Παρασκευή 24 Ιουλίου 2026 στις 18.30
Εκδήλωση - ενημέρωση με δικηγόρο για την υπόθεση της 01/07 στη Θεσσαλονίκη
Παρασκευή 24/07 18:30 ελευθεριακός χώρος σαμπό το ωραριο θα τηρηθεί λόγω επικοινωνίας με τα 3 έγκλειστα συντρόφια
Ξημερώματα Παρασκευής 10/7 πραγματοποιούνται έφοδοι σε σπίτια σε Χανιά και Θεσσαλονίκη και συλλαμβάνονται 2 συντρόφια και ένα ακόμη άτομο, με πρόσχημα τον πρόσφατο εμπρησμό στο σπίτι της πολιτεύτριας της ΝΔ Αφροδίτης Νέστορα. Η αντιτρομοκρατική, με τον γνωστό τρόπο που λειτουργεί, άφησε για ώρες τον σύντροφο και τη συντρόφισσα χωρίς καμία επικοινωνία με δικηγόρο, ενώ στην περίπτωση της συντρόφισσας παρέμενε άγνωστο ακόμη και το αν βρίσκεται στα Χανιά ή στη Θεσσαλονίκη. Σε συνέχεια αυτών, όπως είθισται σε τέτοιες περιπτώσεις, η αντιτρομοκρατική προχώρησε και ακόμη παραπέρα, καθηλώνοντας τα συντρόφια και παίρνοντας αποτυπώματα με τη βία ξεπερνώντας και τον ίδιο της τον εαυτό. Την επόμενη μέρα οδηγούνται στον εισαγγελέα όπου τους απαγγέλλονται πολύ βαριές κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα. Τα συντρόφια λαμβάνουν προθεσμία να απολογηθούν στην ανακρίτρια την Τρίτη 14/07, ενώ, καθώς η διογκωμένη δικογραφία τούς δόθηκε καθυστερημένα τη Δευτέρα, αφέθηκε ελάχιστος χρόνος για την ανάγνωσή της. Οι κακουργηματικές κατηγορίες που τους αποδόθηκαν είναι ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο -τετελεσμένη και σε απόπειρα-, εμπρησμός, έκρηξη, κατοχή εκρηκτικών, καθώς και συγκρότηση τρομοκρατικής οργάνωσης (υπό τον "αντι"τρομοκρατικό νόμο 187Α). Τα συντρόφια αρνούνται τις κατηγορίες και προφυλακίζονται έπειτα από τη σύμφωνη γνώμη εισαγγελέα και ανακριτή.
Στις 16/07 συλλαμβάνεται από την αντιτρομοκρατική ένας ακόμη σύντροφος κοντά στο σπίτι όπου διέμενε, στον οποίο ακολουθείται η ίδια τακτική και του αποδίδονται οι ίδιες κατηγορίες. Η δίωξη του βασίζεται αφενός στη ψευδή κατάθεση του τρίτου κατηγορουμένου και αφετέρου στην πολιτική του δράση τα τελευταία χρόνια στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Έπειτα στις 20/7 απολογείται στον ανακριτή και αποφασίζεται επίσης η προφυλάκισή του. Ενώ ο σύντροφος αρνείται όλες τις κατηγορίες και δηλώνει πώς στοχοποιείται διότι διατηρούσε φιλικές και συντροφικές σχέσεις με τα δύο συντρόφια που κατηγορούνται για την ίδια υπόθεση, εισαγγελέας και ανακριτής συμφωνούν στην προφυλάκισή του, επιβεβαιώνοντας τον προειλημμένο χαρακτήρα της συγκεκριμένης απόφασης και τον έλεγχο της δικαστικής εξουσίας από τα πολιτικά λόμπι. Είναι άξιο αναφοράς δε, πως δε δόθηκε καν το περιθώριο να εξεταστούν από την ανικρίτρια, οι μάρτυρες υπεράσπισης. Έτσι η προφυλάκιση του συντρόφου μας με μηδενικά αποδεικτικά στοιχεία και χωρίς πλήρη εξέταση των αθωωτικών στοιχείων έρχεται για άλλη μια φορά να επιβεβαιώσει το μένος και την εκδικητικότητα του κράτους απέναντι στον αναρχικό χώρο και απέναντι σε όσους αγωνίζονται.
