Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2026 στις 19.00
Αντιφασιστική Συγκέντρωση/πορεία για τον Παύλο Φύσσα
Κείμενο - Κάλεσμα της Κατάληψης Ευαγγελισμού για τον Αντιφασιστικό Σεπτέμβρη
Συγκέντρωση και πορεία για τον Παύλο Φύσσα στις 18/9 στις 19:00 στην πλ. Λιονταριών
Συγκέντρωση και πορεία για τη Ζακι και τον Μοχάμεντ Καμραν στις 21/9 στις 19:00 στην πλ. Λιονταριών
Τα τελευταία χρόνια η επάνοδος της ακροδεξιάς ρητορικής στην Ευρώπη αλλά και ευρύτερα στον κόσμο είναι ραγδαία. Από τις ξενοφοβικές και αντιπροσφυγικές/αντιμεταναστευτικές πολιτικές της ΕΕ και διαφόρων κρατών (Ουγγαρία, Αυστρία, Ιταλία, Ελλάδα…), μέχρι την άνοδο αμιγώς ακροδεξιών, ναζιστικών κομμάτων στην κεντρική πολιτική σκηνή χωρών όπως η Γερμανία (AfD), η Ιταλία (Λίγκα του Βορρά), η Γαλλία (Εθνικό Μέτωπο), η Αυστρία αλλά και αλλού. Από την ολοένα αυξανόμενη απήχηση που λαμβάνουν πρόσωπα όπως ο Ιλον Μασκ, ο Τσάρλι Κερκ και άλλοι νεοναζί, καθώς και από την πλήρως φασίζουσα πολιτική του Τραμπ, την άνοδο φασιστικών φιλοαμερικανικών κομμάτων σε χώρες της Λατινικής Αμερικής (Βολιβία, Χιλή, Αργεντινή), μέχρι φυσικά και την ολοκληρωτική καταστροφή στη Γάζα και την Δυτική Όχθη και την εξολόθρευση του Παλαιστινιακού Λαού από το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ. Στον δικό μας "ελλαδικό" μικρόκοσμο, η νεοφιλελεύθερη πολιτική κράτους και κεφαλαίου, προωθεί διαρκώς φασιστικό λόγο, ρατσιστικό οχετό, ξενοφοβία και ομοτρανσφοβία, όσο εντείνει τον ταξικό και κοινωνικό ανταγωνισμό και την εξαθλίωση των ζωών μας. Από τη μια, κλείνει το μάτι στην ακροδεξιά πτέρυγα της κοινωνίας, για να την έχει από κοντά στις επερχόμενες εκλογές, από την άλλη προωθεί τον λόγο αυτό, με απώτερο σκοπό τον αποπροσανατολισμό της κοινωνίας από τον πραγματικό εχθρό, από την ταξική σύγκρουση και τον κοινωνικό κανιβαλισμό που επικρατεί. Όλο αυτό το σκηνικό τοπικό και παγκόσμιο, έρχεται να συμπληρωθεί με την αποφυλάκιση του αρχινεοναζί Κασιδιάρη και τις διακηρύξεις του περί κόμματος, την προσπάθεια ανοίγματος γραφείων του Εθνικού Μετώπου, καθώς και την γενικότερη αύξηση της φασιστικής παρουσίας - αν και φυσικά σε μικρές ομάδες, κυρίως ανηλίκων, που βγαίνουν για λίγο και σκορπάνε γρήγορα - σε διάφορες γειτονιές των πόλεων ή/και σχολεία, όπως και στο Ηράκλειο.
