραγματικό εμφύλιο πόλεμο που θα επιφέρει το πρώτο μεγάλο πλήγμα στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο: το νερό θα επανέλθει στον δημόσιο έλεγχο, τα κινήματα θα ενισχυθούν και έξι χρόνια αργότερα η χώρα θα πραγματοποιήσει την γνωστή "αριστερή στροφή" με τον Έβο Μοράλες.
Ο Ντάνιελ, ο ντόπιος κομπάρσος που του έδωσαν τον ρόλο του αρχηγού των ιθαγενών κατά του στρατού του Κολόμβου, ηγείται στην πραγματικότητα του κινήματος κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού. Οι διώξεις που υφίσταται ο ίδιος και οι σύντροφοί του από την αστυνομία υπονομεύουν την παραγωγή, ενώ το πολεμικό σκηνικό που σταδιακά διαμορφώνεται θέτει σε κίνδυνο σκηνοθέτη, παραγωγό και ηθοποιούς, που σύντομα θα βρεθούν μπροστά σε σοβαρά ηθικά διλήμματα: να σταθούν στο πλευρό των θυμάτων του σύγχρονου εγκλήματος, παραιτούμενοι έτσι από τα "δυτικά" τους προνόμια και βάζοντας τον εαυτό τους σε πραγματικό κίνδυνο, ή να αρκεστούν στην καταγγελία ενός εγκλήματος που είχε διαπραχθεί αιώνες πριν;
Τρεις ιστορίες καταπίεσης λοιπόν πλέκονται με συμβολικό - ποιητικό τρόπο: τα εγκλήματα των Ισπανών "κονκισταδόρες" κατά των ιθαγενών την εποχή του Κολόμβου, η εκμετάλλευση των φτωχών κομπάρσων από την κινηματογραφική εταιρεία και η αρπαγή του νερού από τις πολυεθνικές.
Η ταινία κέρδισε τρία βραβεία Goya και ήταν η επίσημη ισπανική υποψηφιότητα για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=vFozF1ATuBU
πηγή : https://politistikokentrovirona.blogspot.com/…
πηγή : email που λάβαμε στις 29 Ιουνίου 10h