Από την πρώτη στιγμή, το κράτος, με βραχίονά του τα ΜΜΕ, που αναπαράγουν πάντα πιστά και άκριτα την προπαγάνδα του, σπεύδει να θωρακίσει επικοινωνιακά τη νέα κατασταλτική του επιχείρηση, προδικάζοντας την έκβαση της υπόθεσης προτού καν προλάβει αυτή να φτάσει στα χέρια της αστικής δικαιοσύνης. Μεταφέροντας αυτούσια το λόγο της αστυνομίας, η "ανεξάρτητη" δημοσιογραφία λοιδορεί και διαπομπεύει τα συντρόφια και ύστερα παρουσιάζοντάς τα ως κομμάτι ενός "σκληρού πυρήνα αναρχικών" στοχοποιεί την πολιτική τους δράση. Συγκεκριμένα, όσον αφορά τη συντρόφισσα, την καταδεικνύουν ψευδώς ως μέλος της οργάνωσης "Αναρχική Δράση", συνδέοντάς την αυθαίρετα με 28 επιθέσεις. Παράλληλα, για τον σύντροφο διατυμπανίζουν το δήθεν πλούσιο ποινικό του παρελθόν, το οποίο περιλαμβάνει δυο ολόκληρες προσαγωγές αθροιστικά. Δε διστάζουν μάλιστα να διαρρεύσουν προσωπικές πληροφορίες, ενώ για λίγο μισθό παραπάνω, φτάσανε στο σημείο να δημοσίευσουν ακόμη και φωτογραφίες των ίδιων. Η ίδια τακτική ακολουθήθηκε και για τον τρίτο σύντροφο που συνελήφθη, καθώς μέσω διαρροής σε δημοσιεύματα τονίζεται παραπλανητικά η εμπλοκή του σε προηγούμενες δικαστικές υποθέσεις.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι συλλήψεις που γίνανε στα πλαίσια της υποτιθέμενης εξιχνίασης της υπόθεσης της Μαρφίν. Για μια ιστορία χιλιοπαιγμένη που μετρά δεκαέξι χρόνια εσχάτως, φαίνεται πως αρκούν για ακόμη μια φορά οι γελοίες μεθοδεύσεις της κρατικής ασφάλειας περί ανώνυμων μέηλ και ταυτοποίησης ατόμων μέσω σωματότυπων και ιδιαίτερων αξεσουάρ για να οδηγηθούν εκ νέου αδίκως άνθρωποι στη φυλακή. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας παρακολουθεί απλώς με απάθεια αυτό το κακοστημένο παιχνίδι ηθικής εξόντωσης για να χειροκροτήσει στο τέλος την απονομή δικαιοσύνης που κρίνει ότι επέρχεται μέσα από ένα κύμα μαζικών συλλήψεων. Από κοντά και διάφορα "μη αιρετά και αδιάφθορα" πρόσωπα κύρους σπεύδουν να συγχαρούν την Ελληνική αστυνομία και τον πολιτικό προϊστάμενό της Μιχάλη Χρυσοχοΐδη για την αποτελεσματική τους δουλειά, και δε διστάζουν να επιτεθούν σε όσους εκφράζουν τη δυσπιστία για τη διαφάνεια των διαδικασιών που οδήγησαν στη σύλληψη των φερόμενων ως δραστών.
Ας μη γελιόμαστε, η αναμόχλευση της υπόθεσης της Μαρφίν, όπως φυσικά και των συντρόφων στη Θεσσαλονίκη ούτε αθώα είναι, ούτε επαγγελματισμό των αστυνομικών αρχών αποπνέει, ούτε θέλει να δικαιώσει τη μνήμη κάποιου νεκρού. Πιο πολύ την αφετηρία για μια συντονισμένη ιδεολογική επίθεση φαίνεται να αποτελεί, που τόσο πολύ έχει ανάγκη το αστικό στρατόπεδο για να συνεχίσει με ασφάλεια να εξαπλώνεται και να ρημάζει τον τόπο. Ή, ακόμα καλυτέρα, θα λέγαμε ότι αποτελεί τη συνέχεια μιας άθλιας προπαγάνδας, που εδώ και δεκαετίες διαχέεται με στόχο την ποινικοποίηση και εξουδετέρωση κάθε μορφής πολιτικής δράσης, ώστε να διαμορφωθεί ένα τοπίο κοινωνικής νηνεμίας και άκριτης υποταγής στο κυρίαρχο σύστημα. Είναι ξεκάθαρο ότι άνθρωποι οδηγούνται στη φυλακή για πολιτικά συμφέροντα, για να ικανοποιηθούν δηλαδή οι ακροδεξιές ιδεοληψίες των νεοδημοκρατών περί τέλους της ιδεολογικής ηγεμονίας της αριστεράς και της "τυφλής βίας" του αντιεξουσιαστικού χώρου. Κρίσιμος αρωγός, λοιπόν, σε όλη αυτή τη λυσσαλέα κατασταλτική επιχείρηση δεν είναι άλλος από την δικαστική εξουσία, η οποία μόνο αμερόληπτη δεν είναι και η οποία στην προκειμένη περίπτωση όπως φαίνεται, προβαίνει σε διώξεις και προφυλακίζει κατά παραγγελία της αντιτρομοκρατικής. Είναι τέτοια η πρεμούρα τους για παραδειγματική τιμωρία κάποιων υποτιθέμενων ενόχων και κυρίως για διατήρηση του κλίματος στοχοποίησης του αναρχικού χώρου που δε διστάζουν να χρησιμοποιήσουν το παραμικρό στοιχείο ως επιβαρυντικό προς επίρρωση των διώξεων.
Εμείς απο την πλευρά μας, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι διώξεις αυτές, που αντανακλούν μια συνολική επίθεση στο αναρχικό κίνημα, δε συμβαίνουν σε κενό πολιτικό χρόνο. Είναι προφανές πως το ελληνικό κράτος έχει εισέλθει σε μια φάση εντατικής πολεμικής προετοιμασίας, την ίδια στιγμή που το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα βρίσκεται σε μία περίοδο βίαιης αναδιάρθρωσης της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ζωής. Ο πόλεμος δεν αποτελεί εξαίρεση στην κατά τ' άλλα "ομαλή" λειτουργία του καπιταλισμού, αλλά θεμελιώδες στοιχείο του πάνω στο οποίο δομείται η φαινομενική ειρήνη και ευημερία του δυτικού κόσμου. Έτσι το ελληνικό κράτος που στηρίζει ενεργά τις γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις και τις πολεμικές συρράξεις που πυροδοτεί ο άξονας ΗΠΑ-Ισραήλ σε διάφορα μήκη και πλάτη του πλανήτη, χρειάζεται να εξασφαλίσει πρώτα την εσωτερική του συνοχή. Και αν μη τι άλλο, για να συμβεί αυτό, οφείλει να εξοστρακίσει όποιον διασπά την εθνική ταυτότητα, όποιον δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, όποιον αμφισβητεί την κυρίαρχη τάξη πραγμάτων και αγωνίζεται για την ανατροπή αυτού του εκ φύσεως σάπιου συστήματος. Πρόκειται ασφαλώς για την κατασκευή του εσωτερικού εχθρού!Αναμφίβολα, η κατασκευή εχθρών στο εσωτερικό της κοινωνίας αποτελεί άλλη μία πρακτική αποπροσανατολισμού του δημοσίου διαλόγου από τους υπαίτιους της εκμετάλλευσης, της φτώχειας και της εξαθλίωσης.Και ο εχθρός αυτός εντοπίζεται διαχρονικά, πρώτα και κύρια στο πρόσωπο των μεταναστ(ρι)ών και των Ρομά, απέναντι στους/ις οποίους/ες εξαπολύεται ένας πόλεμος με πνιγμούς, χιλιάδες φυλακίσεις για μικροπαραβάσεις, με διοικητικές κρατήσεις για "παράνομη" είσοδο στη χώρα, με αστυνομικά πογκρόμ σε οικισμούς διαμονής τους, με την δρακόντεια αυστηροποίηση της δυνατότητας έκδοσης ασύλου και νομιμοποιητικών εγγράφων, με επαναπροωθήσεις και σφαίρες στο ψαχνό. Τα συντηρητικά αντανακλαστικά που επιμελώς καλλιεργεί εδώ και μια δεκαετία το αστικό στρατόπεδο, φαίνεται να πιάνουν τόπο καθώς από αυτά εξάγεται η απαραίτητη συναίνεση του κοινωνικού σώματος που μετατρέπεται σε παραίτηση, άμεσα εκφραζόμενη από την παγερά αδιάφορη στάση των πολιτών μπρος σε μια σειρά γεγονότων και πολιτικών υποθέσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η δολοφονία του 20χρονου Θοδωρή Ζαβραδινού στο Άργος η οποία συνοδεύεται μέχρι στιγμής από μια τουλάχιστον αναιμική και αναντίστοιχη αντίδραση σε επίπεδο δρόμου.