Φυσικά, όπως λέει και μία λαϊκή ρήση: "Ο μόνος λόγος που ο φασισμός συνεχίζει και υπάρχει, είναι γιατί κάποιοι κατά καιρούς του έκαναν ειρήνη". Η λαϊκή κοινωνική βάση δεν ξεχνάει τους αγώνες που δόθηκαν ιστορικά ενάντια στον φασισμό από την κατοχή και τον εμφύλιο, μέχρι τη Χούντα και μετά τη μεταπολίτευση με την γένεση της Χρυσής Αυγής και τις συγκρούσεις σε επίπεδο γειτονιών και δρόμου για χρόνια. Επίσης, δεν ξεχνάει πως το κεφάλαιο και το κράτος, εγκόλπωσε, είτε την ακροδεξιά ιδεολογία, είτε τους ίδιους τους εκφραστές της. Δεν ξεχνάει πως οι ταγματασφαλίτες και οι μαυραγορίτες της κατοχής, και οι δικτάτορες της Χούντας πήραν θέση στις μετέπειτα κυβερνήσεις, ενώ οι αντιστασιακοί γέμισαν τα κελιά της εξορίας. Δεν ξεχνάει ποιοι έκαναν τα γλυκά μάτια στα χρυσαύγουλα όταν μπήκαν στη Βουλή (βλ. Ντόρα Μπακογιάννη), ούτε ποιοι ακροβάτησαν την σκάλα της πολιτικής και της εξουσίας από την ακροδεξιά (Βορίδης, Πλεύρης, Άδωνις Γεωργιάδης). Επίσης, δεν ξεχνάει πως κομμάτια της αριστεράς (όπως η ΑΡΑΣ), αντί να συσπειρώνονται γύρω από το αντιφασιστικό πρόταγμα, γίνονται το δεξί, ή μάλλον καλύτερα το αριστερό, χέρι της εξουσίας και επιδίδονται σε επιθέσεις και προβοκατορολογία ενάντια στον αναρχικό χώρο, προσπαθώντας να εξουσιάσουν πάνω στο κίνημα και να το καθοδηγήσει. Τέλος, κανείς δεν ξεχνάει πως ο φασισμός δεν νικήθηκε σε δικαστικές αίθουσες, ούτε στα τηλεοπτικά πάνελ και στις δήθεν δημοκρατικές δηλώσεις των τρομαγμένων νεοφιλελεύθερων (βλ. Μέρκελ που δάκρυσε με την άνοδο του AfD). Ο φασισμός κατατροπώθηκε από τη λαϊκή οργή, την κοινωνική αντίσταση, την ταξική συνείδηση, τις από κοινού δράσεις μεταναστριών και ντόπιων, την αναρχική μαχητικότητα και αποφασιστικότητα, το δρόμο και τις γειτονιές που δόθηκαν για χρόνια μάχες σώμα με σώμα, που υψώθηκε ανάχωμα και περιφρουρείται μέχρι και σήμερα.
Ο αντιφασιστικός Σεπτέμβρης δεν είναι μια φράση κενή νοήματος, δεν είναι κούφιες λέξεις. Το αίμα δεν γίνεται νερό και η μνήμη δεν γίνεται σκουπίδι. Στις 18 Σεπτέμβρη του 2013 ναζί της Χρυσής Αυγής με αρχηγό τον Ρουπακιά, επιτίθονται στον Παύλο Φύσσα και τον μαχαιρώνουν, σκοτώνοντάς τον. Λίγους μήνες πριν είχε δολοφονηθεί από ναζί ο Σαχζατ Λουκμάν, μετανάστης εργάτης, ενώ αμέτρητες επιθέσεις είχαν γίνει σε εργάτ(ρι)ες, μετανάστ(ρι)ες, καταλήψεις, αναρχικούς/ες/α και αντιφασίστ(ρι)ες. Στις 21 Σεπτέμβρη του 2019 δολοφονείται από δυο "ευυπόληπτους μαγαζάτορες" και 4 μπάτσους στο κέντρο της Αθήνας, στην Ομόνοια, ο Ζακ Κωστόπουλος, η Zackie Oh, ο οποίος υπέκυψε στα αμέτρητα χτυπήματα που δέχτηκε ενώ κειτόταν στο έδαφος. Και τι δεν είπαν για να τους καλύψουν. "Ληστεία, ναρκομανής, γκέι, τρανς, ευυπόληπτοι μαγαζάτορες, ανήσυχοι πολίτες, μπάτσοι που έκαναν τη δουλειά τους, διατάραξη κοινωνικής ειρήνης". Δηλαδή ομοτρανσφοβία, τοξικοφοβία και κυρΠαντελισμός. Στις 21 Σεπτέμβρη λίγα χρόνια αργότερα, το 2024, λίγο παραδίπλα, στο ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα δολοφονείται ο Μοχάμεντ Καμράν, μετανάστης εργάτης, μετά από άγριο βασανισμό του από τα ένστολα σκουπίδια. Φυσικά, αυτά δεν είναι τα μοναδικά περιστατικά ούτε παρακρατικής ούτε αστυνομικής φασιστικής βίας. Ο Σεπτέμβρης, απλά, συμβολίζει την ταξική και κοινωνική πάλη, την αντιφασιστική δράση, τον αγώνα για τη διαφύλαξη της συλλογικής μνήμης ενάντια στη λήθη.
Το αναρχικό και αντιφασιστικό κίνημα ήταν, είναι και θα είναι η εμπροσθοφυλακή των κοινωνικών αντιστάσεων στην επέλαση του φασισμού. Εθνικισμός και φασισμός σημαίνει μίσος για όσους δεν έτυχε να γεννηθούν στην ίδια χώρα με εμάς ή είναι διαφορετικοί (ανάπηροι, κουιρ, τρανς, νευροδιαφορετικοί, φυλετικοποιημένοι…) και η ιστορία έχει αποδείξει πως οι εθνικισμοί πάντα οδηγούν σε θάνατο και πόλεμο, στην μυρωδιά της καμμένης γης, την μοναξιά του ξεριζωμού και της ορφάνιας, το ουρλιαχτό του ανθρώπινου πόνου και την σιωπή του καθημερινού κακού. Γιατί μια ιδέα που βασίζεται στο μίσος, δεν μπορεί να αναπαράγει παρά μόνο μίσος και θάνατο. Για αυτό, οφείλουμε, να μην τους αφήσουμε ποτέ σε ησυχία, να μην επιτρέψουμε η ιδέα αυτή να φυτρώσει και να την αφανίζουμε όπου την συναντάμε.
Όσο πιο πολύ σου κλέβουν το ψωμί τόσο σε ταΐζουν έθνος και φυλή
Ζούμε μαζί, δουλεύουμε μαζί, ντόπιοι και μετανάστριες τσακίζουμε ναζί
Φασίστες και αφεντικά στου πηγαδιού τον πάτο, ζήτω το παγκόσμιο προλεταριάτο
Ούτε φασισμός ούτε δημοκρατία, κάτω ο κρατισμός ζήτω η Αναρχία
Η Ζακι ζει
Ο Παύλος ζει
Ο Μοχάμεντ ζει
Τσακίστε τους ναζί
Κατάληψη Ευαγγελισμού
πηγή: https://evagelismos.squat.gr/?p=6738
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Παύλος Φύσσας - 13 χρόνια. Παρών.
Κάλεσμα σε αντιφασιστική συγκέντρωση και πορεία
Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2026, 19:00,λιοντάρια
13 χρόνια μετά τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής, ο αντιφασισμός είναι και θα είναι ένα από τα σημαντικότερα επίδικα της εποχής μας - μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή του φασισμού και του συστήματος που τον γεννά. Καθώς τα κατακάθια μιας ξοφλημένης Χ.Α. ανασύρονται ξανά στην επιφάνεια, με την αναγγελία καινούργιου κόμματος και με την Ευρώπη σε ένα ολοένα και πιο έντονο ετοιμοπόλεμο κλίμα, ο φασισμός προσπαθεί να ξανάεμφανιστεί επίσημα στην ελληνική κοινωνία, θέλοντας να αναλάβει ξανά τον οργανικό του ρόλο ως δομή μάχης του κεφαλαίου ενάντια στον λαό και την εργατική τάξη.
Φασισμός και αντισυστημική δημαγωγία
Ο φασισμός δεν είναι η αποτυχία του συστήματος - είναι μία από τις βασικές λειτουργίες του. Σε περιόδους πολιτικής αστάθειας, είναι το δόρυ του κεφαλαίου ενάντια στον λαό, είναι ο μηχανισμός αναδιανομής της κοινωνικής οργής προς τα κάτω. Μέσα από εθνικιστική πολιτική και ρητορική προσπαθεί να μετατρέψει τις αιτίες σε λύσεις, τους θύτες σε θύματα και τους καταπιεσμένους σε δυνάστες.
Ιερή για τους φασίστες είναι η καραμέλα του εθνικού συμφέροντος, μιας επίπλαστης πολιτικής έννοιας που καλεί σε θυσίες πολέμου για τις στρατιωτικοπολιτικές αποφάσεις της αστικής τάξης, σε 13ωρη εργασία και κατάλυση όλων των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων προς όφελος της εθνικής πλουτοπαραγωγής, σε ιδιωτικοποίηση υγείας, παιδείας και οποιουδήποτε δημόσιου φορέα διανομής αγαθών στην κοινωνία για τις ανάγκες των εθνικών κεφαλαιοκτητών, σε ξεπούλημα μέχρι και της τελευταίας σπιθαμής χρησιμοποιήσιμης γης για να αυξηθεί το εθνικό κέρδος, σε υποτίμηση της θέσης της γυναίκας και εξοβελισμό των ομοφυλόφιλων για την εξυπηρέτηση του εθνικού ιδεώδους της οικογένειας, σε απέλαση και δουλοποίηση μεταναστών - αυτών που δεν έχουν golden visa και κεφάλαια - για να ικανοποιηθεί η ρατσιστική αντίληψη της εθνικής ομοιογένειας. Σε αστυνόμευση και έλεγχο όλων των πτυχών της ζωής σου για την εξασφάλιση της νομιμότητας και της κοινωνικής ειρήνης του έθνους. Στόχος της ρητορικής αυτής είναι η εναντίωση στους πιο φτωχούς, στους πιο νέους, στους πιο ξένους, στις γυναίκες, σε ό,τι δεν χωράει το κάδρο του «εθνικού ιδεώδους» που έχουν ζωγραφίσει. Αν μιλάς, αν διαμαρτύρεσαι, αν δεν χωράς, είσαι το πρόβλημα. Κι έτσι ο εργαζόμενος γίνεται αυτός που φταίει για την κρίση, ο μετανάστης αυτός που προκαλεί τη φτώχεια, οι γυναίκες και οι ομοφυλόφιλοι αιτία υπογεννητικότητας και ο νέος πηγή εγκληματικότητας. Αυτή είναι η πραγματικότητα του εθνικόφρονος παραμυθιού του εθνικού συμφέροντος, που φυσικά μας αφήνει με τη ρητορική απορία «ποιανού είναι τελικά αυτό το συμφέρον;».
Φυσικά, έτσι, οι φασίστες έβρισκαν ανέκαθεν τις ρίζες τους δίπλα στην αστική πλευρά της ιστορίας, δίπλα στους Ναζί στην Κατοχή και δίπλα στους Αμερικανούς στον Εμφύλιο, δίπλα στους συνταγματάρχες της Χούντας και δίπλα σε όλες τις στρατηγικές αποφάσεις του Ελληνικού Κράτους από τη Μεταπολίτευση και μετά (ΝΑΤΟ - ΕΕ). Αναλάμβαναν διαχρονικά μέσα από μια - ενίοτε αντισυστημική - δημαγωγία να κρύβουν την ταξική εκμετάλλευση κάτω από την ομπρέλα του εθνικού συμφέροντος, να θολώνουν τα όρια ανάμεσα στον κόσμο της εργασίας και τον κόσμο του κεφαλαίου, να μεγαλώνουν το χάσμα ανάμεσα σε αυτούς που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο και στις μειοψηφίες που τον εκμεταλλεύονται.
Αντιφασισμός και καθήκον
Ο αντιφασιστικός αγώνας της προηγούμενης δεκαετίας κατάφερε μια αδιαμφισβήτητη νίκη στους δρόμους, τα σχολεία, τις γειτονιές και τα πανεπιστήμια. Κατάφερε να οδηγήσει στη διάλυση του κύριου πολιτικού οργάνου των ακροδεξιών (Χ.Α.) και την εξουδετέρωση των φασιστών από το κοινωνικό πεδίο. Υποχρέωσε το πολιτικό σύστημα - και την κυβέρνηση της ΝΔ - να ασκήσει διώξεις στους φασίστες της Χ.Α., τόσο λόγω της ανεπανόρθωτης έκθεσής του στη διαχρονική ατιμωρησία και την πολιτική κάλυψη που τους παρείχε, όσο και εξαιτίας του χειμάρρου κοινωνικής οργής που είχε συσσωρευτεί μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και έπρεπε να αποσυμπιεστεί. Επειδή, όμως, τα παρακλάδια του φασισμού είναι πολλά σε ένα σύστημα που συνεχώς φυτρώνει σπόρους για καινούργιες ρίζες, την υποχώρηση αυτή ήρθε να συμπληρώσει η ταυτόχρονη ισχυροποίηση της ακροδεξιάς πτέρυγας της κυβέρνησης. Η ΝΔ θέλοντας να ηγεμονεύσει το πολιτικό φάσμα από τα δεξιά μέχρι τον εθνικοσοσιαλισμό, εντατικοποίησε τον ήδη ισχυρό εθνικιστικό λόγο που παρήγε, ανέδειξε υπουργούς και στελέχη με ξεκάθαρη οργανική σύνδεση με τις ρίζες του φασισμού στον τόπο και ενσωμάτωσε το βαθύ κράτος που υποστήριξε και πυροδότησε τη δράση των φασιστών όλα αυτά τα χρόνια. Έτσι προσέφερε ταυτόχρονα το απαραίτητο ξέπλυμα - μέσα από την παρουσίαση της δίκης της Χ.Α. σαν μια δίκη εξάρθρωσης του φασισμού - και την αναβάθμιση των εξουσιών σε μια ακροδεξιά πτέρυγα που διψούσε για εκδίκηση, πειθαρχήση και καταστολή απέναντι σε ένα αντιφασιστικό κίνημα που τους οδήγησε στην ήττα, στον εξευτελισμό και την αφάνεια.
