Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2026 στις 19.00
Βικτώρια γειτονιά αλληλεγγύης - 3ήμερο δράσεων
Ανοιχτή Συνέλευση Πλατείας Βικτωρίας
ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Από τα μέσα του Οκτώβρη, η ενισχυμένη αστυνομική παρουσία σε διάφορα σημεία στο κέντρο της Αθήνας, στα πλαίσια του νέου επιχειρησιακού σχεδίου «Καθαρές πλατείες» που ανακοίνωσε ο Χρυσοχοΐδης, αποτελεί βασικό μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής καταστολής, επιτήρησης και ελέγχου των μεταναστευτικών πληθυσμών και γειτονιών.Η ρατσιστική κρατική πολιτική ταυτίζει τη μετανάστευση με την εγκληματικότητα, με αποτέλεσμα οι μεταναστευτικές κοινότητες στη Βικτώρια, στην Κυψέλη, στα Πατήσια, στην Ομόνοια, στον Άγιο Παντελεήμονα, στον Κολωνό να ζουν σε καθεστώς εκφοβισμού και άτυπης απαγόρευσης κυκλοφορίας.
Καθημερινά, στην πλατεία Βικτωρίας, στο όνομα της «ασφάλειας των νομοταγών νοικοκυραίων που υποφέρουν από την εγκληματικότητα, τα ναρκωτικά και την πολυπληθή συγκατοίκηση μεταναστών», αστυνομικοί έλεγχοι, προσαγωγές, τραμπουκισμοί νομιμοποιούν το κυρίαρχο ρατσιστικό αφήγημα και ποινικοποιούν τη μετανάστευση και τη φτώχεια.
Και όσο οι μπάτσοι στην πλατεία πουλάνε ασφάλεια και τάξη στα αφεντικά και στους νοικοκυραίους, δημιουργώντας κλίμα τρομοκρατίας στον διερχόμενο πληθυσμό κάνοντας του racialprofiling,λίγα μέτρα πιο πέρα γίνονται φασιστικές επιθέσεις, με πιο γνωστή το μαχαίρωμα του Αιγύπτιου μαθητή έξω από εσπερινό λύκειο.
Ο ρατσιστικός μονόλογος του κράτους κλείνει το μάτι σε τέτοιες πρακτικές, ενώ ταυτόχρονα ο Χρυσοχοΐδης προσκαλεί δημόσια καλοθελητές, δια της νόμιμης οδού, να γίνουν ρουφιάνοι, ώστε, μεταξύ άλλων, να αντιμετωπίσει το «φαινόμενο μετατροπής των διαμερισμάτων σε άτυπα υπνωτήρια από μετανάστες». Συγκεκριμένα δήλωσε πως «οργανώνουμε επιχειρήσεις μέσα σε αυτά τα διαμερίσματα, ούτως ώστε να τους πετάξουμε έξω από τα διαμερίσματα. Να τους πετάξουμε έξω. Και ταυτόχρονα, με τη φύλαξη των πλατειών».
Οι επιχειρήσεις αυτές για «καθαρές» γειτονιές, πλατείες και διαμερίσματα, στηρίζονται και από ψευτοεπιτροπές ανύπαρκτων κατοίκων, όπως η Κίνηση Πολιτών Κέντρου Αθήνας (ΚΙΠΟΚΑ). Από το 2009 μέχρι σήμερα, το πεδίο ενδιαφέροντος και δράσης της ΚΙΠΟΚΑ, είναι η «εξομάλυνση της κοινωνικής και εμπορικής λειτουργίας του κέντρου της Αθήνας»,σε άμεση συνεργασία με τον δήμο, την αστυνομία και την κεντρική διοίκηση. Οι επιτροπές αυτές, που μόνο αυθόρμητες κινήσεις πολιτών δεν είναι, επιχειρούν να οργανώσουν και να χρησιμοποιήσουν κατοίκους της περιοχής με ρατσιστικές ιδεολογίες, ώστε να προωθήσουν τις επιχειρηματικές τους επιδιώξεις.
Και εδώ εμφανίζονται τα σχέδια «ανανέωσης» και «πολιτισμικής αναβάθμισης» του κέντρου της Αθήνας, για να μετατραπεί σε μια μητρόπολη ευρωπαϊκών προδιαγραφών, που θα αποτελεί τουριστικό προορισμό με κατάλληλες υποδομές και ψυχαγωγικές υπηρεσίες, ώστε κράτος και κεφάλαιο να εξασφαλίζουν τα οικονομικά τους συμφέροντα. Τα συμφέροντα αυτά, βέβαια, τα εξασφαλίζουν στις πλάτες μας: στις πλάτες της εργασίας των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων που δεν βγάζουν τον μήνα και που δεν βρίσκουν σπίτια γιατί τα ενοίκια έχουν εκτοξευτεί, στις πλάτες της πλειοψηφίας του κόσμου που μένει στην Βικτώρια και τις γύρω περιοχές, και που όσο και να προσπαθούν να μας στρέψουν το ένα ενάντια στο άλλο, ξέρουμε ότι μόνο με αλληλεγγύη και τους συλλογικούς μας αγώνες θα μπορέσουμε να αντισταθούμε.
