kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Πορεία αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟ ΚΡΑΤΟΣ

Το σιωνιστικό ισρσηλινό κράτος, παρά την υποτιθέμενη κατάπαυση του πυρός από τον Οκτώβρη του 2025, συνεχίζει τις γενοκτονικές του επιθέσεις εις βάρος των Παλαιστινίων, με βομβαρδισμούς και αποκλεισμό, όπως ο βομβαρδισμός στην Πόλη της Γάζας στις 3/10/2026 που σκότωσε πέντε Παλαιστίνιους, αλλά και στις 29/9/2026 με έξι θύματα. Πολλά είναι τα παραδείγματα ότι το Ισραηλινό κράτος συνεχίζει τη γενοκτονία στη Γάζα με βόμβες και αποκλεισμό, ακόμα και εν μέσω της αποκαλούμενης "εκεχειρίας". Φυσικά όροι όπως εκεχειρία αποτελούν ψιλά γράμματα του "διεθνούς ποινικού δικαίου" και δεν υφίσταται εκεχειρία στην γενοκτονία και την αποικιοκρατία.
Όλα αυτά συμβαίνουν σε μία περίοδο που η Χαμάς έχει παραδώσει τη διακυβέρνηση της Γάζας σε τεχνοκρατική κυβέρνηση. Ωστόσο, η άρνηση της Παλαιστινιακής Αντίστασης και των οργανώσεών της να αφοπλιστούν, συνεχίζει να αποτελεί πρόβλημα για τους σιωνιστές, οι οποίοι επιθυμούν μάταια να λυγίσουν κάθε πιθανότητα αντίστασης και ελπίδας των Παλαιστινίων. Ενώ διεθνείς κύκλοι, συμπεριλαμβανομένου του κράτους των ΗΠΑ, του θερμότερου συμμάχου του Ισραήλ και υποστηρικτή της γενοκτονίας, προσβλέπουν στη μετατροπή της Γάζας σε τουριστικό θέρετρο - ριβιέρα των καπιταλιστών.
Παράλληλα, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, Ισραηλινοί έποικοι μαζί με τον IOF, συνεχίζουν τις δολοφονίες και τους βίαιους εκτοπισμούς των Παλαιστινίων από τη γη τους, τις καλλιέργειές τους, τα σπίτια τους.
Τη στιγμή που στις σιωνιστικές φυλακές παραμένουν έγκλειστοι-ες περισσότεροι από 9.000 Παλαιστίνιοι-ες πολιτικοί-ες κρατούμενοι-ες, το ισραηλινό κράτος πέρασε νόμο που επιτρέπει τις εκτελέσεις (θανατικές ποινές) εις βάρος Παλαιστινίων κρατουμένων. Το μέτρο αυτό αποτελεί την επικύρωση αυτού που ήδη ίσχυε, της πλήρους και ολοκληρωτικής επιβολής κάθε βιαιότητας των σιωνιστών επάνω στα σώματα των Παλαιστινίων, αποτελώντας παράλληλα μέτρο συνέχισης της γενοκτονίας. Αναρίθμητες είναι οι περιπτώσεις Παλαιστινίων κρατουμένων που καταγγέλλουν βασανιστήρια και σεξουαλικές κακοποιήσεις από τους ανθρωποφύλακες και τον ισραηλινό στρατό, επιβεβαιώνοντας τη βαρβαροτητα των σιωνιστικών φυλακών πολύ πριν το γράμμα του νόμου.
Η επιθετικότητα του σιωνιστικού κράτους, βέβαια, συνεχίζει αμείωτη στα εδάφη του νότιου Λιβάνου και της νότιας Συρίας, όπου εξακολουθούν οι βομβαρδισμοί χωριών και πόλεων ανά διαστήματα, ενώ τα ισραηλινά στρατεύματα έχουν εκτοπίσει χιλιάδες ανθρώπους από τις εστίες τους.

ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΑΚΟΜΗ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Αφορμή για την αύξηση της έντασης του γενοκτονικού πολέμου, των τελευταίων 3 ετών αποτέλεσε, η επιχείρηση "Πλημμύρα του Αλ-Άκσα", οργανωμένη ενέργεια τμήματος των αντιστασιακών οργανώσεων, εντός των κατεχόμενων από τον ισραηλινό στρατό παλαιστινιακών περιοχών.
78 χρόνια διωγμών, βασανισμών, εκτοπίσεων, πολέμων έχουν θρέψει 5 γενιές παλαιστινίων με την ωμή πραγματικότητα του κοινωνικού ανταγωνισμού. Οι καταπιεσμένοι, το ψωμί τους, την ελευθερία τους, την ίδια την ζωή τους, δεν μπορούν να την διαπραγματευτούν, απλώνουν το χέρι και την αρπάζουν.Δήθεν ανθρωπιστές των δυτικών προνομίων, άρρηκτα συνδεδεμένοι με το νεοαποικιοκραιτικό σύστημα, ευρωπαϊκή αριστερά, ΜΚΟ και άλλοι, νομίζουν ότι μπορούν να νουθετήσουν τους αντιστεκόμενους σαν να έχουν να αντιμετωπίσουν άγουρους έφηβους.Η υπεροπλία του ισραηλινού κράτους καθώς και των ΝΑΤΟϊκών συμμάχων του είναι αληθινή και δεδομένη, η αριθμολατρεία όμως είναι αστική λογική.
Η Παλαιστινιακή Αντίσταση βρήκε έδαφος και θέριεψε στις πιο αντίξοες συνθήκες. Χωρίς τρόφιμα, νερό, φάρμακα, νοσοκομεία, χωρίς σπίτι οι Γαζάουϊ με μόνο όπλο την αλληλεγγύη, μετρώντας τις απώλειες, μην προλαβαίνοντας να επουλώσουν την παραμικρή πληγή, στέκονται εκεί ζωντανοί, ενώ παράλληλα οι πράξεις αντίστασης, από το σήκωμα της κάμερας προς καταγραφή της γενοκτονίας, την πέτρα, την μολότοφ, την ρουκέτα, το τουφέκι, το μαχαίρι έχουν καταφέρει σημαντικούς τριγμούς στις τάξεις του αιμοδιψούς σιωνιστικού εχθρού.

ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

Ο ρόλος που έχει διαδραματίσει η μορφή έθνος-κράτος απέναντι στους πληθυσμούς των οποίων την εξόντωση ή τον εκτοπισμό θεωρεί επικερδείς είναι δεδομένος. Η οργανωμένη μορφή έθνος-κράτος έχει προχωρήσει πολλές φορές στην ιστορία σε μαζικές εκτελέσεις πληθυσμών, σε εθνοκαθάρσεις και σε γενοκτονίες. Οι λέξεις «κατοχή», «αποκλεισμός», «εθνοκάθαρση», «γενοκτονία», «αποικιοκρατία», «επεκτατισμός», «εποικισμός», άλλωστε είναι σύμφυτες με τους διάφορους τρόπους δημιουργίας των εθνών-κρατών και με την θεμελίωση των εθνικών αφηγημάτων.
Στην γενοκτονία που διαπράττει το ισραηλινό κράτος συναινεί και συμμετέχει και το ελληνικό κράτος μεταξύ άλλων. Η εδραίωση και η εξάπλωση της κυριαρχίας του ελληνικού κράτους στην ευρύτερη νοτιοανατολική Μεσόγειο αποτυπώνεται και περνάει μέσα από την άμεση εμπλοκή του στη γενοκτονία των Παλαιστινίων από το κράτος του Ισραήλ, αλλά και τις ευρύτερες συγκρούσεις στη μέση Ανατολή. Οι στρατιωτικές βάσεις χρησιμοποιούνται σαν ορμητήρια βομβαρδισμών αμάχων, η Λάρισα αποτελεί στρατηγείο κατά των Χούθι ενώ το ελληνικό ναυτικό πολεμά στη μέση Ανατολή. Η σύνδεση εξ άλλου με το κράτος του Ισραήλ γίνεται οικονομικά, ερευνητικά και στρατιωτικά, και επιβεβαιώνεται μεταξύ άλλων από τις διμερείς συμφωνίες. Το ελληνικό κράτος από τη μία πολεμάει με σκοπό την υπεράσπιση του εγχώριου κεφαλαίου (εφοπλιστικό κεφάλαιο, ενεργειακές συμφωνίες κλπ) και προς εξασφάλιση των διακρατικών του συμμαχιών - Ε.Ε.,ΝΑΤΟ, διμερείς συμφωνίες με Ισραήλ, Σ. Αραβία κλπ. Ενώ από την άλλη διαμορφώνει πολιτικές εναντίον των μεταναστ(ρι)ών στις υπόλοιπες χώρες τις Ευρώπης, διεξάγει πόλεμο κατά των μεταναστ(ρι)ών, επιδιώκοντας την τιθάσευση και ομοιογένεια (προς το συμφέρον του) στο εσωτερικό του.

ΕΔΩ ΠΝΙΓΜΕΝΟΙ, ΕΚΕΙ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΕΝΟΙ, ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ

Τα σύγχρονα καπιταλιστικά κράτη έχουν την ανάγκη να δημιουργούν πλεονάζοντες πληθυσμούς, τους οποίους να μπορούν να εκμεταλλεύονται άνευ όρων ή και να τους εξολοθρεύουν χωρίς κάποιο πολιτικό κόστος. Πέρα από την υποτιμημένη ντόπια εργατική τάξη, έχουν ανάγκη ένα πλήρως αορατοποιημένο κομμάτι του πληθυσμού, ένα κομμάτι σε καθεστώς ανυπαρξίας. Εδώ και δεκαετίες, το ελληνικό κράτος εφαρμόζει αυτή την πολιτική διαχείρισης απέναντι στις μετανάστριες. Από το 2017 τα pushbacks έχουν αυξηθεί, ενώ όσοι/ες μετανάστ(ρι)ες φτάνουν στη χώρα, είτε κρατούνται για χίλιους δυο λόγους στις φυλακές (κατηγορία "διακίνησης", έλλειψη νομιμοποιητικών εγγράφων, παράνομη προσέλευση στη χώρα), είτε οδηγούνται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης μακριά από τον κοινωνικό ιστό και το βλέμμα της κοινωνίας. Η τελευταία κατηγορία μεταναστών, φοβούμενη την "σκληρή" όψη της πολιτικής αυτής, αναγκάζεται να δουλεύει σε συνθήκες πλήρους υπακοής και παράνομης ή (ημι)παράνομης εργασίας, σε χωράφια, αποθήκες και εργοστάσια. Δουλειές στις οποίες βασίζεται σημαντικό κομμάτι της ελληνικής οικονομίας και στις οποίες οδηγούνται οι μετανάστριες λόγω αυτού του καθεστώτος (ημι)παρανομίας τους.

Μία από τις πιο αιματηρές εκφάνσεις αυτής της πολιτικής, υπήρξε η δολοφονία πάνω από 600 μεταναστ(ρι)ών ανοιχτά της Πύλου στις 14/6/2023 από το ελληνικό λιμενικό, το οποίο βύθισε το σκάφος στο οποίο επέβαιναν περίπου 700 άνθρωποι. Η εξολόθρευση πάνω από 600 ανθρώπων από το ελληνικό κράτος, μέσα σε λίγες ώρες, έκανε σε όλους γνωστό ότι τα pushbacks δολοφονούν και ότι αυτό που -μέχρι στιγμής- έκανε το κράτος ημι-φανερά, πλέον μπορεί να το κάνει φανερά. Η υποτίμηση των μεταναστριών σημαίνει την περαιτέρω υποτίμηση και του υπόλοιπου προλεταριάτου. Το εθνικό αφήγημα συσκοτίζει την καπιταλιστική εκμετάλλευση και την αλληλεξάρτηση των συμφερόντων μεταναστών και ντόπιων, ως ταξικά καταπιεσμένα υποκείμενα. Σε όλη αυτή την επιβαλλόμενη συνθήκη, οι μετανάστ(ρι)ες αντιστέκονται, με απεργίες πείνας και συνεχιζόμενους αγώνες με πείσμα και αυταπάρνηση στα κέντρα κράτησης. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα των τελευταίων μηνών οι αδιάκοποι αγώνες και εξεγέρσεις στο καμπ-κολαστήριο της Σιντικής, όπου οι μετανάστες με ασταμάτητες διεκδικήσεις και εξεγέρσεις διεκδικούν τα βασικά δικαιώματα, αφού τους στερούνται και αυτά μέσα στις άθλιες συνθήκες διαβίωσης, υγιεινής, σίτισης.

ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΤΟΥΣ/ΤΙΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΥΣ/ΕΣ;

Οι παλαιστίνιοι, όπως και κάθε κοινωνική ομάδα υπό διωγμό με βάση ταξικά, φυλετικά ή έμφυλα κριτήρια, έχουν εκφράσει την αντίστασή τους εναντίον του καθεστώτος απάρτχαϊντ υπό διάφορες μορφές. Στα επαναλαμβανόμενα σφαγεία της Μέσης Ανατολής, οφείλουμε να βλέπουμε όχι απλώς "γεωπολιτικούς παίκτες", αλλά τις ίδιες τις κινήσεις και τις ανάγκες των προλετάριων είτε στην Παλαιστίνη είτε στη Συρία είτε στην Υεμένη είτε στον Λίβανο,είτε στο Ιράν. Τασσόμαστε με την διεθνιστική αλληλεγγύη στους αντιστεκόμενους, στους εκτοπισμένους και στους μετανάστες παλαιστίνιους/ες. Οφείλουμε να μπλοκάρουμε την πολεμική μηχανή του ελληνικού κράτους και να αναδείξουμε τις δομικές αντιφάσεις του -όπως και όλων των κρατών-, το οποίο υπερασπίζεται τα συμφέροντα του κεφαλαίου σε βάρος του ντόπιου προλεταριάτου και των μεταναστριών και συμμετέχει σε συρράξεις, αποκλεισμούς και πολέμους, όπως στον ρωσο-ουκρανικό και τη μέση ανατολή. Στο εδώ και τώρα υπάρχουν αντιστάσεις, οφείλουμε στο εδώ και τώρα να αναδείξουμε τις ευθύνες του ελληνικού κράτους στη σφαγή των Παλαιστινίων, όπως επίσης και τα δικά του εγκλήματα, τη μαζική δολοφονία ανοιχτά της Πύλου, το κρατικό - καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών, οι δολοφονίες από τα καθάρματα της ΕΛΑΣ και οι βασανισμοί στα κελιά, τα εργοδοτικά εγκλήματα.

Το πρόσωπο των αντιστεκόμενων Παλαιστινιών, μέσα στα χαλάσματα των γκρεμισμένων σπιτιών τους και των δολοφονημένων δικών τους ανθρώπων, συμβολίζει για εμάς την δίψα και το πάθος για τους αγώνες που θα αλλάξουν αυτό τον κόσμο εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Η λυσσαλέα μάχη και η άρνηση υποταγής τους αποτελούν στοιχεία που τα θεωρούμε φάρο για τους αγώνες του προλεταριάτου και των καταπιεσμένων κοινωνικών ομάδων ανά τον κόσμο: από τον εργαζόμενο σε κάποιο κάτεργο, μέχρι την μετανάστρια του κέντρου κράτησης ή της ατέρμονης περιπλάνησης, από το γκέι,τρανς άτομο που υφίσταται καθημερινά την ομοτρανσφοβία, μέχρι τους πολιτικούς κρατούμενους και τους έγκλειστους φτωχοδιαβόλους αυτού του κόσμου. Η παλαιστινιακή αντίσταση είναι συνώνυμη με την μάχη,την ζωντάνια,την ελπίδα, την θυσία και την αυταπάρνηση. Το μόνο που μένει σε εμάς είναι να της δείξουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας : με το να αγωνιστούμε για την νίκη της και με το να δημιουργήσουμε τους δικούς μας τοπικούς αγώνες απέναντι στους δικούς μας εξουσιαστές και εκμεταλλευτές.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ/ΙΣ ΕΚΤΟΠΙΣΜΕΝΟΥΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΥΣ/ΕΣ.
ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΪΣΡΑΗΛΙΝΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ
Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ, ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΟΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ, ΑΚΟΜΗ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 19.00, ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Ανάρες - Ομάδα Δράσης & Αλληλεγγύης