Σήμερα, που η εξουσία της Ν.Δ. μοιάζει να κλονίζεται κάτω από το βάρος των αμέτρητων σκανδάλων και της διαφθοράς, η ελληνική ακροδεξιά θέλει να ανασύρει κουφάρια, πρόσωπα και δομές που την εκπροσώπησαν στο παρελθόν. Μέσα από τα ίδια αναμασημένα παραμύθια του αντισυστημικού εθνικισμού και της καραμέλας του εθνικού συμφέροντος πασχίζει να ανοικοδομήσει το ίδιο σύστημα καταστολής που τόσο καλά την εξυπηρέτησε την περίοδο των μνημονίων. Σε ένα μέλλον όπου οι κρίσεις του κεφαλαίου - και η περαιτέρω φτωχοποίηση του λαού μας - μοιάζουν σίγουρες και η γεωπολιτική σκακιέρα ολοένα και πιο ρευστή, η πολιτική αστάθεια είναι αναπόφευκτη. Έτσι το κεφάλαιο ακονίζει το δόρυ του, ετοιμοπόλεμο να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του.
Σε μια τέτοια συγκυρία, ο αντιφασισμός είναι πιο ζωντανός και πιο αναγκαίος από ποτέ. Μέσα σε ένα σάπιο καπιταλιστικό σύστημα που στηρίζεται στην εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο, είναι η ασπίδα των αδύναμων, της κοινωνίας, του δίκιου και της ελευθερίας. Γεννήθηκε στον δρόμο, σε γειτονιές και συνοικίες, σε χώρους εργασίας, σε σχολεία, σε πανεπιστήμια. Γεννήθηκε από εμάς, για εμάς. Ο αντιφασιστικός αγώνας είναι καθήκον καθενός και καθεμιάς από εμάς που δεν ανεχόμαστε την αδικία, την εκμετάλλευση, τη μισαλλοδοξία, την υπακοή και την πειθαρχία.
13 χρόνια τώρα, ο Παύλος αποτελεί το παράδειγμα ότι στον φασισμό σηκώνεις ανάστημα. Η επέτειος του θανάτου του δεν είναι μνημόσυνο αλλά φόρος τιμής σε εκείνον και σε όλους όσους το ανάστημά τους χαράχτηκε με αίμα στις ιστορικές σελίδες αυτού εδώ του τόπου. Από τους αγωνιστές του '40 και τους αντιδικτατορικούς αγώνες του Πολυτεχνείου μέχρι τον Παύλο Φύσσα, ο αντιφασισμός παραμένει βαθιά ριζωμένος στην ιστορία του λαού μας.
Σε αυτές τις γειτονιές,τα σχολεία,τα πάρκα και τα γήπεδα χωράμε όλοι/όλες εκτός από τους φασίστες
Antifa HER - 09.2026
@antifa_her
------------------------------------------------------------------------------------------
Ο φασισμός δεν πεθαίνει στα δικαστήρια· τσακίζεται στον δρόμο. Στις γειτονιές, στα σχολεία, στις πλατείες, στις κερκίδες των γηπέδων, στους χώρους της ταξικής εκμετάλλευσης. Είμαστε εδώ για άλλη μια χρονιά αντιφασίστριες/στες παντού.
Καλούμε λοιπόν κόσμος μας να κατέβει στον δρόμο. Να δώσει το παρών με την οργή και τον αγώνα του απέναντι στο κράτος και τον φασισμό.
Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΖΕΙ ΑΙΩΝΙΑ
Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ, ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ
ΤΗΓΑΝΙΤΗΣ Α.Σ.Η.