Στη σημερινή συγκυρία λοιπόν, το ελληνικό κράτος προχωρά στη σύναψη ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου στο εσωτερικό του, με το οποίο θέλει να σφραγίσει το τέλος της μεταπολίτευσης και να εγκαινιάσει ενα ασφυκτικό πλαίσιο βαρβαρότητας και εκμετάλλευσης χωρίς εναλλακτική προοπτική. 'Ενα σχέδιο οικονομικά και παραγωγικά σίγουρα αποδοτικό, καθώς βρίσκεται σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις επιταγές του διεθνούς κεφαλαίου για ανάπτυξη μέσω της ενίσχυσης της πολεμικής βιομηχανίας, των αλλεπάλληλων ιδιωτικοποιήσεων και των κρατικών περικοπών, κοινωνικά ομως δολοφονικό. Έτσι, κοινωνικά αγαθά που είχαν κατακτηθεί με κόπο και αίμα στο παρελθόν και μοιάζανε τις προηγούμενες δεκαετίες δεδομένα λόγω της ύπαρξης του κράτους πρόνοιας, καταλύονται για να αποτελέσουν εμπόρευμα πλέον στα πλαίσια μιας νεοφιλελεύθερης διαχείρισης που στο δυτικό κόσμο μετράει τουλάχιστον 40 χρόνια "επιτυχούς" εφαρμογής. Από μια ήπια και κοινωνικά ευμενή διακυβέρνηση, το κράτος μετατοπίζεται στην υιοθέτηση ενός μοντέλου σκληρής και άκαμπτης αντιμετώπισης των κοινωνικών αγώνων. Η αδιάλλακτη στάση του απέναντι στον αγώνα της κοινότητας των κατειλημμένων Προσφυγικών και την απεργία πείνας του συντρόφου Αρίστου με αποτέλεσμα τον παρολίγο θάνατό του και χωρίς να γνωρίζουμε ακόμα τις μόνιμες βλάβες που έχουνε προκληθεί στην υγεία του, μαρτυρά το παραπάνω. Έπειτα σε μεγαλύτερη κλίμακα, η διάλυση του εθνικού συστήματος υγείας, η απαξίωση της δημόσιας παιδείας καθώς και η ολοένα οικονομικά πιο δυσβάστασταχτη πρόσβαση σε αγαθά όπως στέγη, ρεύμα, τροφή που συνεπάγεται η ακρίβεια, αποτυπώνουν ανάγλυφα τα τραγικά αποτελέσματα αυτής της πολιτικής.
Για την απρόσκοπτη και ομαλή συνέχιση βέβαια των νεοφιλελεύθερων πειραματισμών και την υλοποίηση των πολεμικών σχεδίων δίχως κοινωνικούς κραδασμούς, είναι απαραίτητη η ισοπέδωση οποιασδήποτε μορφής αντίστασης στο υπάρχον κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο. Ο αναρχικός χώρος λοιπόν ως το πιο συνειδητοποιημένο και μαχητικό κομμάτι της κοινωνικής βάσης δε θα μπορούσε να μείνει έξω απο το στόχαστρο της καταστολής. Το έδαφος γι' αυτήν την ιδεολογική επίθεση που δεχόμαστε αυτή τη στιγμή είχε ήδη προετοιμαστεί μέσα από την απαγόρευση των συγκεντρώσεων, την άρση του ακαδημαϊκού ασύλου και την απονέκρωση των πανεπιστημιακών χώρων, την εκκενώση καταλήψεων με σκοπό την συρρίκνωση του "ζωτικού χώρου" και των αντιστάσεων και σε νομικό επίπεδο φυσικά, με την αυστηροποίηση του Ποινικού κώδικα. Σε αυτή τη συνθήκη, τα αγωνιζόμενα υποκείμενα που τολμούν να παρεκκλίνουν από τη δυσβάσταχτη συνθήκη - την οποία οι άνθρωποι έχουν καταδικαστεί σε παγκόσμιο επίπεδο να αναπαράγουν απαρέγκλιτα -, που αμφισβητούν την αμείλικτη πραγματικότητα με ορίζοντα έναν καλύτερο κόσμο, στοχοποιούνται ως επικίνδυνα και εγκληματικά στοιχεία των οποίων η δράση είναι αναγκαίο να εξαλειφθεί προς όφελος της "κοινωνικής ειρήνης". Έτσι λοιπόν και τώρα ξεθάβουν από τη μια την υπόθεση της Μαρφίν και από την άλλη αναδεικνύουν με περίσσιο ζήλο και επιλεκτική ευαισθησία την υπόθεση των εμπρησμών στις οικίες στελεχών της ΝΔ που οδήγησε στη σύλληψη και προφυλάκιση των συντρόφων μας.
