Πέμπτη 23 Ιουλίου 2026 στις 19.30
Μικροφωνική αλληλεγγύης στα προφυλακισμένα συντρόφια Αθήνα και Θεσσαλονίκη
Κι όμως... φοβάστε.
Όσες μάσκες και να αλλάξει η εξουσία, το αληθινό της πρόσωπο που κρύβεται από κάτω, θα είναι πάντα το ίδιο. Και έτσι συνεχίζεται επ' αόριστο το θέατρο του παραλόγου. Το κράτος παρουσιάζεται σαν θύμα, πράγμα οξύμωρο καθώς το ίδιο αποτελεί τον κυρίαρχο ελεγκτή κάθε πτυχής των ζωών μας. Έχει το θράσος να μιλάει για την αξία της ανθρώπινης ζωής, την ώρα που το ίδιο την αξιοποιεί ή την τσακίζει στον βωμό της επιβολής και της αυτοδυναμίας του.
Το τελευταίο διάστημα , κράτος και τα δεκανίκια του, έχουν εξαπωλήσει για ακόμη μια φορα μια πολυμέτωπη επίθεση στον αναρχικό χώρο και όχι μόνο . Εν ψυχρώ εκτελέσεις ,εργατικά δυστυχήματα, συλλήψεις συντρόφων, δίκες σκευωρίες με στημένες δικογραφίες, ποινικοποίηση των ανθρώπινων σχέσεων και συναναστροφών, κοινωνική επιτήρηση, και πολλά άλλα αποτελούν κάποια παραδείγματα από την πολιτική του ατζέντα , που επιβάλλεται ως η νέα κανονικότητα.
Το πρωί της Τετάρτης 8 Ιουλίου, στο Άργος, οι μπάτσοι εκτελούν πισώπλατα 20χρονο, που δεν σταμάτησε σε έλεγχο της αστυνομίας. Η συγκεκριμένη συνθήκη δολοφονίας από πλευράς των μπάτσων δεν είναι πρωτόγνωρη. Αμέσως δεν άργησε να εμφανιστεί ένα σάπιο κύμα συμπόνιας, και συμπαράστασης προς ένοπλους δολοφόνους του κράτους, από διάφορων ειδών φασιστοειδή σκουπίδια, όπως ο νυν και ο πρώην δήμαρχος του Άργους, Γιάννης Μαλτέζος και Δημήτρης Καμπόσος, σύλλογοι αστυνομικών Θεσσαλονίκης και διάφορα άλλα περιττώματα. Οι μπάτσοι δηλαδή από θύτες και εκτελεστές παρουσιάζονται ξαφνικά ως θύματα.
Δύο μέρες αργότερα, την Παρασκευή 10 Ιουλίου, συλλαμβάνονται από την αντιτρομοκρατική 3 άτομα, μεταξύ αυτών 2 συντρόφια, σε Θεσσαλονίκη και Χανιά, κατηγορούμενα για το πρόσφατο εμπρηστικό μπαράζ. Ύστερα από μικρό χρονικό διάστημα και οι 3 προφυλακίστηκαν ενώ μέσα στις επόμενες μέρες,συλλαμβάνεται και προφυλακίζεται άλλος ένας σύντροφος για την ίδια υπόθεση.
Παράλληλα στην Αθήνα, στις 10 Ιουλίου, τα σκουπίδια της ΕΛΑΣ -υπό την καθοδήγηση του επιθεωρητή Κλουζώ Μιχάλη Χρυσοχοΐδης- συλλαμβάνουν 2 συντρόφια για τον εμπρησμό της τράπεζας Marfin την 5η Μάη 2010 .Την ίδια στιγμή εκδίδεται διεθνές ένταλμα σύλληψης για 3η συντρόφισσά, η οποία διαμένει χρόνια στο Ηνωμένο Βασίλειο. Παρά την προθυμία της να γυρίσει στην Ελλάδα να καταθέσει για την υπόθεση, η συντρόφισσά συλλαμβάνεται στο αεροδρόμιο. Οι συλλήψεις για την Marfin προκύπτουν με βάση.. δεν ξέρουμε ακριβώς τι, μιας και αυτό αλαλάζει κάθε μέρα.
Σε όλες αυτές τις υποθέσεις το κράτος πλέει σε μια θάλασσα πολιτικής θυματοποίησης, ευάλωτο στα σαγόνια της εσωτερικής τρομοκρατίας. Βάζει μπροστά τον καλοδουλεμένο μιντιακό παροξυσμό για να δηλώσει ότι "δεν μας φοβάται". Επομένως βαφτίζει την τρομοκρατία του "αυτοάμυνα" και την καταστολή ως "πρόληψη". Τα Ασβερκα νταγλάρια της (αντι)τρομοκρατικής εμφανίζονται ως οι "υπερασπιστές της δημοκρατίας" και όχι οι εκπαιδευμένοι δολοφόνοι του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Κρίνουμε αυτή την πολιτική ως ιδιαίτερα επικίνδυνη, αφού μπορεί να δικαιολογήσει οποιαδήποτε κτηνωδία ως απαραίτητη ενέργεια για την διασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης.
Το αφήγημα αυτό τροφοδοτείται σε κάθε πτυχή της δημόσιας σφαίρας, με τα μίντια να μετατρέπουν τα λαϊκά δικαστήρια και τον κοινωνικό κανιβαλισμό σε τζάμπα θέαμα μέσα από μικρές και μεγάλες οθόνες. Ρεπορτάζ "για τους καημένους μάχιμους αστυνομικούς των οποίων η ζωή καταστράφηκε" (όσο εκτελούσαν άλλη μια...), κατακλύζουν τα δημοσιογραφικά πρωτοσέλιδα από την πρώτη κιόλας μέρα, οπτικοακουστικό υλικό απ'την καταδίωξη, συνεντεύξεις αρχιμπάτσων και τήλεμπάτσων, αστυνομικά ρεπορτάζ για τους δράστες στην Θεσσαλονίκη, πως συνδέονται τα νήματα της νέας τρομοκρατίας ως συγκοινωνούντα δοχεία, τα λάθη των δραστών, το ελληνικό fbi, (όσο περιμένει σε μια γωνιά η Νικολούλη ενα ψαροκόκαλο να κάνει εκπομπή με το νέο αστυνομικό μελόδραμα), συνεντεύξεις Τύπου από υπουργούς και βουλευτές της ΝΔ, φωτογραφίες συγκεντρώσεων της ΟΝΝΕΔ, οι διακοπές του Κούλη στο Νοσοκομείο Παπαγεωργίου, το χρονικό της Μαρφιν, το χρονικό των διωξεων της Μαρφιν, τις νεες συλλήψεις για την Μαρφιν, το μνημείο της Μαρφιν, τον Αδωνη να κοιτάει το μνημείο της Μαρφιν, φωτογραφίες απο διακοπες, σακίδια Dead kennedys, AI τεχνολογίες , στικακια από καταληψεις μέχρι και από παγκακια.... Με αυτόν ακριβώς τον φρενήρη ρυθμό, μας βομβαρδίζουν τα μίντια καθημερινά.
"Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι για να σιωπήσουμε, κι άλλοι τόσοι για να μιλήσουμε. Ένας λόγος για να μιλήσουεμ είναι πως κάθε λέξη που λέγεται αυτή την εποχή καταγράφεται σαν να ανήκει σε κάποιους, εγκλωβίζεται ή θέλει να εγκλωβίσει χιλιάδες άλλους. Είναι συνένοχη αυτών που μιλάνε στην θέση των άλλων, εκείνων που συνεχίζουν να μιλάνε για αυτούς που σιωπούν..."( Επαναστράτιες απο τις γυναικείες φυλακές Ρεμπίμια, στην Ρώμη, 1982)
Μέσα απ' αυτό τον οχετό πληροφοριών, κλιμακώνεται η πολυμέτωπη επίθεση στον αναρχικό χώρο, η οποία εργαλειοποιείται στα πλαίσια της προεκλογικής περιόδου. Το κράτος επιτίθεται στα αναρχικά υποκείμενα όπως, όπου και όσο μπορεί ,χρησιμοποιώντας πολυπληθή μέσα : Τακτικές επιθέσεις σε χώρους αγώνα και σε καταλήψεις, αιφνίδιες "μπούκες" σε σπίτια ατόμων, κλοπή και καταστροφή προσωπικών αντικειμένων, τραμπούκικους ελέγχους , βίαιες συλλήψεις απο το πουθενά και βασανισμούς εντός των αστυνομικών τμημάτων μέχρι και στημένες δικογραφίες προκειμένου να πλοιρούνται τα απαιτούμενα κριτήρια του 187Α ... Κι αυτά είναι μόνο ένα μικρό δείγμα των τακτικών που επιστρατεύει ο κρατικός μηχανισμός εναντίον μας.
Ταυτόχρονα, μέσα απο μία ρητορική ηθικολογίας, καταδικάζει τον αναρχικό χώρο για "ασέβεια απέναντι στην ανθρώπινη ζωή", το ίδιο το κράτος το οποίο -ακόμη και με όρους τυμβωρυχίας- συντηρεί την πολιτική του υπεραξία πατώντας επι πτωμάτων: δολοφονίες εργατών στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, ναυάγια με εκατοντάδες νεκρές μετανάστριες, ,μιλιταριστικές προοπτικές που θέλουν να σε ωθήσουν να πεθάνεις για την πατρίδα, εξώσεις σπιτιών με κανιβαλιστικές διαδικασίες, αυτά και πολλά άλλα αποτελούν κάποια από τα παραδείγματα της σάπιας ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας. Συνεπώς , είναι τρομερά ειρωνικό το κράτος, να μας αυτοπαρουσιάζεται ως υπερασπιστής των ζωών μας.
Για μας, μέσα σε ένα καθεστώς γενικευμένου πολέμου, η βία απέναντι στο κράτος και στα δεκανίκια του, είναι η ηθικότερη μορφή υπεράσπισης της ζωής.
"Εσείς που δικάζεται από τα κανάλια: εσείς που οπλοφορείτε νόμιμα και ρίχνεται απευθείας στο κεφάλι: Εσείς που εξαργυρώνεται από τον θάνατο το εκλογικό σας μέλλον, ακούστε πως: Αν είναι "αθώοι" έχουν όλη μας την αλληλεγγύη, αν είναι "'ένοχοι" έχουν ακόμη περισσότερη. Γιατί κάποιες από εμάς, πεθαίνουν χώρις όνομα στα εργοστάσια σας, γιατί κάποιοι από εμάς μπαίνουν στο τρένο και δεν γυρίζουν ποτέ, γιατί αυτοί που μας δολοφονούν χαμογελώντας, έχουν το θράσος να μιλάνε για ηθική. Λευτεριά στα αιχμάλωτα συντρόφια στην Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα."
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΓΚΛΕΙΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ
ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΞΙΕΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΥΨΙΣΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
ΒΙΑ ΣΤΗΝ ΒΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΜΗΤΗΡΗΣ, SARA , SANDRO ΠΑΡΟΝΤΕΣ
Αναρχικές/Αναρχικοί στα Γιάννενα
Ιούλιος 2026