Γίνεται φανερό ότι ο εξευγενισμός αποτελεί μια βασική πολιτική στρατηγική, ώστε να εκτοπιστούν οι υπάρχουσες κοινότητες και τα άτομα που δεν ανταποκρίνονται στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο, για να μετασχηματιστούν οι γειτονιές μας σε τουριστικό-εμπορικό προϊόν. Μέσα στο κάδρο των εξευγενιστικών πολιτικών, που βάζουν το Αρχαιολογικό Μουσείο και την επέκταση του στο κέντρο του ενδιαφέροντος, ελεύθεροι, δημόσιοι χώροι συνεχώς δέχονται επίθεση, συρρικνώνονται, περιφράσσονται και επιτηρούνται. Το μετρό στην πλατεία Εξαρχείων, η ανάπλαση του λόφου του Στρέφη, η μουσειοποίηση/αποστείρωση του Πολυτεχνείου, η εκκένωση καταλήψεων-στεκιών, οι επιχειρήσεις για «καθαρές» πλατείες και γειτονιές, αποτελούν πολύ συγκεκριμένες πολιτικές πρακτικές, με στόχο την αποδυνάμωση των κοινωνικών αντιστάσεων για την ανενόχλητη «αστική αναζωογόνηση» του κέντρου.
Οι γειτονιές κάτω από την Πατησίων αποτελούν τον επόμενο στόχο της νεοφιλελεύθερης «ανάπτυξης» που προσπαθεί να τις μετατρέψει, μέσω ασφυκτικής αστυνομικής παρουσίας, σε γειτονιές απονέκρωσης, φόβου, αποσιώπησης και υποταγής, χτυπώντας στους κατεξοχήν τόπους συγκέντρωσης και ζύμωσης: τις πλατείες. Δεν είναι δύσκολο να θυμηθούμε κάποιες από τις εικόνες των προηγούμενων χρόνων: τις σκηνές των προσφυγικών πληθυσμών στην πλατεία, τα ξηλωμένα παγκάκια και τα κάγκελα που τοποθετήθηκαν, τις ρατσιστικές επιχειρήσεις- σκούπα, τους διαρκείς ελέγχους για χαρτιά. Μέσα σε αυτό το κλίμα όμως άνθισαν παρεμβάσεις απέναντι στην καταστολή, τον ρατσισμό και την κρατική βία. Μικροφωνικές, πορείες και αλληλέγγυα άτομα της γειτονιάς που αντιστάθηκαν στη σιωπή. Ο αγώνας επανοικειοποίησης της πλατείας Βικτωρίας δεν είναι ο πρώτος και δεν αποτελεί μια μεμονωμένη υπόθεση, αλλά είναι μέρος μιας ευρύτερης, συλλογικής διεκδίκησης των δημόσιων χώρων, υπεράσπισης των γειτονιών και των ζωών μας.
Οι δημόσιοι χώροι και οι πλατείες αποτελούν ζωτικούς χώρους αγώνα, συνάντησης, αυτοοργάνωσης και αυθόρμητης κοινωνικής συναναστροφής. Τα αφηγήματα περί «επικίνδυνων» και «αμαρτωλών» πλατειών, ενισχύουν τις πρακτικές ελέγχου, επιτήρησης και αποκλεισμού του δημόσιου χώρου, έτσι ώστε μετά το «καθάρισμα» τους, χώρο να έχουν τα μαγαζιά, το κέρδος, τα airbnb και τα funds. Ενάντια στους διαχωρισμούς και τις αναπλάσεις, την αποξένωση μέσα στα διαμερίσματα και την εξάπλωση της τουριστικής νοοτροπίας,θέλουμε δημόσιους κοινόχρηστους χώρους που η καθημερινή κοινωνική ζωή, η διασκέδαση και ο ελεύθερος χρόνος να μην είναι συνώνυμα της κατανάλωσης. Η Βικτώρια ως μια πολυπολιτισμική γειτονιά με κοινωνικούς δεσμούς, ανήκει στα άτομα της γειτονιάς και καμία εξουσία δε μπορεί να αποφασίσει σε ποιόν ανήκει ο χώρος, ποια άτομα θα περνάνε από αυτήν και ποια πρέπει να πάνε σπίτι τους γιατί δε μας αρέσει η φάτσα τους. Να κάνουμε ξανά την πλατεία τόπο συνάντησης, χώρο μοιράσματος, έκφρασης, δημιουργίας, παιχνιδιού και συλλογικής δράσης
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΞΕΥΓΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΜΠΑΤΣΟΚΡΑΤΙΑ
ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ
ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΔΙΩΞΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΥΣΕΙΟ
ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΧΩΡΟΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΧΩΡΟΙ ΚΟΙΝΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ
Η ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ
*στο live δεν θα υπάρχει μπαρ/σκηνή