Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026 στις 16.00
Πολιτικό μονοήμερο επανοικειοποίησης
ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΟΝΟΗΜΕΡΟ;
Την Παρασκευή 5 Ιουνίου, σας καλούμε όλα στο Πάντειο, από τις 16:00 και μέχρι αργά το βράδυ, να συναντηθούμε και να αράξουμε στον πολιτικό και κοινωνικό μας χώρο, μιας που το τελευταίο διάστημα αυτά τα συλλογικά ραντεβού όλο και λιγοστεύουν, τη στιγμή που συρρικνώνεται ο χώρος και ο χρόνος που έχουμε στα χέρια μας.
Οι ζωές μας διαπερνώνται από τη βίαιη απόπειρα κράτους και κεφαλαίου να μας απομονώσουν, να μας οδηγήσουν προς έναν ατομοκεντρικό και «ιδιωτικό» τρόπο ζωής που μας κάνει να ξεχνάμε ώρες-ώρες τη δυνατή, συστατική ουσία που φέρει το «μαζί» για να ανταπεξέλθουμε σε αυτήν την κοινωνική πραγματικότητα. Χρόνια τώρα που υπάρχουμε στο πανεπιστήμιο, στα στέκια μας, στους δρόμους, αντιλαμβανόμαστε το ζήτημα των χώρων μας ως το πλέον σημαντικό, για τις υλικές και συναισθηματικές ανάγκες και επιθυμίες μας. Όμως, το να φροντίζουμε έναν χώρο και να υπάρχουμε εκεί παρέα, δεν αποτελεί μόνο ανάγκη, αλλά ταυτόχρονα και μια απάντηση στη γενικευμένη συνθήκη επισφάλειας και καταπίεσης που ζούμε. Ανάγκη για ζύμωση, συντροφικότητα και εδαφικοποίηση των σχέσεων και των δικτύων φροντίδας και ασφάλειας, αλλά και απάντηση στην αυξημένη καταστολή, επιτήρηση και υποτίμηση των ζωών μας.
Αυτός είναι ο λόγος που προτάσσουμε να συναντιόμαστε όσο πιο συχνά μπορούμε σε αυτούς τους χώρους, να τους αγαπάμε σαν τα σπίτια μας -όπως τους αισθανόμαστε εξάλλου - και να χτίζουμε μέσα σε αυτούς αντιστάσεις και τρόπους συλλογικής διαβίωσης και αλληλεγγύης. Τη στιγμή λοιπόν που αυτοί οι χώροι απειλούνται από μια σειρά κατασταλτικών μέτρων, όπως τα λοκ άουτ, οι εκκενώσεις και οι εισβολές των μπάτσων, αποφασίσαμε να διοργανώσουμε ένα πολιτικό μονοήμερο, με στόχο να σκαλίσουμε το τι πραγματικά συμβαίνει στο Πάντειο πίσω από τις πλάτες μας και εις βάρος αυτών. Να θυμίσουμε στις εαυτές μας γιατί βρεθήκαμε εδώ, γιατί είμαστε ακόμα εδώ και γιατί θέλουμε να αγωνιζόμαστε.
Το τελευταίο διάστημα, έχουμε δει "έμμεσες" συνεργασίες των σχολών μας με πανεπιστήμια του Ισραήλ, προγράμματα σπουδών που προωθούν φιλο-σιωνιστικά ιδεολογήματα, ερευνητικά προγράμματα που προωθούν τον πόλεμο και - άρα - παίρνουν ξεκάθαρη στάση υπέρ της γενοκτονίας των Παλαιστινίων. Ένα πανεπιστήμιο που χρόνια τώρα προωθεί το "αριστερίστικο" προφίλ του και φιλοδοξεί να φημίζεται για τις "ριζοσπαστικές" ιδέες του, αποκρύπτει στην πραγματικότητα υπέρ ποιας πλευράς τάσσεται: υπέρ της πλευράς των καταπιεστών, των αποικιοκρατών, των γενοκτόνων. Μία διοίκηση που τάχα αγωνιά για το μέλλον των ανθρωπιστικών επιστημών και τις δημόσιες σπουδές, λαμβάνει αποφάσεις ξεκάθαρα υπέρ του κέρδους και της εμπορευματοποίησης της γνώσης, της γνώσης για λίγους με μεγάλες τσέπες, των αφεντικών και των ρουφιάνων.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η πρυτανεία, εφαρμόζοντας κατά γράμμα τις κρατικές εντολές και την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, έρχεται να μας απειλήσει εμμέσως πλην σαφώς, αξιοποιώντας το νέο κατασταλτικό μενού που διαθέτει, από την αυστηροποίηση του ωραρίου κλεισίματος των κτιρίων, τις περιφράξεις, μέχρι και την πρακτική του λοκ άουτ και επιβάλλοντας ένα πολύ αυστηρό πλαίσιο πραγματοποίησης πολιτικών και κοινωνικών εκδηλώσεων, οι οποίες πλέον μπορούν να πραγματοποιηθούν στο πανεπιστήμιο μόνο εφόσον περνάνε από την άδεια και τον έλεγχο της.
Όσο οι φοιτητικές εστίες μας είναι άφαντες, η λέσχη μας πιο άδεια και ξεπουλημένη στις εργολαβίες από ποτέ, οι γενικές συνελεύσεις απομαζικοποιημένες και το πανεπιστήμιο ένας φυσικός χώρος που επιτελεί απλά το όνειρο για μια φαντασιακή κοινωνική ανέλιξη, τόσο περισσότερο θα ερχόμαστε να διαταράξουμε τη νέα αυτή κανονικότητα στο Πάντειο: με την καθημερινή μας συν-ύπαρξη εδώ και την καθημερινή παρέμβαση στην "εύρυθμη" λειτουργία του, τα αντι-εμπορευματικά λάιβ και τις πολιτικές εκδηλώσεις μας, μέχρι τις μαζικές κινηματικές διαδικασίες και καταλήψεις.
Για όλους αυτούς τους λόγους, σας καλούμε όλα στο αίθριο του Παντείου να αράξουμε, να φάμε συλλογικά, να ζυμωθούμε και να χορέψουμε, να επανοικειοποιηθούμε το χώρο μας. Να τους δείξουμε ότι εμείς είμαστε ακόμα εδώ, προβάλλοντας μικρές και μεγάλες αντιστάσεις, οικοδομώντας τους κοινούς τόπους συνάντησης και καλλιεργώντας την συντροφική αλληλεγγύη, ολά τα μέσα, δηλαδή, που διαθέτουμε και που είναι ικανά να ανταγωνιστούν τα συμφέροντα του επιχειρηματικού πανεπιστημίου. Δεν σταματάμε να υπενθυμίζουμε η μια στο άλλο, ακόμα και όταν αισθανόμαστε πιο μόνες και αβοήθητες από ποτέ ότι: Το «μαζί» είναι δυνατότερο από κάθε εξουσία, το «μαζί», είναι η μόνη απάντηση σε έναν κόσμο χτισμένο πάνω στην έλλειψη.
Σας περιμένουμε όλες και όλα λοιπόν από τις 16:00, να φάμε παρέα από τη κοινωνική κουζίνα Mataris, να ξεμπροστιάσουμε τις βρωμοδουλειές του πανεπιστημίου με τη βοήθεια του research critique μέσω του workshop στις 17:00 και στη συνέχεια να πιούμε πολλές μπίρες και να ακούσουμε πανκ -και όχι μόνο- μουσικές. Μια μέρα όλη δική μας, από τα κάτω, από εμάς για εμάς.
Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΜΥΝΑ, Η ΕΠΙΘΕΣΗ.
Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ, Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ.
Αυτόνομη Πρωτοβουλία Παντείου