Αλήθεια όμως, ποιοι είναι αυτοί που θα μας μιλήσουν για την αξία της ανθρώπινης ζωής; Πότε ακριβώς ενδιαφέρθηκαν οι δυνάστες για την ανθρώπινη ζωή για να την προασπίσουν τώρα; Όταν βουλιάζουν βάρκες μεταναστών στο Αιγαίο που οδηγούν με απόλυτη βεβαιότητα στον πνιγμό τους, όταν θεσπίζουν αντεργατικούς νόμους που νομοτελειακά έχουν ως αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση των θανάτων εν ώρα εργασίας, όταν η χρόνια και ενσυνείδητη αμέλειά τους για τις υποδομές του σιδηροδρόμου οδήγησε στα Τέμπη στη δολοφονία πάνω από 57 ανθρώπων ή μήπως όταν συνεχίζουν επίμονα να οπλίζουν τα χέρια των αμετανόητων μπάτσων δολοφόνων-βιαστών; Ας μη γελιόμαστε, απέναντί μας έχουμε ένα αδίστακτο κράτος-δολοφόνο που κάθε του κίνηση στοχεύει στην εμπέδωση της παντοδυναμίας του. Αντιστοίχως λοιπόν οι διώξεις των τελευταίων ημερών έχουν διπλή διάσταση. Αφενός, στοχεύουν στο κομμάτι της επικοινωνίας, στο συμβολικό δηλαδή επίπεδο στο οποίο επενδύει το κράτος, θέλοντας να δημιουργήσει μια επίπλαστη εικόνα ακλόνητης νομιμότητας και ακέραιης απονομής δικαιοσύνης. Αφετέρου στοχεύουν σε πρακτικό επίπεδο, στην αποδυνάμωση του αναρχικού χώρου σε απόλυτους αριθμούς τόσο λόγω των ολοένα αυξανόμενων έγκλειστων συντρόφων και συντροφισσών όσο και λόγω της διάχυσης φόβου που δρα ανασταλτικά στην εμπλοκή νέου κόσμου στον αγώνα για μια ζωή χωρίς δυνάστες.
Σε όλα αυτά εμείς απαντάμε πως δεν κάνουμε ούτε βήμα πίσω. Στα εκατοντάδες χρόνια αδικίας και εκμετάλλευσης οι αντιστάσεις των καταπιεσμένων άλλαξαν την ιστορία σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου. Όσο προσπαθούν να καταστήσουν κανονικότητα την υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής, τόσο οι αγώνες μας θα μπαίνουνε ανάχωμα στα σχέδιά τους. Απο την πλευρά μας χαιρετίζουμε τις πράξεις αντίστασης, τους αγώνες ενάντια στην καταπίεση μακριά απο τα κατασκευασμένα διλλήματα και τις εσχατολογίες που ο αστικός κόσμος θέτει για να καταστείλει και να ενσωματώσει τα επαναστατικά κινήματα. Διότι όλα αυτά τα διλήμματα δεν αποτελούν παρά ύπουλους διαχωρισμούς που στοχεύουν στη δημιουργία ενός ομοιόμορφου και απαθούς κοινωνικού συνόλου που θα αρκείται να συναινεί σιωπηλά στον κανιβαλικό κόσμο του ανελέητου ανταγωνισμού, της κατίσχυσης του ατομικού συμφέροντος και των τάσεων ιδιώτευσης και εν τέλει του αδιάκοπου αλληλοσπαραγμού. Διακρίνουμε δύο δρόμους λοιπόν: είτε της αταλάντευτης αλληλεγγύης και ενότητας, είτε της συναίνεσης στην πολιτική τυμβωρυχία, την υποκρισία και τα ψέματα. Εμείς διαλέγουμε ξεκάθαρα πλευρά και στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα στο πλάι των έγκλειστων και των αιχμαλώτων του κοινωνικού και ταξικού πολέμου. Με φλογισμένα μάτια που μαρτυρούν πως τίποτα δεν τελείωσε, οφείλουμε να συσπειρωθούμε ενάντια στη συντονισμένη ιδεολογική επίθεση που δέχεται ο αναρχικός χώρος, να συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τη ζωή και με ακόμα περισσότερο πείσμα και αυταπάρνηση να πάλεψουμε ώστε να μη συνηθίσει η κοινωνία μας το θάνατο.
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ ΜΠΑΤΣΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΓΕΡΑ ΩΣ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ
ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ
ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ
Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στα 3 συλληφθέντα συντρόφια για την υπόθεση της Θεσσαλονίκης
Εικόνες:
