Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026 στις 19.00
Ανοιχτές συζητήσεις για την δημιουργία αναρχικής φοιτητικής οργάνωσης
ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΝΑΡΧΙΚΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ
Η κατάσταση στα πανεπιστήμια σήμερα: εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, καταστολή και αλλαγή των συσχετισμών δύναμης
Είναι γεγονός ότι η σημερινή κατάσταση που επικρατεί στα πανεπιστήμια χαρακτηρίζεται από την επέλαση της νεοφιλελεύθερης εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, η οποία αποκτά πλέον σαρωτικό χαρακτήρα. Η πλήρης επιβολή της, μετά από δεκαετίες νικηφόρων αντιστάσεων, πηγαίνει χέρι - χέρι με την όξυνση της κρατικής καταστολής, την οποία ευνοεί η μεταβολή των γενικότερων συσχετισμών πολιτικής δύναμης προς όφελος των αστικών συμφερόντων. Βλέπουμε πως αγωνιστικά κεκτημένα δεκαετιών, όπως το πανεπιστημιακό άσυλο, καρπός των μεγάλων και αιματοβαμμένων μαχών της αντιδικτατορικής πάλης, καταλύονται το ένα μετά το άλλο και πως εφαρμόζονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αστικοί σχεδιασμοί που μέχρι και πριν από κάποια χρόνια θα φαίνονταν στην πλειοψηφία των φοιτητών/τριών ως αδύνατοι.
Αναγνωρίζουμε αυτή την συνθήκη ως το παγόβουνο μιας μακράς διαδικασίας μεταρρυθμίσεων που έχουν επιχειρήσει να επιβάλλουν σειρά κυβερνήσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με κύρια κατεύθυνση την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, την λειτουργία του κρατικού πανεπιστημίου με επιχειρηματικούς όρους, την όρθωση ταξικών φραγμών για τα παιδιά της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και την «συμμόρφωσή» του ελληνικού πανεπιστημίου στα ασφυκτικά δημοσιονομικά δεδομένα της μνημονιακής οικονομικής πολιτικής. Από το νομοσχέδιο Γιαννάκου έως το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου, από το νομοσχέδιο Γαβρόγλου έως το νομοσχέδιο Κεραμέως και το νομοσχέδιο Πιερρακάκη υπάρχει μια αδιάλειπτη συνέχεια, στην οποία προστίθεται ένας κρίκος την φορά προς την ολοκλήρωση της νεοφιλελεύθερης εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Αυτό που έχει αλλάξει στο σήμερα, δεν αφορά την πολιτική βούληση της παρούσας κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας σε σχέση με τις προηγούμενες, αλλά την μετάπτωση των συσχετισμών δύναμης κοινωνικά, αλλά και σε έναν βαθμό εντός των πανεπιστημίων, οι οποίοι γέρνουν προς όφελος των επιχειρούμενων αστικών πολιτικών επιδιώξεων. Αυτή η συνθήκη ανοίγει το έδαφος για την ανεμπόδιστη κυβερνητική εφαρμογή μέτρων που άλλοτε θα βρίσκονταν μόνο στις πιο μύχιες αστικές ονειρώξεις. Για να το πούμε και διαφορετικά: ο λόγος για τον οποίο δεν είχαν εφαρμοστεί ολοκληρωτικά οι αστικοί σχεδιασμοί κατά τα προηγούμενα χρόνια είναι γιατί αυτοί προσέκρουσαν πάνω στους μαζικούς και μαχητικούς φοιτητικούς αγώνες του παρελθόντος αλλά και τους συνολικότερους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.
Και τώρα, όμως, αυτή η μάχη παραμένει ανοιχτή και τα επίδικα ακόμη μεγαλύτερα από το παρελθόν.
Τα επίδικα αυτά αφορούν και επηρεάζουν άμεσα την πλειοψηφία των ταξικά προσδιοριζόμενων φοιτητών και φοιτητριών και αυτό είναι και το πρώτο ζητούμενο που θεωρούμε ότι πρέπει να αναδείξουμε. Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που όλο και περισσότεροι φοιτητές/τριες μπαίνουν μπροστά στον ταξικό εκβιασμό να επιλέξουν ή την ολοκλήρωση των σπουδών τους ή την επιβίωση τους μέσω κακοπληρωμένης εργασίας. Αυτή η συνθήκη επιτείνεται από την εφαρμογή της νομοθεσίας του v+2 και τις διαγραφές ενεργών φοιτητών/τριων και παράλληλα από την έλλειψη κοινωνικής μέριμνας για τις βασικές ανάγκες των φοιτητών, με πιο επιτακτική στις μέρες μας, την στέγαση. Συμπληρωματικά με αυτή την διαδικασία, έρχεται και η ίδρυση μη κρατικών - στην ουσία ιδιωτικών πανεπιστημίων - δημιουργώντας μια νέα αγορά πάνω στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αποκλειστικά για γερά πορτοφόλια. Ταυτοχρόνως, και το ίδιο το κρατικό πανεπιστήμιο λειτουργεί όλο και πιο έντονα με επιχειρηματικούς όρους: (αυτό)χρηματοδότηση με βάση την αξιολόγηση του με καπιταλιστικούς μετρήσιμους στόχους, επιχειρηματική λειτουργία μέσω ερευνητικών προγραμμάτων, έσοδα από επί πληρωμεί μεταπτυχιακά και προπτυχιακά ξενόγλωσσα προγράμματα και εισχώρηση εργολαβιών που κερδοφορούν σε κάθε πτυχή της λειτουργίας του.
Για την εφαρμογή όλων των παραπάνω χωρίς αντιστάσεις και αγώνες, επιστρατεύεται η κρατική καταστολή μέσα στα πανεπιστήμια η οποία εμφανίζεται με τις συνεχείς πλέον αστυνομικές εισβολές στις σχολές για την καταστολή των φοιτητικών αντιστάσεων, με την εκκένωση αγωνιζόμενων φοιτητικών πολιτικών χώρων και με τις πειθαρχικές και δικαστικές διώξεις κατά αγωνιζόμενων φοιτητών και εργαζόμενων στα πανεπιστήμια. Και σ' αυτό το σημείο, βασικό ζητούμενο της εποχής, κρίνουμε πως είναι η κατανόηση της καταστολής ως ένα ζήτημα που αφορά και πάλι την πλειοψηφία των φοιτητών/τριών και δεν αποτελεί μια «μάχη μεταξύ αναρχικών και αστυνομίας». Η κρατική καταστολή έρχεται για να περιφρουρήσει τους εφαρμοζόμενους αστικούς σχεδιασμούς στο πανεπιστήμιο και να προλειάνει το έδαφος για τους νέους που έρχονται, εάν δεν τους βάλουμε τώρα ένα φρένο.
Η αναγκαιότητα για την συγκρότηση ενός αναρχικού πόλου μέσα στα πανεπιστήμια
Μέσα σ' αυτή την συγκυρία, κρίνουμε πιο επιτακτικό από ποτέ να δημιουργηθεί ένας αναρχικός πόλος μέσα στα πανεπιστήμια που θα αναλάβει άμεσες πρωτοβουλίες αγώνα με σκοπό την αλλαγή των συσχετισμών δύναμης μέσα στις σχολές και την οργανωτική συσπείρωση γύρω από κοινές πολιτικές θέσεις και στρατηγικές. Αναγνωρίζουμε τις ελλείψεις και τις αδυναμίες της αναρχικής δράσης και παρέμβασης ανά τα χρόνια μέσα στα πανεπιστήμια, ελλείψεις και αδυναμίες που μέσα σ' αυτές κι εμείς διαμορφωθήκαμε ως αναρχικοί/ες αγωνιστές και αγωνίστριες μέσα στις σχολές.
Ο οργανωτικός κατακερματισμός των αναρχικών ομαδοποιήσεων, η έλλειψη μιας κοινής συνεκτικής πολιτικής και τακτικής κατεύθυνσης, η απουσία ενός ιδεολογικού και πολιτικού υπόβαθρου που καταλήγει συχνά είτε στην οργάνωση με βασικό συνεκτικό παράγοντα ένα απολίτικο lifestyle, γεγονός που αντικατοπτρίζεται και στην πολιτική δράση, είτε σε έναν στείρο συνδικαλισμό εύκολα αφομοιώσιμο, αποτελούν κατ΄ εμάς χρόνιες παθογένειες των αναρχικών δυνάμεων μέσα στα πανεπιστήμια. Παθογένειες τις οποίες τις έχουμε ζήσει και θέλουμε να τις υπερβούμε διαλεκτικά μέσα από την ίδρυση μιας νέας αναρχικής φοιτητικής οργάνωσης, μέσω των πολιτικών και οργανωτικών χαρακτηριστικών της και της αγωνιστικής δράσης που θα αναπτύξει.
Μιας αναρχικής οργάνωσης που σκοπός μας είναι να έχει σταθερή και συνεπή πολιτική και αγωνιστική παρουσία μέσα στην καθημερινότητα των σχολών, με την ανάπτυξη πυρήνων της σε κάθε πανεπιστήμιο. Μιας αναρχικής οργάνωσης που θα απευθύνεται στην μεγάλη πλειοψηφία των φοιτητών και φοιτητριών που δέχονται καθημερινά τις συνέπειες της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και της καταστολής μέσα στους χώρους σπουδών τους. Μιας αναρχικής οργάνωσης που θα ριχτεί τόσο στον άμεσο διεκδικητικό αγώνα για όλα τα κεκτημένα που αναίσχυντα μας υφαρπάζουν και παράλληλα θα είναι προσανατολισμένη στην διάδοση των αναρχικών επαναστατικών ιδεών και προταγμάτων μέσα στην νεολαία, ως την μόνη δυνατή και εφικτή λύση των καιρών μας, για να μην είναι καταδικασμένο το μέλλον το δικό μας και των επόμενων γενιών στην φτώχεια, την ανασφάλεια, στα αδιέξοδα και την απελπισία.
Ποιοι είμαστε
Δεν λαμβάνουμε αυτή την πρωτοβουλία για την δημιουργία μιας νέας φοιτητικής οργάνωσης ούτε ως εξωτερικοί παρατηρητές των όσων συμβαίνουν στα πανεπιστήμια, ούτε ως εξωτερικοί παρατηρητές της κατάστασης της αναρχικής δυναμικής και επιρροής που υπάρχει ήδη και διαμορφώνεται μέσα στις σχολές. Οι λόγοι για την συγκεκριμένη πρωτοβουλία, άλλωστε, όπως αναφέραμε και παραπάνω, βρίσκονται ακριβώς στις αδυναμίες και τις ελλείψεις που εντοπίσαμε μέσα από τις δικές μας εμπειρίες οργάνωσης και αγώνα και αποτελούν απότοκο της πείρας και τα συλλογικών συμπερασμάτων που εξαγάγαμε ως αγωνιζόμενοι και συλλογικοποιημένοι αναρχικοί και αναρχικές φοιτητές/τριες. Η πρωτοβουλία, λοιπόν αυτή, λαμβάνεται από τα μέλη του Αναρχικού Στεκιού Φιλοσοφικής και αναρχικούς/ες φοιτητές/τριες που βρίσκονται σε κοινή κατεύθυνση στην Αθήνα, καθώς και από συντρόφους στην Πάτρα που στο παρελθόν συμμετείχαν σε αναρχικές φοιτητικές ομάδες της πόλης.
Πέρα από την συνεκτική αναρχική παρέμβαση και δράση, γειωμένη σε κάθε πανεπιστημιακό χώρο, την οποία προσδοκούμε να καλύψουμε, με μικρά και μεγάλα βήματα, μέσα από αυτό το νέο οργανωτικό εγχείρημα, η πρόταση μας στοχεύει στο να καλύψει και ένα ακόμη σημείο που αφορά την σύνδεση μιας αναρχικής φοιτητικής οργάνωσης με τον συνολικότερο αναρχικό αγώνα, την επαναστατική στρατηγική και την επίδραση τους στους ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες. Αυτή η σύνδεση κρίνουμε πως δεν μπορεί να γίνει ούτε μέσω σωστών μεν, αλλά κούφιων πολλές φορές διακηρύξεων που μένουν στα λόγια, σχετικά με την ανάγκη διασύνδεσης και συνολικοποίησης των αγώνων μας προς την επαναστατική προοπτική. Η τόσο αναγκαία διασύνδεση και συνολικοποίηση των αγώνων, δεν είναι ένα αφηρημένο ευχολόγιο αλλά μπορεί να πραγματοποιηθεί με υλικούς όρους μόνο μέσα από την οργανωτική συσπείρωση και ενοποίηση, την προσπάθεια διασύνδεσης των επιμέρους πεδίων αγώνα στην πράξη και μέσω μιας κοινής επαναστατικής τακτικής και στρατηγικής, βρίσκοντας το τελικό της αντίκρισμα στην οικοδόμηση του επαναστατικού κινήματος.
Για αυτό τον λόγο, η πρωτοβουλία μας για την συγκρότηση της αναρχικής φοιτητικής οργάνωσης, βρίσκεται σε οργανωτική και στρατηγική σύνδεση με μια αναρχική πολιτική οργάνωση, την Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών, ξεπηδώντας μέσα από τις γραμμές της και αποτελώντας οργανικό τμήμα της. Θεωρούμε πως αυτός είναι ο καταλληλότερος και αποτελεσματικότερος τρόπος ώστε μέσα από την πολυεπίπεδη δράση μιας αναρχικής οργάνωσης σε κάθε πόλη και γειτονιά, σε κάθε χώρο σπουδών, σε κάθε σχολείο και σε κάθε εργασιακό χώρο, να μπορέσουν οι αγώνες σε καθένα από αυτά τα πεδία να συνδεθούν με υλικούς όρους και να έχουν ένα πρακτικό αποτέλεσμα για το παρόν και το μέλλον της κοινωνικής επανάστασης. Ταυτοχρόνως, υιοθετώντας το φεντεραλιστικό μοντέλο οργάνωσης και εφαρμόζοντάς το στην ουσία του, τασσόμαστε εκ προοιμίου αντίθετοι στην ιεραρχική οργάνωση των κομματικών παρατάξεων και στις «εντολές» που έρχονται από τα πάνω. Προσδοκούμε, βασιζόμενοι σε ένα συλλογικά διαμορφωμένο κοινό πλαίσιο αρχών, θέσεων και στόχων, να εφαρμόσουμε στην πράξη, ένα από τα κύρια σημεία μομφής προς τον αναρχισμό από τους επικριτές του, ότι μπορούμε να οργανωθούμε και να είμαστε αποτελεσματικοί στον αγώνα μας, χωρίς ιεραρχίες και αρχηγίσκους, συγκεράσσοντας την τακτική και ιδεολογική ενότητα με τον φεντεραλισμό και την αυτονομία λήψης αποφάσεων κάθε πυρήνα μιας αναρχικής οργάνωσης.
Εκτός αυτού, η οργανική σύνδεση της αναρχικής φοιτητικής οργάνωσης με μια αναρχική πολιτική οργάνωση, επιδιώκουμε να καλύψει και κάποια ακόμη σημαντικά ελλείματα των αναρχικών και ελευθεριακών εγχειρημάτων στον ελλαδικό χώρο: την ημερομηνία λήξης, την ασυνέχεια στην δράση και το μικρό αποτύπωμα σε βάθος χρόνου. Η αμφίπλευρη ανατροφοδότηση μεταξύ αναρχικής φοιτητικής και πολιτικής οργάνωσης, η συνέχεια και η σταθερότητά της στον χρόνο που αυτό δύναται να προσφέρει, αποτελούν για εμάς σημαντικές παραμέτρους ώστε η προσπάθεια που ξεκινάμε να μην καταλήξει σε ένα πυροτέχνημα χωρίς προοπτική συνέχειας.
Καλούμε κάθε φοιτητή και φοιτήτρια να συζητήσουμε για την προοπτική συγκρότησης αυτής της νέας αναρχικής φοιτητικής οργάνωσης σε τρεις εκδηλώσεις σε Αθήνα και Πάτρα το αμέσως επόμενο διάστημα, όπου θα έχουμε την ευκαιρία να εκθέσουμε αναλυτικά τις θέσεις, την δομή και τους στόχους της και να συζητήσουμε σε βάθος πάνω σ' αυτά. Καλούμε σε κοινή οργάνωση και αγώνα για να χτίσουμε ένα φοιτητικό μαχητικό κίνημα ικανό αφενός να σταθεί εμπόδιο στην εφαρμογή των αστικών πολιτικών μέσα στα πανεπιστήμια και αφετέρου να εμπνεύσει αγωνιστικά ολόκληρη την κοινωνία, για να μην είμαστε η γενιά που έχασε ό,τι οι προηγούμενες κέρδισαν με αγώνες μέσα στα πανεπιστήμια και για να περάσουμε στην αντεπίθεση με φόντο τους νέους αγώνες που έρχονται.
ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΑΝΑΡΧΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ
ΑΘΗΝΑ:
7/11 στις 19:00 στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα (Ζωοδόχου Πηγής 97 &Ισαύρων, Εξάρχεια)
ΠΑΤΡΑ:
14/11 στις 19:00 στο Ελευθεριακό - Κοινοτικό Στέκι Αντάμα (Αγίας Τριάδος 47 & Βορείου Ηπείρου)
ΑΘΗΝΑ:
19/11 στις 15:00 στη Φιλοσοφική Σχολή ΕΚΠΑ (κατειλημμένη αίθουσα 632)
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ - ΦΕΑΝ
Εικόνες:
